(Minghui.org) Xinxing’imdeki eksikliklerden kaynaklanan sıkıntıları gözden geçirirken, Fa temelinde daha net bir anlayışa ulaşmak ve yeniden yola koyulup xiulian uygulama yolumda sağlam adımlarla ilerleyebilmek adına bu deneyimimi kaleme almaya karar verdim.
Beklenmedik Bir Sıkıntı
Shifu’nun rehberliği ve ayarlamaları doğrultusunda, Fa’yı onaylamaya yönelik bir projede oldukça bağımsız bir şekilde çalışıyordum. İlk aşamalarda, projenin gerekliliklerini yerine getirebilmek için kendimi uygulamada gayretli olmaya zorladım. Birçok takıntımdan, özellikle de zulüm görme korkusundan ve diğer endişelerimden kurtuldum. Ayrıca doğru düşünceler gönderme yoğunluğunu ve kalitesini önemli ölçüde artırdım. Karşılaştığım her türlü engelleme veya çatışma anında doğru düşünceler göndererek ve içime bakarak hızlı bir şekilde yükselebildim.
Ancak, üzerimdeki psikolojik baskı hafifledikçe, projede çalışmaya devam etmeme rağmen, son altı ay içinde xiulian uygulama durumumda gevşemeye başladı. Yemek yeme takıntısı yavaş yavaş içimde kök salıp büyüdü; alışveriş takıntısı da ortaya çıktı. Yeni, katlanabilir bir akıllı telefon almayı düşündüm; ancak en son modellerdeki yapay zeka özelliklerinin anakara Çin’deki bir üretici tarafından sağlanması ve ciddi bir güvenlik riski oluşturması nedeniyle bu fikirden vazgeçtim. Daha sonra, yurt dışı versiyonu olan mevcut telefonumun işletim sistemini yükseltmeye odaklandım. İçinde yerleşik olarak bulunan Google yapay zeka yazılımını denedikten sonra, yapay zeka entegreli bu yeni sistemin güvenlik ayarlarını yapılandırmakla epey vakit harcadım.
Bu takıntılar büyüdükçe, xiulian uygulama durumum fark ettirmeden gerilemeye başladı. Her gün ezberden Zhuan Falun kitabını kopyalayarak yazmaya ayırdığım süre üç saatten iki saatin altına düştü. Sabah egzersizleri için saat 03:20’de uyanma düzenim de bozuldu. Çoğu zaman vaktinde kalkamadım ve egzersizlere başlamayı sürekli erteledim. Sonuç olarak, ikinci takım egzersizi —yani ayakta Falun duruşu egzersizini— yapma sürem yarım saate indi. Beş takım egzersizin tamamını sabah saat 6:00’dan önce bitiremediğim zamanlar sık oluyordu; bu da eksik kalanları tamamlamak için başka zamanlar bulmamı gerektiriyordu ve bu durum oldukça düzenli bir şekilde tekrarlanıyordu.
Bunun, benim takıntılarımdan kaynaklandığını bildiğim için derin bir huzursuzluk duyuyordum. Durumu düzeltmek istesem de bir türlü gelişme kaydedemiyordum. Yaklaşık üç veya dört hafta önce, birinin zor durumda olduğu bir rüya gördüm. Ona yardım etmek için yanımda taşıdığım uğurlukları çıkardım. Bunlardan sadece birinin üzerinde gerçeği açıklayan bilgiler olduğunu fark ettim, ancak üzerinde “Falun Dafa iyi; Doğruluk-Merhamet-Hoşgörü iyi” sözleri yoktu.
Yaklaşık on gün önce, iş yerindeyken, Fa’yı onaylama projemle ilgili görevlere vakit ayırıyordum. Tam o sırada amirim acil bir meseleyle ilgilenmemi isteyince masamdan kalkmak zorunda kaldım. Birkaç dakika sonra geri döndüğümde, yeni iş arkadaşım Ann’ı çalışma masamın başında buldum. Dafa ile ilgili yaptığım çalışmaları keşfetmişti. Bunun tehlikeli olduğunu söyleyerek, acilen durmam konusunda ısrar etti. Gözlerindeki dehşet ve korkuyu görünce, onu sakinleştirmeye çalıştım; endişelenecek bir şey olmadığını söyleyerek yatışmasını telkin ettim.
