(Minghui.org) Zihnim huzursuzdu ve müşterilerimize karşı kaba davranmaya başlamıştım. Bazıları benden para yatırma fişi istediğinde, sabırsız bir tavırla, buraya gelmeden önce kendi şirketlerinde doldurmaları gerektiğini söyledim. Ortam gerilmişti. Tam o sırada Shifu’nun şu sözlerini hatırladım:
“Biz, iyi veya kötünün, kişinin o anki düşüncesinden geldiğini ve o anki düşüncenin, farklı sonuçlar doğurabileceğini söylüyoruz.” (Dördüncü Ders, Zhuan Falun)
Kendi kendime şöyle düşündüm: “Acı çekmek iyi bir şey değil mi? Hatta bazı insanlar, tamamlanmaya daha çabuk ulaşabilmek için daha fazla zorluğa katlanmaya bile istekliler; o halde ben neden şikayet ediyorum ki?” Bu düşünce aklımdan geçer geçmez zihnim anında sakinleşti ve çalışmaya devam ettim. Sıradaki insanlar yavaş yavaş azaldı.
* * *
Selamlar, Shifu! Selamlar, uygulayıcı arkadaşlar!
1994 yılında Falun Dafa uygulamaya başladım. Annem, babam ve ağabeyim, Shifu Li’nin verdiği derslere bizzat katılmışlardı. Onların tavsiyesi üzerine Zhuan Falun’u okudum ve uygulama yapmaya başladım. Kitaptaki Fa ilkeleri beni gerçekten etkiledi.
Her zaman sanki kendimi sonsuz bir şeyin arayışındaymışım gibi hissederdim. Zhuan Falun’u okuduktan sonra, aradığım şeyin evrenin ebedi hakikati —Doğruluk-Merhamet-Hoşgörü— olduğunu anladım. Aradığım şey buydu! Çok mutluydum! Sanki kalbimin üzerindeki ağır bir yük kalkmıştı. Uyurken kendimi özellikle huzurlu hissediyordum; o kadar derin bir uykuya dalıyordum ki rüya bile görmüyordum.
Fa çalışarak, Fa ilkelerini anlayarak ve xiulian uygulamamda Fa’yı rehber edinerek edindiğim bazı içgörüleri Dafa’yı onaylamak adına paylaşmak istiyorum.
Uygulama Yapmaya Başlıyorum
Shifu diyor ki:
“Biz, iyi veya kötünün, kişinin o anki düşüncesinden geldiğini ve o anki düşüncenin, farklı sonuçlar doğurabileceğini söylüyoruz.” (Dördüncü Ders, Zhuan Falun)
Bunu kişisel olarak, uygulamaya başladığım ilk yıl yaşadım, o döneme ait xiulian uygulama günlüğümü okuduğumda bunu hatırladım.
O zamanlar bir yıldan uzun süredir Falun Dafa uyguluyordum. Egzersizleri yapmak ve öğretileri çalışmak sayesinde bedenim ve zihnim dönüşüme uğramış, yükselmişti. O dönemde bir bankanın kurumsal işlemler bölümünde çalışıyor ve şirketlerin nakit tahsilatlarından sorumluydum. Bankamda hesabı bulunan pek çok şirket olduğu için nakit tahsilat miktarı oldukça yüksekti; bu da işin çok titiz bir çalışma gerektirdiği ve yeni çalışanların üstesinden gelemeyeceği kadar yüksek bir mesleki yetkinlik istediği anlamına geliyordu.
Bir gün, çalışma arkadaşımın sınavı olduğu için müdür, benimle birlikte çalışmak üzere yeni bir çalışanı görevlendirdi. Cuma günü öğleden sonrası (şirketlerin fazla nakitlerini bankaya yatırdıkları bir zaman) olduğundan, para yatırmaya gelen insan sayısı alışılmadık derecede fazlaydı. Yeni çalışan, para sayma veya abaküs kullanma konusunda pek becerikli değildi (o dönemde bankalarda muhasebe işlemleri için abaküs kullanılıyordu). Hem ödemeleri kabul edip hem de ona yardım etmek zorunda kaldığımdan, kendimi bunalmış hissettim. İçten içe bir hoşnutsuzluk duymaktan kendimi alamadım; zaten ödemeleri kabul etmek başlı başına zorken, bir de yeni bir çalışana yardım etmek zorunda kalmıştım. Çok yorucuydu! Kendi kendime, "Bunu bir daha asla yapmayacağım" diye düşündüm.
