(Minghui.org) Kültürel miras atalarımızın bilgeliğini kapsar ve bize insan toplumunun nasıl geliştiğini gösterir. Tüm derin bilgeliğiyle gelecek nesillere tarihimizi anlamaları için zengin bir kaynak sunuyor. Geleneksel kültürü nesillere aktarabilmemiz ve koruyabilmemiz için kültürel mirasın korunması bu nedenle çok önemlidir.
Kültürel kalıntıların korunması için zorlu mücadeleler verildi. Bunlardan bazıları aşağıda açıklanmıştır.
Ulusal Hazineleri Louvre'dan Kurtarmak
1940'ta Hitler Paris'in ele geçirilmesini emretti. Milyonlarca Parisli kaçtı ve Paris bir anda boşaldı. Louvre'un küratörü Jacques Jaujard, elinden geldiğince çok sayıda kültürel hazineyi kurtarmaya kararlıydı. Aralarında “Louvre'un Üç Hazinesi”nin (Mona Lisa, Kanatlı Zafer Tanrıçası ve Venüs de Milo) da bulunduğu 1.862 kutu değerli kültürel eserin yanı sıra 4.000 kutu eser paketledi. Hazineleri gece boyunca saklamak üzere çeşitli kalelere nakletmek için toplam 203 kamyon kullanıldı.
Son koleksiyonun Louvre'dan çıktığı gün Paris Naziler tarafından ele geçirildi ve Hitler'in "Louvre'u alma" planı başarısız oldu. Tarihteki bu heyecan verici bölüm daha sonra “Francofonia” filmine dönüştürüldü.
Çan Kay-şek, Çin Ulusal Hazinelerini Yıkılmaktan Kurtardı
Ocak 1933'te Japon ordusu Shanhai Geçidi'ni (Çin Seddi'ndeki en önemli geçitlerden biri olan Shanhaiguan olarak da bilinir) geçti. Japon işgalcilere karşı savaşan Çin Ulusal Partisi'nin ve daha sonra Çin iç savaşı sırasında Çin Komünist Partisi'nin genel müdürü Çan Kay-şek, ulusal kültürel mirasın güçlü bir koruyucusuydu. Japon bombardımanı sırasında adamlarına binlerce kültürel eseri güvenli bir yere nakletmelerini emretti.
5 Şubat 1933'te karanlık ve fırtınalı bir gecede Yasak Şehir'de aniden sıkı yönetim ilan edildi. Binlerce mühürlü ahşap kutudan oluşan bir konvoy daha sonra Shenwumen'den (İlahi Hüner Kapısı) geçerek sessizce şehir dışına çıkarıldı. Birlikte gidenler tamamen siyah giyinmişti ve konvoy, askerler ve silahlı polis tarafından korunuyordu. Böylece, Çin tarihi açısından derin tarihsel sonuçlar doğuracak şekilde, ülkenin en büyük ve en başarılı kültürel emanet transferi başladı.
Daha sonra 19.557 kutu ulusal hazineyle dolu iki tren Tianjin'i geçti ve Şangay'a varmadan önce Pinghan Hattı, Longhai Hattı ve Jinpu Hattı üzerinden seyahat etti. Bu misyon, antik çağlardan 18. yüzyıla kadar Çin biliminin geniş bir koleksiyonu olan "Siku Quanshu" (Dört Hazinede Tam Koleksiyon) setinin ve saygın Wang'ın orijinal kaligrafisi "Hızlı Kar ve Güneşli Posta"nın da aralarında bulunduğu paha biçilmez ulusal hazinelerin yerini değiştirdi. Jin hanedanlığından Xizhi, zümrüt yeşili lahana ve diğer antik kaligrafi eserleri, tablolar ve değerli nesneler.
