(Minghui.org) Uzun bir süre, kızıma Falun Dafa hakkındaki gerçekleri açıklamaktan çekindim. Çin Komünist Partisi (ÇKP) medyasının yaydığı yalanlarla zihni büyük ölçüde yıkanmıştı ve Falun Dafa hakkında yanlış bir algıya sahipti. Ne zaman Falun Dafa’dan bahsetsem öfkeleniyor ve günlerce kızgın kalıyordu.

Kızım idari bir görevde, alt kademe bir yönetici olarak çalışıyor. Bu konumuna rağmen iyi kalpli, dürüst ve rüşvete asla yüz vermeyen biri olarak kaldı. İnsanlar ona para ya da hediye vermeye çalıştığında şöyle diyor: “Annem emekli olmadan önce böyle hediyeleri asla kabul etmezdi, ben de etmem. Annem hep şöyle derdi: ‘Geçinmek kolay değil. Bana bir şey verseniz de vermeseniz de size aynı şekilde davranacağım.’”

Bunu duyduğumda çok mutlu oldum; çünkü kendi davranışlarımın onun üzerinde bu denli olumlu bir izlenim bıraktığının farkında değildim. Kendi kendime, “Madem Dafa hakkındaki gerçekleri duymak istemiyorsun, o halde sana gerçeği davranışlarımla göstereceğim” diye düşündüm.

Bu yüzden günlük hayatımda yaptığım her şeye, nasıl davrandığıma dikkat ediyorum. Doğruluk, Merhamet ve Hoşgörü ilkelerini davranışlarımla yansıtmaya gayret ediyorum.

Bir gün kızım bana, “Anne, sen dünyadaki en şefkatli, en hoşgörülü ve en güçlü iradeye sahip insansın” dedi. Onunla Falun Dafa hakkında konuşmak için bir kez daha fırsat kolladım; ancak konuyu açar açmaz arkasını dönüp gitti.

COVID-19 pandemisi şiddetlendiği bir dönemde, kızım bir gün işten eve geldi ve hastalığın toplum üzerinde ne denli ağır etkiler yarattığından bahsetti. O sırada televizyon açıktı ve şunları duyduk: "Ülkemiz, enfeksiyonu kontrol altına alma konusunda en iyisi..."

“Aslında olan biten, televizyonda anlatılanlardan çok farklı” dedi.

“Haklısın. Falun Dafa’ya yapılan zulüm konusunda da aynısını yapıyorlar.”

Büyük bir şaşkınlıkla gördüm ki, Falun Dafa’dan bahsettiğim anda yine tamamen kendinden geçti; mutfağa koşup bir bıçak kaptı ve beni öldürmekle tehdit etti.

Kocam hemen yardıma koşup elinden bıçağı aldı ve “Ne yapıyorsun sen?” diye bağırdı.

O ise daha da öfkelenerek, “Kesinlikle Falun Dafa uygulayamazsın!“ diye haykırdı. Ardından, elimdeki tek Zhuan Falun kitabını ve egzersizleri yapmak için kullandığım MP3 çaları aldı.

Eşim yüksek sesle, “Onları annene ver!” dediyse de, kızım onu dinlemedi.

Sergilediği bu davranış karşısında sarsıldığım için, uzun bir süre Falun Dafa’dan bahsetmeye cesaret edemedim.

Daha sonra kitabımı ve MP3 çalarımı bir arkadaşıma götürüp, “Lütfen bunları annem için sakla” demiş. Birkaç gün sonra arkadaşım eşyalarımı bana geri getirdi.

Eşim bana, “Kızımız işe gittikten sonra kitabı okuyabilir ve egzersizlerini yapabilirsin. İşin bittiğinde ise, bulamaması için onları güvenli bir yere kaldırırım” dedi.

Kızım, egzersizleri yaptığımı bilmesine rağmen, evde Zhuan Falun kitabının bulunduğundan hâlâ habersiz. Şimdilerde beni egzersiz yaparken gördüğünde ise görmezden geliyor ve artık bu konuyla ilgilenmiyor.

Eşimin, Dafa kitabımla ilgilenmeyi teklif etmesi, artık beni desteklediğini gösterdi. Eskiden kızım bana kızdığında, eşim onun tarafını tutar ve kızımla birleşip bana karşı cephe alırdı.

Eşim, bulunduğumuz ilçede idari bir görevde çalışıyor. 20 yılı aşkın bir süre önce başlayan zulmün başından beri, Çin Komünist Partisi’nin (ÇKP) bana zulmetme talimatlarına uydu.