Zihnim huzursuzdu ve müşterilere karşı kaba davranmaya başladım. Bazıları para yatırma fişi istediğinde, sabırsız bir tavırla, fişleri bankaya gelmeden önce kendi şirketlerinde doldurmaları gerektiğini söyledim. Ortam gerilmişti. Tam o sırada Shifu’nun şu sözlerini hatırladım:
“Biz, iyi veya kötünün, kişinin o anki düşüncesinden geldiğini ve o anki düşüncenin, farklı sonuçlar doğurabileceğini söylüyoruz.” (Dördüncü Ders, Zhuan Falun)
Kendi kendime şöyle düşündüm: “Acı çekmek iyi bir şey değil mi? Hatta bazı insanlar, tamamlanmaya daha çabuk ulaşabilmek için daha fazla zorluğa katlanmaya bile istekliler; o halde ben neden şikayet ediyorum ki?” Bu düşünce aklımdan geçer geçmez zihnim anında sakinleşti ve çalışmaya devam ettim. Sıradaki insanlar yavaş yavaş azaldı.
Bu olay bana Shifu’nun öğretilerinin doğruluğunu, tek bir düşüncenin gerçekten de bambaşka sonuçlara yol açabileceğini gösterdi. Shifu’ya ve Dafa’ya olan inancım daha da güçlendi. Bu ifade, kitapta yer alan sıradan bir cümle olmaktan çıkıp hayatım için bir rehber haline geldi ve kesin olarak Falun Dafa’yı uygulamaya devam etmeye karar verdim.
İçe Bak ve Sorunlar Yok Olsun
Xiulian uygulama yolculuğum boyunca "içe bakma" konusunun her zaman bana eşlik ettiğini söyleyebilirim. Kızım iki ya da üç yaşlarındayken, bir gece sütünü içtikten sonra onu uyutmaya çalıştım. Ancak ne kadar uğraşırsam uğraşayım bir türlü uyumuyordu. Sabrım tükenmeye başlamıştı; içimi bir huzursuzluk ve öfke kapladı. Kocam (kendisi de bir uygulayıcı) durumdan habersiz, kendi işiyle meşguldü. Artık kendimi tutamadım ve öfkem alevlendi. Ona bağırarak, kendi kızına bakma konusunda bana yardımcı olmadığını söyledim. Bu onu daha da sinirlendirdi ve kızımızın poposuna iki kez vurdu. Durum, kızımızın ağlamaya başlamasıyla daha da kötüleşti. O kadar çok ağladı ki, az önce içtiği tüm sütü battaniyelerin ve çarşafların üzerine kustu.
Bunu görmek beni daha da sinirlendirdi. Eşime çıkıştım ve bir öfke patlamasıyla evden hızla çıkıp annemin evine doğru yola koyuldum. Yürürken yüzüme çarpan soğuk rüzgâr beni sakinleştirdi. Zihnim berraklaştı ve kendi içime bakarak nerede hata yaptığımı sorgulamaya başladım.
Öfkelenmemeliydim. Kızım muhtemelen benimle biraz daha oynamak istediğinden uyumak istememişti. Eğer daha sabırlı olsaydım ve onunla biraz daha vakit geçirseydim, belki de uyuyakalacaktı. Bu kadar sabırsız olmamalıydım. Sadece kendimi, yani onu bir an önce uyutup kendi işlerime bakabilmeyi düşünüyordum. Onun ihtiyaçlarını tamamen göz ardı etmiştim. Eşim de bütün gün çalışmış ve çok yorulmuştu; o da dinlenmek istiyordu. Ona bağırmakla hata etmiştim.
Anneme şikâyette bulunmamın da yanlış olduğunu fark ettim. Böylece geri dönüp eve gittim. Kapıyı açtığımda ev sessizdi. Eşim ve kızım uyumuştu; duyulan tek ses çamaşır makinesinin çalışma sesiydi. Bu huzurlu manzaraya bakınca, az önce ortalığın ne kadar kaotik olduğuna inanamadım. Bu deneyim bana içe bakmanın ne kadar harika bir şey olduğunu gösterdi. Bir an her şey bir savaş alanı gibiyken, bir sonraki an sakindi. Kendi içime baktıktan sonra, sanki hiçbir şey olmamış gibi tüm sorunlar uçup gitmişti.
Fa’yı Öğretmen Olarak Görmek: Bilgisizlikten, Uygulama Yapmaya Karar Vermeye Giden Yol
Xiulian uygulama yolculuğumda edindiğim ve zihnime kazınan önemli derslerden biri, Fa’yı öğretmen olarak görmekte başarısız olmamdı. Katıldığım uygulama alanı, ebeveynlerim tarafından kurulmuştu. Xiulian uygulamamın en başından itibaren onların üzerimde büyük bir etkisi vardı ve onları örnek alıyordum. Uygulama alanının birkaç kişiden başlayıp giderek büyümesine tanık olmuştum. Ana alan sorumlusu, onlara bir Falun Dafa uygulama noktası bayrağı verdi; bu, noktanın resmen kurulduğu anlamına geliyordu. Bundan sonra pek çok insan geldi ve uygulama yapmaya başladı. Uygulayıcı sayısı her geçen gün arttı; birkaç kişiden başlayıp neredeyse yüz kişiye ulaştı.