Aslına bakılırsa Ann oldukça yetenekli biriydi ve daha önce gayet uyumlu bir çalışma ilişkimiz olmuştu. Gerektiğinde ona destek olmak ya da onun yerine işlerini üstlenmek için sık sık devreye girerdim. Ona daha önce Dafa’dan bahsetmiştim. Zulmün gerçekleştiğini inkâr etmese de, hükümetin bunu yapmak için mutlaka geçerli nedenleri olduğunu düşünüyordu. Beni son derece şaşırtacak şekilde Ann, faaliyetlerimi şirkete ihbar etti. Aynı öğleden sonra iş yerinde başım derde girdi; sorumlu amir beni görüşmeye çağırdı ve kurum için sorun yaratmamamı söyledi. Ertesi gün, iş seyahatinde olan bölüm müdürüm, durumla ilgilenmesi için acilen geri çağrıldı.
Nerede Hata Yapmıştım?
Aniden, diğer boyutlardan gelen muazzam bir kötülük dalgasının üzerimde baskı kurduğunu hissettim. Vücudum, geçmişteki zulüm dönemlerinde yaşadığım fiziksel tepkilerin aynısını vermeye başladı. Zihnim dikkat dağıtıcı düşüncelerle doldu, kalbim ise daraldı. Şeytani güçlerin bana zulmetmeye çalıştığını biliyordum, peki ama nerede yanlış yapmıştım? Elbette, Fa’yı onaylama eyleminin kendisi yanlış olamazdı, değil mi? Dafa öğretilerinin dijital versiyonunu açıp içimden Shifu’dan rehberlik dilediğim anda, sayfayı aşağı kaydırırken ekranın en üstünde bir cümle gözüme çarptı:
“Bir takıntınız ortaya çıktığında, eski güçler, polisin eve gelip kapınızı çalmasını sağlayacaktır. Şeytan sizin için gelecektir.” (Dünya Falun Dafa Günü’nde Fa’nın Öğretilmesi)
Şok olmuştum; bu sıkıntıyı davet edenin kendi insani takıntılarım olduğunu fark ettim. Hemen içimden Shifu’ya hatamı itiraf ettim, O’ndan beni korumasını diledim ve bu zulmü reddetmek için doğru düşünceler göndermeye başladım. Ancak bu kez süreç farklıydı. Diğer boyutlarda, sanki tükenmek bilmez gibi görünen, aşırı miktarda şeytani faktör vardı. Üstelik zihnimdeki pek çok dikkat dağıtıcı düşünce de durumu daha karmaşık hale getiriyordu. Daha da kötüsü; Fa’yı onaylamanın getirdiği baskının sıradan bir insanın asla dayanamayacağı bir şey olduğunu ve Ann’ın (kendisine de zarar gelebileceği korkusuyla) beni ihbar etme kararının, onun bakış açısından anlaşılabilir olduğunu bilmeme rağmen, ona karşı içimde bir kırgınlık beslemekten kendimi alamadım. Aşırı tepki verdiğini; hem benim için hem kendisi hem de bölüm başkanımız için ciddi sorunlar yarattığını düşünüyordum.
Bir öğleden sonra, Ann’ın yedi ya da sekiz yaşlarındaki kızıyla telefonda konuşmasına kulak misafiri oldum. Aramızda bir ofis olmasına rağmen, hoparlörü açık olan telefonundan gelen ses gayet net duyuluyordu. Kızının masum sesini ve Ann’ın ona söylediği sabırlı, şefkatli teselli sözlerini açıkça işitebiliyordum. Çocuğunu ne kadar derinden sevdiği çok belliydi. O an şunu fark ettim: sıradan insanlar için aile ve sevdikleri, hayattaki en önemli şeylerdir. Çin’deki kötülüğün yarattığı dehşet ortamında yaşayan Ann’ın yaptıkları, aslında ailesini bir şekilde bu işe bulaşmaktan ya da zarar görmekten koruma çabasıydı. Kendimi onun yerine koyabildim ve olay yaşandığında sergilediği korku ve paniği gerçekten anlayabildim. Hatta Ann, beni ihbar ettikten sonra bile, Dafa ile ilgili materyallerimi kimse bulamasın diye onları iyi saklamam konusunda beni uyarmıştı. O, kötü biri değil.
Daha sonra iş yerimde yaşanan bir dizi sorun sırasında, benimle rutin görüşmeler yapmak zorunda kalan bölüm müdürüm sık sık çaresizliğini dile getiriyordu: “Benim bir ailem, çocuklarım ve sürdürmem gereken normal bir hayatım var. Birkaç yıl içinde emekli olacağım. İşlerimizi kaybetmemizi istemezsin, değil mi?”