Çin Ulusal Partisi, Japon işgaline karşı savaş için askeri malzemeye büyük yatırım yapmıştı, bu nedenle finansman ve ulaşım kıttı. Yine de Çan Kay-şek, ulusal hazinelerin Güneybatı Çin'deki Siçuan ve Guizhou'daki çeşitli yerlere taşınması için vagonların tahsis edilmesini bizzat onayladı.
Yolculuğun bazı kısımlarında hazinelerin Sichuan-Shaanxi Otoyolundan geçerken kamyonlara taşınması gerekiyordu ve her kamyon yalnızca yaklaşık 20 kutu taşıyabiliyordu. Hasarlı yollar ve kırık köprüler nedeniyle yolculuk özellikle zordu.
Kültürel kalıntıları Batı Çin'e taşımak için zorlu yolculuk
Japonya'ya Karşı Savaş sona erdikten sonra, Sovyet destekli Çin Komünist Partisi (ÇKP) ile Çan Kay-şek liderliğindeki Milliyetçi hükümet arasında iç savaş çıktı.
1948'de Çan Kay-şek Tayvan'a çekilmeyi planlarken Çin'in kültürel mirasıyla ilgili iki akıllıca şey yaptı. İlki, Çin çalışmaları ustalarını Tayvan'a uçurmaktı. İkincisi, ulusal hazinelerin Çin'den Tayvan'a taşınmasıydı.
Çin ana karasındaki ulusal hazineler, 21 Aralık 1948 ile 9 Aralık 1949 arasında beş kez yeniden yerleştirildi; ilk üçü tekneyle ve son ikisi hava yoluyla. Çan Kay-şek, bedeli ne olursa olsun hazinelerin mümkün olduğu kadar hızlı bir şekilde taşınmasını emretmişti. Sonunda, anlatılmamış zorlukların ardından 680.000 parça ulusal hazine Çin anakarasından Taipei'deki Ulusal Saray Müzesi'ne taşındı.
9 Aralık 1949'da geleneksel Çin resminin büyük ustası Zhang Daqian, üst düzey bir yetkilinin arabasıyla Chengdu'daki Xinjin Havaalanına doğru yola çıktı. Yanında özel koleksiyonundan Dunhuang duvar resimlerinin 78 röprodüksiyonu vardı. Ancak uçak zaten aşırı yüklüydü ve sanat eserlerinin ilave ağırlığına izin veremiyordu.
Çaresizlik içinde, Ulusal hükümetin eğitim bakan yardımcısı Hang Liwu, uçakta duvar resimlerine yer açmak için gönüllü olarak, hayatında biriktirdiği yaklaşık yirmi küsur tael altını da içeren üç bagaj parçasını attı. Bunu, Zhang Daqian'ın Tayvan'a vardıktan sonra duvar resimlerini ülkeye bağışlaması şartıyla yaptı. Zhang Daqian kabul etti ve sözünü tuttu.
Korunmuş Dunhuang duvar resmi
Kültürel emanetler kırılgan ve savunmasız olabilse de Yasak Şehir'den alınan hazinelerin hiçbiri, uzun ve tehlikeli yolculuklarının ardından kırılmadı veya zarar görmedi. Sanki tanrılar tarafından korunuyormuş gibiydiler.
Yasak Şehir'in ulusal hazinelere eşlik eden ilk personel grubundan biri olan Na Zhiliang şunları hatırladı: "Ancak, düşman bombardımanı anında nasıl her zaman güvenli bir şekilde ayrılabileceğimize ve herhangi bir hasar olmadan hayatta kalabileceğimize tanık olduktan sonra oldu - Kamyonumuz devrildiğinde ve tekne alabora olduğunda bile tüm bu eski nesnelerin ruhları ve zekaları olduğuna inanmaya başladım. Daha sonra Yasak Şehir'in Ulusal Hazinelerini Yetmiş Yıl Boyunca Korumak kitabını yazdı.