Falun Dafa hakkında ne zaman olumsuz bir propaganda duysa veya okusa, eşim ve kızım bana eziyet eder, pek çok hakaret dolu söz söylerlerdi. Bu öfke nöbetleri çoğu zaman ertesi günün sabahının ilk saatlerine kadar sürerdi. Gece yarısı beni evden kovmaya çalıştığı sayısız anı hatırlıyorum.

Ayrıca diğer uygulayıcılarla iletişim kurmamı ve evde Dafa kitapları bulundurmamı da yasakladı. Sonunda, en azından Zhuan Falun kitabını elimde tutabilmek için çaresizce mücadele ettim. İkisi de, "Falun Dafa uyguladığın için ne toplum içinde ne de özel hayatımızda başımızı dik tutabiliyoruz" diyorlardı.

Onlara Falun Dafa’nın ne kadar harika olduğunu anlatmaya çalıştığımda ise kesinlikle dinlemek istemiyorlardı. Konuyu her açtığımda o kadar yüksek sesle bağırıyorlardı ki, komşularımızın bile huzuru kaçıyordu.

Bazen xinxing’imi koruyamadığım anlarda, "Bu ailede yaşamak çok zor. Sanki bir hapishanedeyim. Kimse nasıl hissettiğimle ya da yaşayıp ölmemle ilgilenmiyor" diye düşünürdüm.

Zaman zaman, üzüntüye yenik düştüğümde, Shifu’ya Fa-düzeltmesi’nde onurlu bir şekilde ve açıkça yardım etmek için ailemi terk etmek bile istedim.

Ancak sonra şöyle düşündüm: "Buradan ayrılıp evdeki sefaletten kurtulabilirim; peki ya eşim ve kızım ne olacak? Biz kaderle birbirimize bağlı bir aileyiz. Onlar da kurtarılması gereken canlılar. Ne kadar zor olursa olsun, burada kalmalı ve onları kurtarmalıyım."

Kendimden daha yüksek beklentilerim olmaya başladı; her düşüncemi ve eylemimi gözden geçirerek bunların Fa'ya dayandığından emin olmaya gayret ettim, ki böylece aileme Dafa'nın güzelliğini gösterebileyim.

Ayrıca, eşimin ve kızımın Fa'yı edinmelerine engel olan müdahaleleri ve kötü unsurları ortadan kaldırmak için doğru düşünceler göndermeye özen gösterdim. Biraz değişim gösterseler de, umduğum noktadan hâlâ çok uzaktaydılar.

Daha sonra yaşanan bir olay, eşimin bakış açısının kökten değişmesine yol açtı.

Bir gün, kendisi de 30 yıldır Dafa uygulayıcısı olan 90 yaşındaki annem kalp krizi geçirmiş gibi göründü ve hastaneye kaldırıldı. Doktorlar bize üç kez durumunun kritik olduğunu söylediler.

Diğer uygulayıcılar ve ben, annemin aslında sadece hastalık karmasının temizlendiği bir arınma sürecinden geçtiğini biliyorduk; bu yüzden doktorların uyarılarını dikkate almadık. Annemin elini tuttuk, sürekli "Falun Dafa iyi" sözlerini tekrarladık ve doğru düşünceler gönderdik.

O sırada odada bulunan akrabalarımız da bize katılarak "Falun Dafa iyi" tekrarladılar. Kısa bir süre sonra annem bilincini geri kazandı ve gözlerini açtı. Hatta yeniden konuşmaya da başladı.

Yatağın yanında duran eşim şöyle dedi: "Pek çok insan bana ''Falun Dafa iyi'' tekrarlamanın, hayati tehlike arz eden durumlardan sağ çıkmaya yardımcı olabileceğini söylemişti. Ancak onlara hiç inanmamıştım. Fakat bugün, annenin mucizevi bir şekilde iyileştiğine bizzat şahit oldum. Falun Dafa'nın şaşırtıcı gücünü kendi gözlerimle gördüm!"

O günden beri Falun Dafa'nın iyi olduğuna yürekten inanıyor ve sık sık bunu düşünüyor. Ayrıca, Çin Komünist Partisi'ne bağlı örgütlerden de ayrıldı. Bu nedenle, Dafa kitabımı güvenli bir şekilde saklamayı teklif etti. Onun bu değişimi, kızıma yardım etme konusundaki kararlılığımı sürdürmem için bana güç verdi.

Son zamanlarda, ciddi ve istikrarlı bir şekilde Fa çalışarak xinxing’imi yükselttim; bu sayede kızımla Falun Dafa hakkında tekrar konuşmaya karar verdim. Bir gün öncesinde, hem kızım hem de kendim için doğru düşünceler gönderdim.