Daha sonra Fa çalışmam ve derin düşünceler sonucunda şunu net bir şekilde anladım: sıradan insanlar, şeytani güçler tarafından manipüle edilerek kötülük yapmaya itiliyorlar. Ancak meselenin kökeninde, şeytani güçlerin istismar ettiği, kendi xinxing’imdeki boşluklar var. Bu, bir insanın başka bir insana zulmetmesi meselesi değil; aksine, kötülüğün Dafa’ya ve onu savunan Dafa uygulayıcılarına zulmettiği, tanrısal olan ile şeytani olan arasındaki bir savaş. Sıradan insanlar, aslında tam da korumamız gereken kişiler. Ann, kendi xiulian’imdeki açıklar nedeniyle, şeytani güçler tarafından Dafa’ya ve uygulayıcılara karşı günah işlemeye yönlendirildi. Asıl sorun bende. O da bir kurban; ona karşı hiçbir önyargı beslememeliyim. İş yerinde Ann’a karşı nazik davranmaya, ona destek olmaya ve ihtiyaç duyduğunda işlerini üstlenerek yardımcı olmaya devam ettim. Her yardım edişimde minnettarlığını dile getirse de, yüzündeki gergin ifade aramızda hâlâ bir engel olduğunu hissettiriyordu.
Yerel Polis ile Karşılaşmak
Olaydan bir hafta sonra, bir sabah, bölgemden sorumlu polis memuru Lim’den bir telefon aldım; o öğleden sonra görüşmek istiyordu. İş yerimin prosedürü izleyerek yerel polis merkezine haber vermiş olduğunu anladım. Görüşme talebini kabul ettim. Telefonu kapattıktan sonra, diğer boyutlardan pek çok şeytani unsurun üzerime doğru geldiğini hissettim; yaklaşan görüşmenin, doğruluk ile kötülük arasında bir mücadele olacağını fark ettim. Shifu, bu durumu merhametle çözmem için bana bir işaret verdi.
Öğle molamda, kötülüğü ortadan kaldırmak için doğru düşünceler gönderdim. İlk olarak, polis memurunun ve görüşmede bulunacak diğer kişilerin ardındaki şeytani güçleri yok etmeye, ayrıca görüşmenin gerçekleşeceği yerdeki diğer boyutlarda bulunan şeytani unsurları temizlemeye odaklandım. Shifu’nun yardımıyla, doğru düşüncelerim giderek güçlendi ve duruma artık sadece insani bir bakış açısından bakmamaya başladım. Varlığımın derinliklerinden gelen kararlı ve doğru bir düşünce gönderdim: Üç Diyar, Shifu tarafından Fa-düzeltmesi ve evrendeki tüm canlıların kurtuluşu amacıyla yaratıldı; bunlar olmasaydı, Üç Diyar da var olamazdı. Canlılar buraya, bizzat Shifu tarafından kurtarılmak üzere geldiler. İnsan bilgeliği ve yetenekleri sınırlıdır; bu, bireylerin, bir tür cehalet hali içindeyken, Fa’ya karşı mümkün olan en saf ve doğru düşünceleri geliştirebilmeleri için tasarlandı. Bunların hiçbiri, kötü unsurların Fa-düzeltmesine müdahale etmesi veya canlılara zulmetmesi için bir araç olarak yaratılmadı. Shifu, canlıların kurtuluşunu engelleyen hiçbir şeytani müdahaleyi kabul etmez; bana ve çevremdekilere yöneltilen zulüm ve engellemeler Shifu tarafından ayarlanmadı ve ben de bunları kabul etmiyorum. Dahası, kötü unsurların, Shifu’nun kurtarmayı amaçladığı değerli insanlara diledikleri gibi zulmetmelerine izin vermeyeceğim. Tüm bu kötülükler, yaptıkları düzenlemeler ve temelindeki kötü unsurlar tamamen yok olsun.