1961'den 1962'ye kadar Çan Kay-şek tarafından Tayvan'a taşınan ulusal hazinelerin bir kısmı, Washington DC de dahil olmak üzere ABD'nin beş şehrinde 470.000 ziyaretçiye sergilendi.
Çan Kay-şek, savaşın yıkıcı etkilerine rağmen kültürel kalıntıların sağlam tutulmasına yaptığı büyük katkı nedeniyle büyük övgüyü hak etti. Ancak, ulusal ustaların eserleri ve kültürel emanetler de dahil olmak üzere Çin'de geride bırakılan hazineler, Kültür Devrimi sırasında (1966-1976) Mao'nun Kızıl Muhafızları tarafından yıkıcı bir yıkıma uğradı.
ÇKP Sayısız Ulusal Hazineyi Yok Etti
Çan Kay-şek tarafından kurtarılan ulusal hazineler ABD'deki insanlara sergilenirken, Çin anakarasındaki ÇKP rejimi, Çin'in geleneksel kültürüne yönelik çökücü bir yıkım hazırlıyordu.
People 's Daily, 1 Haziran 1966'da "Tüm Canavarları ve Şeytanları Uzaklaştırın" başlıklı bir başyazı yayınladı ve ÇKP'nin tüm düşmanlarının insanlık dışı olduğunu etkili bir şekilde ilan etti. Makale, Kültür Devrimi'nin temel amaçlarından biri olan "dört eskinin (eski fikirler, eski kültür, eski gelenekler ve eski alışkanlıklar) ortadan kaldırılması" sloganını savundu.
18 Ağustos'ta Mao, Tiananmen'de Kızıl Muhafızların temsilcilerini kabul etti. Pekin'deki Kızıl Muhafızlar daha sonra "dört eskiyi" parçalamaya başladı; bunun sonucunda Budist ve Taocu tapınaklar, Buda heykelleri, tarihi yerler, geleneksel kaligrafi eserleri, tablolar ve antikalar anında ve yıkıcı bir şekilde yok edildi.
ÇKP'nin benzeri görülmemiş “dört eskiyi yok etmesi” geleneksel Çin kültürünü yok etmeyi amaçlıyordu.
Çin genelinde 10 milyondan fazla evin arandığı ve yağmalandığı tahmin ediliyor. Sayısız hazine, kaligrafi ve tablolar, kitaplar, mutfak eşyaları, süs eşyaları ve eski kitaplar paramparça oldu ya da yakılarak kül oldu.
Pekin'in 1958 kültürel kalıntı araştırmasında listelenen 6.843 kültürel kalıntı ve tarihi mekandan 4.922'si, 1966 yılının Ağustos ve Eylül aylarında tamamen yok edildi.
Ayrıca Konfüçyüs'ün Shandong eyaletindeki mezarı kazılarak kalıntıları dağıtıldı. Ayrıca 5.300'den fazla eski kitap, kaligrafi ve tablo, ulusal birinci sınıf kültürel eserler ve Konfüçyüs'le ilgili taş anıtlar da yok edildi.
Antik çağların anılarını taşıyan antik yapılar bile bağışlanmadı. Pekin'de şehrin iç ve dış duvarları yıkıldı ve geriye yalnızca dört kapı kaldı: Tiananmen, Zhengyangmen, Deshengmen ve Yongdingmen. Bu duvarlar ve binalar, yaklaşık 1000 yıl önceki Liao Hanedanlığı'ndan bu yana pek çok iç savaştan ve toplumsal ayaklanmadan sağ kurtulmuş, ancak ÇKP'nin vahşeti tarafından yıkılmıştı.
ÇKP'nin Kültür Devrimi, Çin'in geleneksel kültürünün köklerini kopardı ve bu, bugün de devam eden ulusal medeniyetin büyük bir yozlaşmasına yol açtı.