Babam, egzersiz müziklerini çalmak üzere yanına aldığı teybiyle egzersiz alanına her zaman ilk varan kişi olurdu. O dönemde bir dağda yaşadığımızdan, yüzlerce basamak merdiven inmemiz gerekiyordu. Xiulian uygulama yolculuğumun başından itibaren, hiçbir aksama olmaksızın her gün egzersizleri yaptım. Kuzeyde kışın sık sık kar yağardı. Sabahın dördü veya beşinde, herkes henüz uykudayken, annem, babam ve ben çoktan egzersiz alanına doğru yola koyulmuş olurduk. Yol kaygan olduğundan birbirimize destek vererek yürür, beyaz karlar üzerinde uzun ayak izleri bırakırdık. Karların üzerinde arkama dönüp bıraktığımız izlere baktığımda, üçümüzün de xiulian uygulama yolunda birbirimize yardım edip birbirimizi teşvik ettiğimizi ve birlikte nihai tamamlanmaya doğru ilerlediğimizi düşünürdüm.
Ne var ki, bu mutlu ve harika xiulian uygulama dönemi çok kısa sürdü. Uygulama konusunda henüz oldukça bilgisiz olduğum 1998 yılında, "eski güçler", egzersiz alanındaki biz uygulayıcılar üzerinde yıkıcı bir test uygulamaya başladılar. Birçok kişi, Falun Dafa’nın iyileştirici ve sağlık üzerindeki mucizevi etkileri nedeniyle gelmişti; ancak aslında gerçek anlamda xiulian uygulamıyorlardı. Babamın ani vefatı üzerine, pek çoğu uygulama yapmayı bıraktı. Sonuç olarak, sadece on beş kadar kişi devam etti. Bu olay, bana xiulian uygulamanın ne denli ciddi bir mesele olduğunu açıkça gösterdi. Egzersizleri yapmanın ve Fa’yı çalışmanın beni nihai hedefe ulaştıracağına dair güzel bir umudum vardı. Ancak Shifu’nun belirttiği gibi:
“Aynı zamanda, yanlış bir anlayış taşıyan öğrencilerimiz de var. Falun Dafa'yı bir kez öğrenmeye başladıklarında, fiziksel bedenlerinin bir daha asla ölmeyeceğini garanti altına aldıklarını düşünüyorlar.” (“Açık Bir Anımsatma”, Daha İleri Yükselmeler İçin Esaslar)
Birinin aniden aramızdan ayrılabileceğini hiç düşünmemiştim; bu yüzden yaşadığım olay benim için bir uyarı oldu.
Sevdiğiniz birini kaybetmekle karşı karşıya kaldığınızda neyi seçerdiniz? Xiulian uygulamaya devam eder miydiniz? Ayrıca, Shifu'nun şu sözlerinin derin anlamını da kavradım:
“Eski zamanlarda, uygulayıcılar bir ip yardımı ile mağaraya tırmandıktan sonra, ipi keser ve içeride uygulama yaparlardı. Eğer uygulamada başarılı olamazlar ise, orada ölürlerdi.” (Sekizinci Ders, Zhuan Falun)
Xiulian uygulamak çok ciddidir; bir oyun değildir. Kendi kendime, “Hâlâ xiulian uygulamak istiyor musun?” diye sordum. Uzun uzun düşündükten sonra uygulamaya devam etmeye karar verdim: “Başkalarına ne olursa olsun, ben bu xiulian uygulama yolunda kararlılıkla yürüyeceğim.”
Olay şöyle gelişti: Bir gece, babam meditasyonunu bitirdikten sonra yere yığıldı; bilincini kaybetmişti ve kusuyordu. Eve mi gitmeliydik, yoksa hastaneye mi? O zamanlar, xiulian uygulamanın aydınlanmaya götürebileceğine inanıyorduk ve birinin bu yolculuğun ortasında yere yığılabileceği hiç aklımıza gelmemişti. Bunu görmek benim için büyük bir şok oldu. Karşımdaki gerçeği kabullenemedim; yaşadığım inançsızlık zihnimi amansızca kuşatmaya başladı.
O dönemde içimde iki ses şiddetle çatışıyordu: biri inançsızlık ve sorgulama, diğeri ise inanç ve buna karşı koyma isteğiydi. Zihnim öylesine bulanıktı ki, sağlıklı düşünemiyordum; tam bir karmaşa içindeydim. Uygulayıcı arkadaşlar fikrimizi sordular: Babamı eve mi götürmeliydik, yoksa hastaneye mi? Doktor olan bir uygulayıcı, babamın mevcut durumunda hareket ettirilmesinin sakıncalı olacağını söyleyerek ambulans beklememizi önerdi. Kendisi de doktor olan annem ise ne yapacağını bilemez haldeydi. Tıbbi açıdan diğer doktorun tavsiyesine katılıyordu, ancak aslında geleneksel düşünceler tarafından geri tutuluyordu. Zihnimdeki karmaşa nedeniyle ben de artık net bir şekilde düşünemiyordum.