İki saat boyunca doğru düşünceler gönderdikten sonra, boyutsal alanım temizlendi ve aydınlandı. Yaşadığım anormal fiziksel durum ortadan kalktı; zihnim keskinleşti ve doğru düşüncelerim güçlendi. O öğleden sonra, buluşma yerinin yakınına yarım saat erken vardım. Alanı temizlemek için bir süre doğru düşünceler gönderdikten sonra, belirlenen noktaya tam vaktinde ulaştım. Odaya girdiğimde ilk dikkatimi çeken şey, memur Lim’in yüzündeki ifade oldu; çaresizlik ve kızgınlık karışımı bir ifadeydi. Onu selamladım, o da oturmamı işaret etti. Oturduktan sonra, orada bulunanları gülümseyerek selamladım. Grupta yurtiçi güvenlik polisleri, alt bölge ofisi yetkilileri ve mahalle görevlileri vardı.
Karşılıklı gözetim atmosferi nedeniyle gerçek düşüncelerini veya duygularını ifade edemeyeceklerini anladım. Ancak, Çin Komünist Partisi (ÇKP) tarafından yayılan ve Falun Dafa uygulayıcılarının ulus için bir tehdit oluşturduğu iddiasını içeren yalanları çürütmem şarttı. Konuşmamızın hemen başında, bir Çin vatandaşı olarak ülkemi ve halkımı derinden sevdiğimi, yurttaşlarımın esenliğini ve güvenliğini içtenlikle arzuladığımı sakin ve ciddi bir tavırla dile getirdim. Yaptığım her şeyin mevcut yasalar çerçevesinde olduğunu ve ulusun iyiliğini amaçladığını açıkladım; bu benim samimi düşüncemdi.
Şöyle sordular: “Devlet, Falun Dafa meselesiyle ilgili resmi bir tutum belirlemişken, neden hükümete karşı çıkmakta ısrar ediyorsun?” Ben de, devlet politikalarının her konuda doğru olamayacağını açıkladım. Örnek olarak Kültür Devrimi’ni gösterdim: Eğer kimse bunu sorgulamasaydı ya da hataların düzeltilmesi için ısrar etmeseydi, Kültür Devrimi asla sona ermezdi; oysa o dönemdeki üst düzey liderlerin de kabul ettiği üzere, o sürecin son aşamalarında ulusal ekonomi çöküşün eşiğindeydi.
Sohbet ilerledikçe, öne sürdükleri temel argüman şuydu: Ulusal ekonomi önemli ölçüde geliştiğine göre, Çin’deki genel durum olumlu olmalı ve dolayısıyla hükümet politikaları da doğru olmalıydı. Birkaç kişinin görüşlerinin çoğunluğun fikirlerini temsil edemeyeceğini öne sürdüler. Bu gelişmelerden faydalanmış biri olarak devletin safında yer almam gerektiğini; aksi takdirde, mevcut politika ikliminde hem benim hem de çalıştığım yerin zarar göreceğini, üstelik ailemin de etkileneceğini vurguladılar. Kısacası, kişisel çıkarları bir yem olarak kullanarak teşvik ile baskıyı birleştiriyor, aynı zamanda da açık ve doğrudan tehditler savuruyorlardı.
Bunun, onların sohbetlerinde alışılagelmiş bir rutin olduğunu bildiğimden doğrudan karşı çıkmamayı tercih ettim; bu da aramızdaki samimi atmosferin bozulmasını önlemeye yardımcı oldu. Bunun yerine, gündeme getirdikleri konulara —tanrısal olana inanma konusundaki şüpheleri, uygulayıcıların neden tıbbi tedaviden vazgeçebilecekleri sorusu ve Qigong'un bilimsel olup olmadığına dair tartışmalar gibi— mantıklı yanıtlar verdim.
Falun Dafa'nın aslında Çin'de yasal olduğunu açıkladım. 1999 yılından önce, çok sayıda yüksek eğitimli profesyonel ve üst düzey yetkili bunu uygulamaya başlamıştı. Bu kişiler; kanıt ve doğrulama talep eden, titiz, mantıklı ve analitik düşünme yetisine sahip bireylerdi; sağlam bir gerekçe olmaksızın bir şeye inanmaları mümkün değildi. Falun Dafa'nın, nesnel dünyaya dair bilimsel bir bakış açısına dayanan, kapsamlı ve kendi içinde tutarlı bir açıklama sunması ve somut fiziksel faydalar sağlaması, bu tür pek çok insanın ona yönelmesinin temel nedeniydi.
