(Minghui.org) 2008 yazında, Pekin Olimpiyatları öncesinde, kötü Çin Komünist Partisi (ÇKP), Falun Dafa uygulayıcılarına yönelik büyük çaplı tutuklamalar başlattı. Ben de yasa dışı bir şekilde zorunlu çalışma kampına götürüldüm, kapısı ve penceresi sıkıca kapalı bir hücreye kilitlendim ve hem sesli hem de görüntülü gözetim altında tutuldum. Çalışma kampı ayrıca, Dafa uygulayıcılarını yakından izlemek için her hücreye bir veya iki mahkum (baojia olarak bilinir) görevlendirdi.
Fa'yı Öğretmen Olarak Almak ve Zulmü Ortadan Kaldırmak
Çalışma kampında, Falun Dafa uygulayıcılarını izlemek ve cezalandırmakla görevli Özel Yönetim Birimi bulunuyordu. Bu birim, tüm uygulayıcıları kendi bünyesinde tutuyordu. Her hücrede gözetleme cihazları vardı ve ışıklar bütün gece açık kalıyordu.
Polis ayrıca, her çalışma ekibinden suçlu mahkumları seçerek bizi yakından izlemelerini, kontrol etmelerini ve polise rapor etmelerini sağladı. Seçilen mahkumlar, uygulayıcıları günün her saati izliyor ve bizi dönüştürmek (Falun Dafa'dan vazgeçmeye zorlamak) için ellerinden gelenin en iyisini yapıyorlardı.
Ne kadar çok uygulayıcıyı dönüştürdülerse, polis o kadar büyük ikramiye aldı ve terfi etme olasılıkları o kadar arttı. Baojia'ya gelince, uygulayıcılara ne kadar acımasızca davranırlarsa, cezasında o kadar büyük bir indirim oldu ve bu da çalışma kampından erken tahliye ile sonuçlanabilecekti.
Falun Dafa'ya katılmayı reddeden tüm uygulayıcılar, pencereleri kalın kağıtlarla tamamen kaplı küçük tecrit hücrelerine kapatıldı. Tuvalete gitmemize izin verildiği zamanlar dışında, günün her saati kilit altında tutulduk.
Tüm kattaki mahkumlar hücrelerine girdikten ve ortak alanda, koridorda veya banyoda kimse kalmadıktan sonra, ancak gardiyanın gözetimi altında banyoyu kullanmamıza izin veriliyordu.
Günlük ihtiyaçlarımızı karşılamamız gerektiğinde, bunları bir kağıda yazmak zorundaydık ve Baojia (görevli) bu kağıdı onay için polise götürürdü. Sadece diş macunu, sabun, tuvalet kağıdı gibi şeyler almamıza izin veriliyordu ve verilen miktar çok azdı. Baojia'nın bize bir marketten bir şeyler getirmeden önce birinin görevlendirilmesini beklemek zorundaydık.
"Hapishane içinde hapishane" olarak bilinen bu kısıtlamalar, uygulayıcıları aile ziyaretleri hakkı da dahil olmak üzere tüm kişisel özgürlüklerinden mahrum bırakmayı amaçlıyordu.
Özel Yönetim Birimi'nde, dönüşüm için hedef alınan Falun Dafa uygulayıcıları, küçük A hücrelerinde tecrit ediliyor ve Baojia adı verilen, özenle seçilmiş, sert, kurnaz ve acımasız, tekrar suç işleyen kişilerden oluşan bir grup tarafından gözetim altında tutuluyordu.
A hücresinde kilitliydim ve polisin gözüne girmek için gardiyan sık sık işlerimi zorlaştırıyordu. Öğle yemeğinde kimse yokken bile tuvaleti kullanmama izin vermiyor, istediğim günlük ihtiyaçlarımı türlü bahanelerle temin etmeyi mantıksız bir şekilde geciktiriyordu.
Bazen yemeklerimi çöpe atıyor ve polise yemek yemeyi reddettiğimi söylüyordu. Sık sık gece yarısına kadar hareketsiz durmaya zorlanıyordum. Yorgun ve aç hissettiğimde kendime bir bardak su doldurup içiyordum. Termosun içine bilinmeyen uyuşturucular katıldığını bilmiyordum.
Polis Falun Dafa uygulayıcılarına bu kadar acımasızca davrandığında, onlara "İnsanlık onurları kaldı mı?" diye sordum. Cevap şu oldu: "Biz insanlık onurunu değil, Parti sadakatini savunuyoruz."
“Günde 24 saat hücrelere kilitleniyoruz, en temel kişisel özgürlüklerimizden bile mahrumuz,” dedim. Polis memuru ise, “Bu yerde tek ilişki, ezen ve ezilen arasındaki ilişkidir. Başka hiçbir ilişki türü yoktur,” diye yanıtladı.
Dünyanın dört bir yanında çok sayıda insanın Falun Dafa uyguladığını polise söylediğimde, alaycı ve kötü niyetli bir tonda, "Öyleyse annen neden seni yurtdışında doğurmadı?" dedi.
Baojia beni yakından izlerdi ve yanlış bir şey yaptığımı düşündüklerinde polise haber verirlerdi. Polis de hemen gelip beni azarlardı. Ardından beni uzun süre hareketsiz durmaya zorlarlardı, bu sırada Baojia da beni dikkatle izlerdi.
Ayrıca beni Falun Dafa'yı karalayan videoları izlemeye zorladılar. Her seferinde gözlerimi kapattım ve izlemeyi reddettim. Bunun üzerine baojia masaya vurup bana bağırdı. Onu görmezden geldim ve gözlerim kapalıyken Fa'yı okumaya devam ettim. Çaresiz kalan baojia beni yalnız bıraktı.