Annem ve ben ne yapacağımızı bilemediğimiz için durumu eyaletteki ana Falun Dafa koordinatörlerine bildirdik. Onlar, babamı hastaneye götürmemizi ve orada iyileşmesini sağlamamızı önerdiler. 1998 yılında Shifu’nun öğretileri bugünkü kadar net açıklanmamıştı ve pek çok konuyu kendi çabamızla anlamamız gerekiyordu. O dönemdeki anlayışımız, hastalıklardan zaten arınmış olan gerçek bir uygulayıcının hastaneye gitmemesi gerektiği yönündeydi. Babam geçmişte defalarca hastaneye gitmememiz, gerçek uygulayıcılar olmamız gerektiğini söylemişti.
Ana koordinatörlerin tavsiyesi üzerine babamı hastaneye götürmeye karar verdik. Sonrasında, Shifu bize üç ipucu daha verdi, ancak biz anlayamadık. İlk olarak, annem 120’yi (acil durum hattı) aramaya çalıştı ama ulaşamadı; nihayetinde başka bir hastane üzerinden 120 hattına bağlanabildik. İkinci olarak, ambulans gelip doktorlar babamı dışarı taşırken odadaki ışıklar aniden söndü. Bunun hastaneye gitmemesi gerektiği anlamına gelip gelmediğini düşündük, ancak yanımızdaki bir uygulayıcı bunun babamdan kaynaklandığını söyleyince devam ettik. Üçüncü olarak, hastanedeki muayene sırasında bir uygulayıcı babamın başını iki eliyle tuttuğunda, başının hafifçe titrediğini fark etti. O sırada babam bilinci kapalı gibi görünüyordu; ne uzuvlarını hareket ettirebiliyor ne de konuşabiliyordu. Belki de bilinci yerindeydi ama vücuduna hükmedemiyordu. Belki de tüm gücünü kullanarak, hastaneye gitmek istemediğini o kişiye anlatmaya çalışıyordu. Ancak o kişi de bunu anlayamadı. Babam, muayene edildiği sırada vefat etti.
Daha sonra tüm bunlar üzerine birlikte düşündük. Eğer babamı hastaneye götürmeyip doğrudan eve gitseydik, sonuç farklı olur muydu? Alınan ders çok derin anlamlar taşıyordu. Shifu bize bu denli açık bir rehberlik sunduğunda neden bunu anlayamadık? Fa’yı gerçekten bir öğretmen olarak mı kabul ettik? Hayır! Başkalarının sözlerine kulak verdik ve insani duygular ağır bastı. Ana koordinatörler de birer uygulayıcı; onlar Shifu değil. Asıl mesele, Shifu’nun sözlerini dinlememiş, Fa’yı öğretmenimiz olarak görmemiş ve olayları değerlendirirken Fa’yı bir ölçüt olarak kullanmamış olmamızdı. Shifu’nun rehberliğine rağmen bunu yine de anlayamamıştık.
Shifu, sonraki konuşmalarında babamın vefatının nedenlerini ve ailesinin sergilediği tutumun sebeplerini açıkladı. Bu, unutulmaz bir ders oldu. Bundan sonraki xiulian uygulamamda, başkaları ne söylerse söylesin, her şeyi Dafa’nın ilkeleriyle değerlendirdim. Eğer söylenenler Dafa ile uyumluysa dikkate alır; değilse, bunu açıkça dile getirirdim. Kimseye yaranmaya çalışmadım. 1999 yılında zulüm başladıktan sonra, elimize sözde “Onuncu Ders” adında bir metin geçti. Fa’yı öğretmenimiz olarak kabul ettiğimiz için, bu metnin Fa’ya zarar verdiğine işaret ettik. Buna karşı çıktık ve söz konusu metinlerin imha edilmesini talep ettik. Yaşanan dersler gelişmemize ve olgunlaşmamıza yardımcı olabilir; ancak bir uygulayıcı arkadaşımızın hayatı pahasına öğrenilen dersler çok ağırdır. Diğer uygulayıcıların aynı hataları tekrarlamaması umuduyla, çıkardığım dersleri sık sık onlarla paylaşıyorum.
Egoyu Bırakmak: Zulmün İlk Yedi Yılı
1999 yılında zulüm başladığında, Minghui.org sitesine erişmek için bilgisayar edinen ilk uygulayıcılar arasındaydık. O dönemde bilgisayarlar masaüstü modellerden ibaretti ve oldukça pahalıydı. O zamanlar Minghui.org henüz engellenmemişti, bu yüzden siteye doğrudan girebiliyorduk; ancak Internet Explorer tarayıcısı, gezindiğimiz sayfaların geçmişini kaydediyordu.