Tıbbi tedavi konusuna gelince; sıradan bir insan için hastalandığında ilaç almanın standart bir uygulama olduğunu belirttim. Ancak bir uygulayıcı için durum farklıdır. Budist geleneğinde hastalık, geçmiş bir yaşamda işlenen olumsuz eylemlerden kaynaklanan "karma"nın bir tezahürü, yani esasen bir tür karmik borç ödeme biçimidir. Ardından, kendi uygulamam sayesinde karmayı nasıl ortadan kaldırdığıma dair iki kişisel deneyimimi paylaştım. Bir örnekte, birkaç yıl boyunca her yıl yaklaşık bir hafta süreyle ağzımın sol arka tarafındaki dişlerde şiddetli ağrılar çektim. Nihayetinde bu durum, sol kulağımın arkasındaki kafa derisinde büyük, iltihaplı bir yaraya dönüştü ve yaklaşık bir ay süren dayanılmaz acılara yol açtı. Tam dayanma gücümün sınırına geldiğim bir anda, rüyamda, geçmiş bir yaşamımda polis memuru olarak görev yaparken bir şüpheliyi başından vurduğumu gördüm; mermi ağzın sol arka tarafından girip kafatasının arka kısmından çıkmıştı. Bu eylem olumsuz bir neden yaratmış ve bu yaşamımda yaşadığım o acı verici karmik bedele yol açmıştı. Bunu anladığım anda, şiddetli acı mucizevi bir şekilde ortadan kayboldu ve bir daha asla geri dönmedi. Bunu duyunca güldüler ve şöyle dediler: “Bu o kadar olağanüstü ki, oturup kitabını bile yazabilirsin!”
Konuşmamız bir saat sürdü; bunun yaklaşık üçte birlik kısmında Falun Dafa hakkındaki gerçekleri paylaştım. Ardından, yerel polis memuru konuşmayı sonlandırmamızı önerdi. Mevcut dengeyi bozmamamı, hem kendimin hem de ailemin iyiliğini düşünmemi tavsiye etti. Aslında kastettiği şeyin, onları da düşünmem ve başlarına bir sorun açmaktan kaçınmam gerektiği olduğunu anladım. Konuşma dostane bir şekilde sona erdi. Oradan ayrılırken, gelecekte tüm canlıları kalbimde tutmaya ve gayretli bir şekilde uygulama yapmaya devam edeceğime dair kendi içimde bir karar verdim. "Eski güçlerin", xiulian uygulamamdaki herhangi bir boşluktan yararlanmasına ya da uygulayıcılara zulmetmeleri için başkalarını manipüle etmelerine asla izin veremem.
Uygulama Durumumu Düzeltmek ve Farkındalıklarım
Daha sonra, Shifu bana Fa çalışmaya daha fazla önem vermem gerektiğine dair bir işaret verdi. O akşam, Zhuan Falun kitabını hafızamdan yazmaya başlayarak uzun bir sürece adım attım. Üç buçuk saat boyunca Fa’yı çalıştıktan sonra, yalnızca kendimin düzeltilip arındırılmakla kalmadığımı, ayrıca Fa ilkelerini kavramanın sevincini yaşadığımı, aynı zamanda Fa’yı odaklanmış bir zihinle çalışırken Shifu’nun yaşadığım şehrin boyutsal alanını da arındırdığını fark ettim. Geçmişte böyle bir sonuca ulaşmak, "doğru düşünceler göndermek" için epey zaman harcamamı gerektirirdi. Bu durum hemen aklıma Shifu’nun şu sözlerini getirdi: "Xiulian uygulaması kişinin çabasına, gong'un dönüşümü ise Shifu'ya bağlıdır." (Zhuan Falun). Uzun bir süre boyunca kendi yeteneklerime fazla odaklanmıştım; oysa her şeyin kökeninin Dafa ve Shifu olduğuna dair doğru düşünce zihnimde giderek zayıflamıştı.
Fa çalışmaya devam ettikçe zihinsel durumum giderek dinginleşti ve Dafa’nın etkisiyle çevremdeki ortam uyumlu bir hale geldi. Hatta bölüm müdürüm benimle şakalaşmaya bile başladı. Her zaman biraz gergin olan iş arkadaşım Ann bile, ondan her zamanki gibi bir konuda yardım istediğimde savunmasını gevşetti; hatta kendi yaptığı işi gözden geçirmemi bile rica etti. O öğleden sonra, gülümseyerek “Hey, ihtiyacın olan şeyi hazırladım” dediğinde, bana karşı beslediği çekinceleri bir kenara bıraktığını anladım. Eski güçlerin dayattığı sınamalarla boğuşurken canlı varlıkları kendimden uzaklaştırmamıştım; onun kurtulması için hâlâ umut vardı.