Ertesi gün Pazar günüydü. Erken kalktım; içim doğru düşüncelerle doluydu ve hiç korku hissetmiyordum. Kahvaltıdan sonra ikimiz de kanepede oturduk. Falun Dafa'nın iyi olduğunu söylediğimde, aniden yerinden fırladı ve sert bir tonda, "Neden hâlâ bana böyle şeyler anlatıyorsun? Uygulama yapıp yapmaman umurumda değil ama bir daha sakın bana bundan bahsetme!" dedi.

Yatak odasına gidip telefonla birini aradı. Yüksek sesle, "110'la [ülke çapında acil durum numarası] mı görüşüyorum?" diye sorduğunu duydum. Ardından sesini alçalttı, böylece ne söylediğini tam olarak anlayamadım.

Sakin kaldım; tüm kalbimle onun kurtuluşunu arzuluyordum. Ancak o öfkeli kalmaya devam etti ve gün boyunca benimle bir daha hiç konuşmadı.

Gece yarısı doğru düşünceler gönderdikten sonra egzersizlerin bir kısmını yaptım ve yatağa girdim. O gece bir rüya gördüm. Rüyalara fazla anlam yüklemememiz gerektiğini bilsem de, gördüğüm şey beni derinden etkilediği için yine de anlatmak istiyorum.

Rüyamda elimde yaklaşık dört yaklaşık 10x13 cm boyutlarında bir kâğıt parçası vardı; üzerinde, Zhuan Falun kitabının küçük baskısındakilere benzer büyüklükte karakterler yazılıydı. Kâğıttakileri yüksek sesle okumaya başladım.

Okurken, bunun Shifu tarafından yazıldığını anladım. Shifu'nun söylediklerini tam olarak kelimelere dökemesem de, sözlerinin hem derin hem de kolay anlaşılır olduğunu hissettim.

Shifu, 30 yıllık uygulama sürecimde iyi yaptığım şeyleri vurguladı ve beni bunlardan dolayı övdü. Her bir kelime, Shifu'nun sınırsız merhametini yansıtıyordu. Yanlış yaptığım hiçbir şeyden bahsetmedi. Son cümle şöyleydi: "Son büyük engelini aştın; saflığın, gelecekteki evreninin sonsuza dek var olmasını sağladı!"

Mesajı okurken uyandım; içimdeki heyecandan yerimde duramıyordum. Doğruldum ve kendi kendime düşündüm: "Acaba bu 'son büyük engel', kızıma Dafa hakkındaki gerçekleri anlatma çabalarımı mı kastediyor? Henüz bir başarı elde edememiş olsam da, Shifu insanları kurtarmaya yönelik saf kalbimi gördüğü için bana böyle bir onur bahşetmişti."

Shifu'nun sınırsız merhameti karşısında derin bir minnet ve duygu yoğunluğu yaşadım. Onun lütfuna karşılık vermenin tek yolu, uygulama yolumda daha cesur ve kararlı bir şekilde ilerlemektir.

Ertesi sabah doğru düşünceler gönderdikten sonra yatak odamdan çıktığımda kızımla karşılaştım. Sanki bir önceki gece hiçbir şey yaşanmamış gibi, gayet nazik bir şekilde sohbet ettik. Bu, benzer olaylardan sonra sergilediği en iyi tutumdu.

Daha sonra kendi içime bakmaya başladım. Onun, gerçekleri dinlemeye karşı gösterdiği direnç, bir yerlerde hâlâ bir sorunum olduğunu bana işaret ediyordu. Hâlâ tespit edip bırakmam gereken insani takıntılarım var. Fa’yı daha dikkatli çalışmalı ve Fa ilkeleri olan Doğruluk, Merhamet ve Hoşgörü ile uyumlu olmayan tüm kötü şeyleri ortadan kaldırmak için kendi içime daha derinlemesine bakmalıyım.

Shifu'nun şiirlerinden birinin sözlerini hatırladım:

“Doğru düşünceler tüm gökyüzünü parlak hale dönüştürür” (Hong Yin lV, Görünüşe Aldanmak)

Er ya da geç düşüncedeki bu saflığa ulaşacağıma inanıyorum.

Kızımın, Falun Dafa ile ilgili gerçeği öğrenmek için bana geleceği günün çok da uzak olmadığına inanıyorum.

Teşekkür ederim, saygıdeğer Shifu!

(Minghui.org'da 23. Çin Fa Konferansı için seçilmiş makale)

Orijinal Çince makale