Ağabeyim (kendisi de bir uygulayıcıdır), Internet Explorer'da tarama geçmişinin nasıl silineceğini araştırdı ve ardından bize öğretti. 2000 yılı civarında polis, kapı kapı dolaşarak kontroller yapıyordu. O dönemde bilgisayarımız, girişin yakınındaki oturma odasındaydı. Polis bilgisayarı gördü, hiçbir şey söylemedi, birkaç soru sordu ve gitti. Birkaç gün sonra polis tekrar geldi; bir görev nedeniyle buralardan geçtiklerini söyleyerek bilgisayarı açmamızı ve internete girmemizi istediler. Tarama geçmişimizi kontrol etmek istiyorlardı. Ancak tarama geçmişini sildiğimizden herhangi bir sorun yaşanmadı.
Daha sonra Minghui.org engellendi. Ağabeyim, Minghui.org'a erişmek için VPN ve vekil sunucu (proxy server) kullanmak gibi yöntemleri araştırdı ve bize nasıl yapacağımızı öğretti. Zamanla, Falun Dafa uygulayıcıları Freegate gibi kendi sansür aşma yazılımlarımızı geliştirdiler. Zulmün başladığı günden bugüne dek, Çin Komünist Partisi (ÇKP) engelleme girişimlerinde ne kadar ısrarcı olursa olsun, Minghui.org'a her zaman erişebildik. Shifu’nun da belirttiği gibi, Minghui.org ile bağımız hiçbir zaman kopmadı: "Minghui web sayfasını bloke etmeyi asla başaramadılar!" (2003 Fener Bayramı Sırasındaki Batı Amerika Fa Konferasında Fa’nın Öğretilmesi)
Minghui.org'u ziyaret ettiğimizde, sitedeki makalelerin çok başarılı olduğunu, yalanları ifşa etme ve gerçekleri açıklama konusunda etkili olduklarını gördük; bu yüzden bir yazıcı almaya karar verdik. Makaleleri indiriyor, düzenlerini inceliyor, ardından metinleri düzenleyip çıktısını alıyor ve bizzat dağıtıyorduk. Başlangıçta sadece A4 boyutunda baskı yapabiliyorduk; daha sonra A5 boyutunda tel dikiş yöntemiyle kitapçık haline getirmeyi öğrendik. İlerleyen dönemlerde ise bu tür kitapçık hazırlama yazılımları, baskı sürecini çok daha kolaylaştırdı.
Daha sonra Minghui.org, doğrudan indirilip yazdırılmaya hazır, düzenlenmiş broşürler ve kitapçıklar sunmaya başladı; bu da işimizi büyük ölçüde kolaylaştırdı. İlk başlarda bunları kendimiz basıp dağıtıyorduk, ancak materyallere ihtiyaç duyan uygulayıcıların sayısı arttıkça, tüm vaktimizi gerçekleri açıklayan materyallerin üretimine ayırmaya başladık. Ev ortamında yürüttüğümüz materyal üretim sürecimiz işte böyle kuruldu.
İlk yazıcımızın Lexmark marka olduğunu hatırlıyorum. Tek bir mürekkep kartuşuyla 200 sayfadan fazla baskı yapılabiliyordu. Kartuş bittiğinde onu yenisiyle değiştirmeniz gerekiyordu. Bir kartuşu değiştirmenin maliyeti, neredeyse yazıcının kendisini satın almakla eşdeğerdi. Daha fazla materyal basabilmek umuduyla, en açık renkleri elde etmek için "ekonomi modu"nu kullanıyorduk. Daha sonra, maliyetleri düşürmek amacıyla kartuşları yeniden doldurma yöntemlerini araştırdık; böylece kartuşların ömrünü uzatıp daha fazla bilgilendirici materyal basabildik. Ardından, yeniden doldurma zahmetini ortadan kaldıran ve maliyetleri daha da düşüren "sürekli mürekkep besleme sistemleri"ni inceledik. Bu sayede net kitapçıklar ve broşürler basabilir hale geldik.
Başlangıçta, mürekkep kartuşları, mürekkep ve kağıt dahil olmak üzere her şeyin masrafını kendimiz karşıladık. O dönemde evin tek geçim kaynağı eşim idi. Evin temel giderleri dışında elimizdeki tüm para, materyal üretimine gidiyordu. Daha sonra, materyallere olan talep arttıkça, bazı uygulayıcılar üretim alanına bağışta bulunmak istediler; biz de bu katkıları kabul ettik. Gönderilen paraların amacına uygun şekilde kullanılması konusunda son derece titiz davrandık.