Kültür Devrimi'nin başlamasından bir yıl sonra Çan Kay-şek, 12 Kasım 1967'de “Kurucu Babanın Doğum Günü ve Kültürel Diriliş Günü Anma Töreni”nde bir konuşma yaptı. Şöyle dedi: “ÇKP haydutlarının şeytani doğası tam anlamıyla Çin'in geleneksel kültür ve değerlerine dayanan, halka yönelik üç prensibimize (milliyetçilik, demokrasi, halkın geçimi) aykırıdır! ÇKP, geleneksel kültüre dayanan kültürel ahlakımızı, demokrasimizi ve bilimimizi umutsuzca yok ederek, Çin'in kalplerimizin derinliklerine kök salmış 5000 yıllık geleneksel kültürünü ortadan kaldırmaya çalışmaktadır. Sözde 'Kültür Devrimi', geleneksel kültüre karşı işlenen yıkıcı suçların yüzeysel bir 'örtbas edilmesinden' başka bir şey değildir. Bugünün anakarası, baba-oğul, karı-koca arasındaki normal ilişkilerin ihanet olarak görüldüğü ve sürekli eleştirildiği devasa bir hapishaneye dönüştü.”
Çan Kay-şek, insanlığın en büyük halk düşmanı olan komünizmin eninde sonunda yok olacağına inanıyordu. 1972'de, Avrupa'daki komünist ülkelerin 1990'da parçalanacağını, ÇKP'nin ise biraz sonra aynı şeyi yapacağını doğru bir şekilde tahmin etti. Ve Çin'i gerçekten kurtarabilecek ve komünizmin şeytanlarını yenebilecek şeyin nesiller boyunca Çin halkının kalplerinde kök salmış olan Çin kültürü olduğuna inanıyordu.
Çan Kay-şek konuşmasında, “Çin kültürünü hiç kimse yok edemez! Sonunda komünist haydutları ve hırsızları ortadan kaldıracak şey, Çin kültürümüzde ortaya çıkan 'ulusal bağımsız karakter ve yeteneğin' doğruluğunda yatmaktadır!” dedi.
Çan Kay-şek, eşi Soong Mei-ling ve oğulları Çan Çing-kuo, 1947'de Nankin'de bir ulusal hazine sergisini ziyaret ederken.
Yıkıma Karşı Koruma
Pekin'deki Yasak Şehir'in "sarayları var ama hazineleri yok", Taipei'deki Yasak Şehir'in ise "hazineleri var ama sarayları yok" diye bir söz var. Bunun anlamı şu ki, her iki yerdeki “Yasak Şehir” Çin'in kadim ve görkemli kültürünü sergilese de, ÇKP ve Çin Ulusal Partisi'nin kültür ve kültürel kalıntılara karşı tamamen farklı tutumları vardır.
Taipei'deki Ulusal Saray Müzesi, Çin'in kültürel kalıntılarına iyi bakıyor ve bunların nasıl ele alınacağı konusunda titiz düzenlemelere sahip. Herhangi bir yazıtın taşınması gerekiyorsa iki veya üç kişinin bulunması gerekir ve tüm süreç izlenerek videoya kaydedilir.
Ancak Pekin'deki Yasak Şehir'deki kutsal emanetlere ihmalkar davranılıyor ve bu da hasara yol açıyor. Hasar görmüş kalıntılar arasında Qing hanedanı koleksiyonundaki kırmızı sandal ağacı ekranı, birinci sınıf Ming hanedanı ritüel kapları ve birinci sınıf Song hanedanı fırın yeşili sırlı ayçiçeği ağız plakası yer alıyor. Hatta inanılmaz bir şekilde, Saray Departmanı bir çöp kutusunun içinde bırakılan bir düzineden fazla değerli Buda figürünü bile dışarı attı. Atık kutularını toplayanlar Buda figürlerini buldular ve daha sonra onları Saray Müzesi'ne geri götürdüler.