Bunları yazarken, Shifu’ya duyduğum minnettarlık gözyaşları yanaklarımdan süzülüyor. Bu ani, tehlikeli görünen ve son derece çetin sıkıntının üstesinden gelmiş olmam için, Shifu’nun hem benim hem de dünyadaki insanlar adına, muazzam büyüklükte bir karma yükünü bir kez daha üstlenmiş olması olması gerektiğini biliyorum.
Geçmişteki xiulian uygulama durumum üzerine dikkatlice düşündüğümde kendime şunu sordum: Xinxing’imi gerçekten yükseltmeden, sadece dışarıdan istikrarlı bir gelişim görünümü sergilemekle yetinerek ne kadar zaman geçirdim? Uzun süren gevşeklik, Fa’ya uyum sağlama arzumu köreltti. Artık Fa çalıştıktan sonra onun içinde eriyip gitmenin verdiği o derin sevinci yaşamıyorum; her düşüncemi ve fikrimi Fa ile uyumlu tutma, Shifu’ya yakın olma arzusunu unuttum. Dünya insanlarının ve onların ardındaki canlı varlıkların güvenliğine dair duyarlılığımı yitirdim; bir zamanlar takıntıları tehlikeli ve yıkıcı güçler olarak görmemi sağlayan o uyanıklığı ve öz disiplini artık koruyamaz oldum.
Takıntılarım çoğaldıkça, dünyevi zevklere daha fazla vakit ayırır hale geldim. Kendi yeteneklerimi kanıtlama arzum ve boş durmaya tahammül edemeyişim nedeniyle, tüm canlı varlıkları kurtarmak için taşıdığım büyük sorumluluğu gözden kaçırdım. Aslında bir keresinde, daha yüksek âlemlerden gelen varlıkların, insan dünyasında mahsur kalmış kendi krallarını kurtarmam için bana yalvardıklarına tanık olmuştum; bu varlıkların içinde bulundukları çaresiz ve trajik durumun gayet iyi farkındayım. Ne var ki, xiulian uygulamamda gevşememden kaynaklana bu takıntılar, Shifu’nun verdiği işaretleri ve bu canlı varlıkların içten yakarışlarını görmezden gelmeme yol açtı.
Xiulian uygulama yolculuğumun geri kalanını layıkıyla sürdürebilmek için bu takıntıları ortadan kaldırmak zorundayım. Onlar da aslında acı çekebilen canlı varlıklar; gelişimimdeki yanlış durumdan ötürü ortaya çıktılar—ki aslında hiç oluşmamaları gerekirdi. Eğer bir uygulayıcıya yaraşır o doğru zihniyeti her daim koruyabilseydim—yani,
“çok çok büyük planlara sahipken hiç bir küçük detayı da gözden kaçırmaz” (Bilge, “Daha İleri Yükselmeler İçin Esaslar”)
bir duruş sergileyebilseydim, bu takıntılar asla filizlenip kök salamazdı. Bu anlamda, onlara karşı görevimi yerine getiremedim.
Xiulian uygulamak, basit bir mesele değildir; insan mantığıyla ölçülebilecek, örneğin belirli miktarda erdemin otomatik olarak belirli bir sonucu garanti edeceğini varsayabileceğiniz bir şey de değildir. Xiulian uygulama ciddi bir sözdür ve Fa’nın kendine has standartları vardır. Takıntılar ortaya çıktığında, kişinin manevi âlemi kaçınılmaz olarak geriler, canlı varlıkları kapsama kapasitesi daralır ve kişinin kendi varlığına karşılık gelen kozmik sistem zarar görür. Üstelik, uygulayıcıları aşağı çekmeye ve bu süreçte canlı varlıkları yok etmeye hevesli olan eski güçler pusuda beklemektedir.
Fa-düzeltmesi şu anda son aşamalarında. Umarım uygulayıcı arkadaşlar benim hatalarımdan ders çıkarır, kendi uygulamalarına ve sorumluluklarına azami ciddiyetle yaklaşır ve yolun bu son kısmında kararlılıkla ilerleyerek mümkün olduğunca çok hayat kurtarırlar. Tanrılar tarafından bize duyulan güvene layık olalım ve Shifu'nun beklentilerini yerine getirelim.
(Minghui.org’da yayımlanan 23. Çin Fa Konferansı için seçilmiş makale)
Telif Hakkı © 2026 Minghui.org'a aittir. Her hakkı saklıdır.