2002 yılında işimden ayrıldım ve evde kalarak tam zamanlı bir şekilde materyal üretimine odaklandım. Eşimle birlikte çalıştık; o, malzemelerin temininden ve üretilen materyallerin dağıtımından sorumluydu, ben ise üretim kısmıyla ilgileniyordum. Her hafta birkaç paket A4 kağıdı alıyor, Cuma günleri ise hazırladığımız basılı materyalleri uygulayıcı arkadaşlara ulaştırıyordu. Bu süreç; soğuk kış günlerinde, sıcak yaz aylarında, hiç ara vermeden, tatil yapmaksızın günbegün devam etti. Üretim alanının güvenliğini sağlamak adına, başka insanların evlerine neredeyse hiç gitmedik. Aile üyelerimiz dışında kimseyle bir etkileşimimiz olmadı. Kızım küçükken, onu hiç sinemaya ya da parka götürmedim.
Daha sonra, zulme karşı direnişi sürdürmek ve uygulayıcıları korumak amacıyla, Minghui.org materyal üretim alanlarının daha geniş bir alana yayılmasını, yani "her yerde çiçek açmasını" teşvik etti. Biz de diğer uygulayıcılara kendi üretim alanlarını kurmaları konusunda yardımcı olduk ve onlara öğrendiğimiz teknikleri öğrettik. Örneğin, dışarıdaki tamirhanelerle iyi ilişkiler geliştirdik; böylece diğer uygulayıcıların yazıcıları arızalandığında, cihazları doğrudan bu tamirhanelere götürebilmelerini sağladık. Eşimin 2006 yılında tutuklanmasının ardından ise, daha çok üretim alanı işleten diğer uygulayıcılara teknik destek vermeye odaklandık.
Geriye dönüp baktığımda, o zorlu dönemi nasıl aşabildiğimizi ve küçük, aile işletmesi niteliğindeki üretim alanımızın bunca yıl boyunca nasıl sorunsuz bir şekilde faaliyet gösterebildiğini görüyorum; bunun sebebi, Shifu’nun bizi her zaman korumuş olmasıdır. Karşılaştığımız birbiri ardına gelen zorlukların üstesinden gelebilmemizin bir diğer nedeni de, araştırma ve öğrenme sürecimizde Shifu tarafından yönlendirilmiş olmamızdır. Tel dikişli baskı yöntemini araştırdığımız zamanları hatırlıyorum; defalarca denememe rağmen bir türlü sonuç alamamıştım. Cesaretim kırılmıştı ve "Aman boş ver, vazgeçeyim de başka bir şey yapayım" diye düşünmüştüm. Ancak tekrar bilgisayarın başına oturacak cesareti kendimde bulduğumda, oraya buraya tıkladım ve aniden baskı gerçekleşti! Bunu nasıl başardım? Biraz şaşkındım ama Shifu'nun bana yol gösterdiğini biliyordum. Sadece egomuzu bırakmamız gerekiyor. Dafa bizden ne yapmamızı isterse istesin, onu en iyi şekilde yapabiliriz.
Kızım
Bir Falun Dafa uygulayıcısı olan kızım, doğumdan hemen sonra, göbek kordonunun boynuna uzun süre dolanmış olması nedeniyle kuvöze alındı. Onu görmemize izin verilmedi. Bize, kalp ve akciğer sorunları olabileceği, beslenemediği ve ertesi gün kalp ve akciğerlerinin kontrol edilmesi gerektiği söylendi. Doktor, bebeği tutup tutmama konusunda bir karar vermemiz gerekirse, kesin bir karar almamız gerektiğini belirtti. Bunu duyduğumuzda eşimle birlikte gözyaşlarına boğulduk.
Ertesi gün annem beni görmeye geldi ve bir gece önce gördüğü bir rüyayı anlattı; rüyasında biri ona bebeğin kalp ve akciğer sorunları olabileceğini, ancak artık her şeyin geride kaldığını söylemişti. Daha sonra doktor, bebeğin durumunun iyileştiğini ve süt içebildiğini bildirdi. Rüyadaki kişinin Shifu olduğunu ve onu Shifu’nun kurtardığını anladık; onun hayatı Dafa tarafından bahşedilmişti.
Kızım ilkokul yıllarında resim yapmaya başladı; ortaokul ve lise dönemlerinde sanat odaklı okullara girebildi. Nihayetinde Çin’in en iyi sanat akademilerinden birine kabul edildi. Şu anda yurt dışında, kendi yolunda Falun Dafa’yı onaylıyor. Tüm sürece dönüp baktığında, her şeyin düzenli bir şekilde ayarlandığını fark ediyor.
2022 yılına gelindiğinde, bir zamanların küçük kızı artık genç bir yetişkin olmuştu. Mezun olduktan sonra bir işe girdi; ancak COVID pandemisi nedeniyle şirket, çalışanların maaşlarını ödemekte gecikmeler yaşıyordu. Kızım işten ayrılmayı düşündü ama gelecek konusunda kendisini kaybolmuş hissediyordu. Tam o sırada, bir uygulayıcı arkadaş aracılığıyla yurt dışında eğitim alma imkânından haberdar oldu. Bu bilgiyi, konuşmalarına her zaman dikkat etmeyen bir uygulayıcıdan duymuştu; ancak içgüdülerim bunun doğru olduğunu söylüyordu.