2000 ile 2007 yılları arasında Pekin'deki Saray Müzesi'nin, Ming hanedanlığına ait gravürlü basımlar da dahil olmak üzere 100'den fazla nadir antik kitabı kalıcı olarak kaybettiği söyleniyor.
ÇKP Neden Geleneksel Kültürü Yok Etmek İstiyor?
Çin eskiden “Shenzhou” (İlahi Toprak) olarak biliniyordu ve Çin'in geleneksel kültürü, tanrılar tarafından bahşedilen, tanrısal ilhamla gelen bir kültür olarak kabul ediliyordu. İlahi varlıklar tarafından icat edildiğine inanılan geleneksel Çince karakterlerin de eski Çin ahlaki değerleri ve algılarıyla yakın bir bağı vardı.
Doğu Jin Hanedanlığı'ndan (MS 303-361) kaligrafi bilgesi Wang Xizhi'nin birkaç yıl boyunca "永" (sonsuz anlamına gelen) karakterini çalışarak geçirdiği söylenir. Bu karakter, Kai tarzı kaligrafideki sekiz temel vuruşun tümünü içerir. Tiantai Dağı'ndaki bir Taocunun ona nasıl yazılacağını gösterdiği söyleniyor. Wang, bu karakteri yazma pratiği yaparak Çin kaligrafisinin en önemli becerilerinde ustalaştı. Taocu ayrıca ona kaligrafi uygularken her zaman saf ve asil bir zihne sahip olması gerektiğini söyledi. Yıllar süren ısrarlı çabanın ardından Wang, Çin tarihinin en büyük kaligrafi ustalarından biri oldu.
Hikayeye göre, Wang bir göletin yanında yazma pratiği yapıyordu ve bitirdiğinde fırçasını ve mürekkep taşını gölette yıkıyordu. Zamanla havuzun tamamı siyaha döndü ve buraya "mürekkep havuzu" adı verildi.
Antik kaligrafi ve resim, "hem biçime hem de ruha" dikkat edilmesini gerektiriyordu. Sanatçılar xiulian uygulamasının önemini vurguladılar ve "insan ile doğa arasındaki uyuma" inandılar. Tam da bu tür aydınlanma alanları sayesinde eserlerinin bu kadar canlı ve eskimeyen bir öneme sahip olduğu ortaya çıktı. Bu eserler, sonraki nesillere, nereden geldiklerini unutmamaları veya sıradan insan dünyasının labirentlerinde kaybolmamaları için insan ile Tanrı arasındaki bağlantıyı hatırlatıyordu.
Ancak ÇKP, kültürel mirası ve Çin'in geleneksel kültürünün özünü yok etmek için hiçbir çabadan kaçınmıyor. Bunun temel nedeni ÇKP'nin Marksizmi ve ateizmi desteklemesinin geleneksel Çin kültürü ve değerlerinin tam tersi olmasıdır.
ÇKP, acımasız katliamlar, dini inançların yok edilmesi, adaleti ve vicdanı savunan entelektüellere zulüm ve antik tapınaklar, kültürel kalıntılar, kaligrafi eserleri, resimler ve antikalar da dahil olmak üzere geleneksel Çin kültürünün yok edilmesi de dahil olmak üzere, tekrarlanan siyasi hareketleri boyunca her türlü şeytani numarayı kullandı. ÇKP'nin nihai hedefi tüm dünyaya hükmetmek ve insan ile ilahi olan arasındaki bağlantıyı kopararak insanlığı tehlikeli bir uçuruma itmektir.
İnsanların ÇKP'nin kötü doğasının tamamen farkında olması son derece önemlidir. Bu onların onun etkisinden kurtulmalarına ve erdem, doğruluk, görgü, yardımseverlik ve güvenilirlik gibi geleneksel kültürel değerleri yeniden canlandırmanın ve takip etmenin önemi konusunda aydınlanmalarına olanak tanıyacaktır. Bütün bunlar insanlık için parlak bir gelecek sağlayacaktır.