Kızıma, “Biz Shifu’ya güveniyoruz; izleyeceğimiz yolların tamamı Shifu tarafından ayarlandı” dedim. Eğer Shifu onun gitmesine izin verirse kesinlikle başarılı olurdu; eğer izin vermezse başarılı olması mümkün değildi. Bunu ancak deneyerek öğrenebilirdik. Hiçbir takıntı beslemeden, endişelerimizi bir kenara bırakmalı ve sadece Shifu’nun ayarlamalarına kulak vermeliydik. Böylece hazırlıklara başladık. Yurt dışındaki döneminin başlamasına yalnızca altı ay kalmıştı. Genellikle, özellikle de portfolyo hazırlaması gereken sanat bölümü öğrencileri için, yurt dışında eğitime en az bir yıl önceden hazırlanmak gerekir. Ancak mucizevi bir şekilde, yurt dışında eğitim alabilmesi için gereken her şey hazır görünüyordu.
Neyse ki eşim özel bir şirkette çalışarak iyi bir gelir elde ediyor. Ev satın almadığımız için, yıllar içinde biriktirdiğimiz tasarruflar okul ücretlerini ve yaşam masraflarını karşılamaya yetti. Ayrıca kızım prestijli bir üniversitede eğitim gördü ve hazırladığı ödevleri bir portfolyo haline getirebildi. Yurt dışındaki üniversite İngilizce yeterlilik puanı şartı aramadığından, kızım önce oraya gidip ardından dili orada öğrenebilecekti. Bunun yanı sıra, önceki iş yerimden vize süreçleriyle ilgili deneyimim vardı; dolayısıyla vize başvuru prosedürü hakkında biraz bilgim bulunuyordu. Ayrıca, eğitimler için sık sık başka şehirlere seyahat ettiğimden, uçak bileti rezervasyonu yapma konusunda da tecrübeliydim. Bankada çalışmış olmam sayesinde ise banka hesap dökümleri, döviz kurları, uluslararası para transferleri ve kredi kartları hakkında bilgi sahibiydim; bu da yurt dışındaki okullara başvururken kayıt ücretlerini ödemek, banka hesap dökümleri almak, döviz bozdurmak ve para transferi yapmak gibi işlemleri halletmem için yeterli oldu.
Bir dizi tesadüf sonucunda, herhangi bir aracı kurum kullanmadan, dört ay boyunca başvurularımızı gerçekleştirdik ve yurt dışındaki okullardan kabul aldık. Ardından kızım vize başvurusunu yaptı, uçak biletini ayarladı, bavulunu hazırladı ve okyanusun ötesine ulaştı.
Burada, vize görüşmesini beklerken yaşanan küçük bir anıdan bahsetmek istiyorum. Söz konusu ülke için vize almak oldukça zor olduğundan, sırada bekleyen çok sayıda insan vardı. Herkes gergindi, bu yüzden ortamda biraz stresli bir hava hakimdi. Kızım içinden Shifu’ya şöyle dedi: “Shifu benim nereye gitmemi uygun gördüyse oraya giderim. Nerede olursam olayım Dafa’yı onaylayabilirim.” Sonra içinden sessizce Fa’yı okudu ve hiçbir sorun yaşamadan vizesini aldı.
Bu olaylar silsilesi sayesinde, Shifu’nun şu sözleriyle ne demek istediğini daha iyi anladım:
“Bir kişi bir kez xiulian uygulama yoluna adım attığında, o andan itibaren hayatında hiçbir şey tesadüfen gerçekleşmeyecektir. Sizin xiulian uygulamanız sistematik bir şekilde ayarlanmış olduğundan ve zaman çok fazla olmadığından, hiçbir şeyin tesadüfen olması mümkün değildir. Her şey titiz bir şekilde ayarlanmıştır.” (New York’taki Bir Toplantıda Fa’nın Öğretilmesi)
Kızım şu an yurt dışında yaşıyor olsa da, aramızdaki fiziksel mesafe kalplerimizi birbirinden ayıramıyor. Kendisi sık sık, büyüdükten sonra Falun Dafa uygulamayı bırakan bazı genç uygulayıcıları gördüğünde, yetişkin bir birey olarak Falun Dafa’ya yönelmesinin temel nedenlerinden birinin şu olduğunu dile getiriyor: Çocukluğunda zorluklarla karşılaştığında, ona Fa’nın ilkeleriyle rehberlik edip teselli verebiliyor olmam, onun bizzat kitapları okumadan bile Fa’nın taşıdığı büyük bilgeliği yavaş yavaş kavramasını sağlamıştı. Dafa’nın her türlü zorluğu çözebileceğini gerçekten anlamıştı. “Eğer annem her sorun yaşadığımda bana sadece kitapları okumamı söyleseydi, belki de yetişkinliğimde Falun Dafa’ya adım atamazdım” dedi.
Son birkaç yıldır yurt dışında edindiği deneyimler, kızımın hem duygusal açıdan hem de kişisel xiulian uygulaması yolunda daha da olgunlaşmasını sağladı. Bana şöyle dedi: “Büyüdüğümü hissettiren başka bir şey daha var. Eskiden zor durumlarla karşılaştığımda seninle konuşurdum; sen de kendi deneyimlerin, içgörülerin ve anlayışınla bana sorunu nasıl çözebileceğimi gösterirdin. Seni çok bilge biri olarak görürdüm. Ancak artık karşılaştığım durumların çoğu, senin geçmişte yaşadıklarından farklı. Senin deneyimlerin, bana kusursuz çözümler sunmak için artık yeterli değil. Kendi yolumu kendim çizmem gerektiğini fark ettim. Daha yükseklere çıktıkça yalnız kalacağım hissine kapılıyorum; gelecekte muhtemelen biraz yalnızlık da hissedeceğim. Fakat bu, büyümenin kaçınılmaz bir parçası; çünkü ulaşacağım şey senin bir versiyonun değil, tamamen yeni bir hayat.”
Küçük Bir Grup
Üç kişilik ailemizin her bir ferdi Falun Dafa uygulayıcısı; dolayısıyla biz küçük bir bütün oluşturuyoruz. Başlangıçta bunun farkında değildim ve kızım sabahları yatağını toplamadığında ona sık sık kızardım. Zamanla, üç kişilik ailemizin bir bütün olduğunu ve herkesin kendine has sorumlulukları bulunduğunu anladım. Eşim, aileyi geçindirmek ve mali sorunlarımızı çözmek için çalışmaya gidiyor; böylece kızım ve ben geçim derdi yaşamak zorunda kalmıyoruz. Ben ev işleriyle ilgileniyor ve ailem eve geldiğinde güzel bir yemek yiyebilsinler diye yemek pişiriyorum; kızım ise öğrencilik görevini yerine getirip derslerine sıkıca çalışıyor. Geriye kalan zamanımızı ise üç işe ayırabiliyoruz. Bir Dafa uygulayıcısı olarak, başkalarını düşünmeli ve onlara daha fazla zaman kazandırmak için üzerime düşeni yapmalıyım. Bu yüzden kızımın yatağını toplamaya karar verdim. Ben bu tutumumu değiştirince o da değişti; artık sabahları o da benim yatağımı toplamama yardım ediyor. Gergin olan ortamımız huzurlu bir hale geldi.
Biz, gerçeği açıklığa kavuşturmak için çalışan küçük bir topluluğuz. Gerçeği açıklamak için arkadaşlarımızı ziyaret ettiğimizde, kızımızı da bizimle gelmeye davet ettik. İlk başta isteksizdi. Daha sonra Falun Dafa'nın prensiplerini konuştuk ve ben de ona kendi anlayışımı anlattım: “Sen, baban ve ben hepimiz uygulayıcıyız ve mutlu bir ailemiz var. Anne baban kariyerlerinde başarılı, mantıklı ve bilge, kızımız ise akademik olarak başarılı, ailesine bağlı ve mantıklı. Bu başlı başına bir gerçek ve Dafa'yı onaylamak. Çin Komünist Partisi, Dafa uygulayıcıları hakkında ailelerini ihmal ettikleri, akrabalarına sevgi duymadıkları, intihar ettikleri vb. gibi söylentiler yaydı. Bu söylentilerin gerçeklerle çürütülüyor olması.”
Bunu duyduktan sonra kızım bizimle gelmeyi kabul etti. Çocuklu ailelerle görüştüğümüzde, üçümüz ayrı ayrı sohbet ettik. Babalar kendi aralarında, anneler kendi aralarında ve çocuklar kendi aralarında konuştular. Kızım içe dönük ve kolay kolay ısınmayan biridir. Onun için, yabancılarla yalnız başına sohbet etmek büyük bir zorluk. Küçük bir kızla konuşurken kızardığını gördüm. Bir arkadaşımın kızı çok inatçıydı, ama ailesi çok kontrolcüydü, bu da onu asi yapmıştı. Ona Dafa hakkında gerçeği anlatmaya gittik ve ona bazı bilgilendirici broşürler bıraktık. Bundan sonra, ailesi müdahale etmeyi bıraktı ve kızın notları yükseldi.
Paylaşımım burada sona eriyor. Teşekkür ederim Shifu ve teşekkür ederim, uygulayıcı arkadaşlar.
(Minghui.org'daki 23. Çin Fa Konferansı için seçilmiş makale)
Telif Hakkı © 2026 Minghui.org'a aittir. Her hakkı saklıdır.