Her sabah polis geldiğinde benden çalışma kampının disiplin kurallarını ezberden okumamı isterlerdi. Ben her zaman reddederdim ve polis öfkeye kapılıp bana sözlü olarak hakaret ederdi.
Polis her sabah bana yönetmelikleri ezberden okumamı emrettiğinde sessiz kaldım. Bir polis memuru bana, “Kendine çeki düzen versen iyi olur. Senin gibi birçok insan gördük,” dedi. Söylediklerini görmezden geldim ve “Asla katlanmamam gereken hiçbir sıkıntıyı kabul etmeyeceğim,” düşüncesine sıkıca tutundum.
Zulme Asla Pasif Bir Şekilde Boyun Eğmemek
Zulümle karşı karşıya kalındığında, onu reddetmemek, onu kabul etmek ve farkında olmadan eski güçlerin düzenlemelerini onaylamakla aynı şeydir. Bu yüzden, polis bana zulmetmek istediğinde yüksek sesle şöyle derdim: "Bana zulüm ederseniz, çalışma kampından ayrıldıktan sonra yaptıklarınızı tüm dünyaya ifşa edeceğim ve uluslararası toplum er ya da geç sizi suçlarınızdan sorumlu tutacaktır."
Çoğu zaman, bu sözleri söyledikten sonra polisler sessizce beni yalnız bırakırlardı. Yanımdaki yaşlı kadın fısıldayarak, "Ben asla polise böyle sözler söylemeye cesaret edemezdim," dedi.
Çalışma kampında, her uygulayıcının kişisel eşyaları hücresindeki plastik bir kutuya konuyordu. Polis sık sık aniden gelip hücreyi arıyor ve Falun Dafa materyali olup olmadığını kontrol ediyordu.
Bir keresinde, yatağımın yanındaki taburede otururken, kapı aniden açıldı ve bir erkek polis memuru içeri daldı. Yatağımın üzerindeki örtüyü çekti ve iyice aradı. Ama hiçbir şey bulamadı ve hayal kırıklığı içinde çıktı.
Falun Dafa uygulayıcılarının sayısı çalışma kampına arttıkça, ben başka bir hücreye alındım. Daha sonra, bir başka uygulayıcı ve onun Baojia'sı da oraya taşındı.
Bir gün, yanımda Baojia'mla tuvalete gitmek üzereyken, diğer bir uygulayıcı bana bir bardak uzattı ve dönerken çamaşırhaneden onun için biraz su getirmemi rica etti.
“Ama termosun içinde kaynamış su var,” dedim. Başını salladı ve iki Baojia sohbet ederken bana sessizce, “Polis termoslara uyuşturucu katıyor,” dedi.
A hücresindeyken, gardiyan kadının kırmızı bir termosu işaret edip içindeki suyu içmemi söylediğini hatırlıyorum. O zamanlar bunu pek önemsemedim ve polisin termosun içine bir şey katacağını hiç beklemiyordum. Termostan su dökerken, gardiyan kadının beni gizlice göz ucuyla izlediğini hatırlıyorum.
Ertesi sabah, ekip lideri denetime geldiğinde başka bir uygulayıcının benimle aynı hücreyi paylaştığını görünce çok sinirlendi. Uygulayıcının derhal başka bir hücreye taşınmasını emretti.
O günden beri hücredeki termosdan hiç su içmedim. Polisler bana, "Termosdan su içmesen bile, yemeklerine ve çorbana uyuşturucu koyabiliriz. Seninle başa çıkmak için birçok yöntemimiz var" dediler.
Kalbimde sakin ve huzurlu kaldım, sanki bana söylenen hiçbir şeyi duymamış gibiydim. Daha önce, dışarıda Baojia beklerken tuvaletteyken, aniden havayı güçlü bir ilaç kokusu kapladı. Oradan geçen biri, "Aman Tanrım! Neden bu kadar güçlü bir ilaç kokusu var?" diye sordu.
Polis memurlarının sık sık, “Kendinizi rahatsız hissederseniz mutlaka bize bildirin” dediklerini hatırladım. Bunu bana neden sürekli söylediklerini bilmiyordum. Şimdi anladım. Termostan bu kadar çok su içtikten sonra neden hiçbir belirti göstermediğimi merak ediyorlardı.
Tuvaleti kullanırken yayılan rahatsız edici ilaç kokusundan anladığım kadarıyla, Shifu vücudumdan bilinmeyen tüm ilaçları ve diğer zararlı maddeleri atmıştı.
Fa’yı Tekrarlayarak Kalbimde Doğru Düşünce Göndermek
Karanlık inin içinde, yoğun baskı ve zulüm altında, uygulayıcıların düşünceleri Fa'dan bir anlığına bile saparsa, kötülük dalgaları tarafından yutulurlardı.
1998'in sonlarında Fa'yı elde ettiğimden beri göksel gözümle hiçbir şey göremedim. Bugün bulunduğum yere Fa prensiplerini anlamam sayesinde ulaştım.
Çalışma kampındayken, sürekli müdahalelere rağmen her gün kalbimde Fa'yı tekrarlıyordum. Bir gün, Fa'yı tekrarlarken dudaklarımı hafifçe oynattım. Bir polis memuru bunu fark etti ve doğruca yanıma geldi. Yakamı tuttu, beni duvara çarptı ve yumruğuyla göğsüme vurdu.
Bunun başka boyutlardan gelen kötü bir müdahale olduğunu biliyordum ve polis memuruna karşı hiçbir kin veya nefret beslemiyordum.
Baojia bazen Falun Dafa'yı karalayan videoları oynatırken sesi sonuna kadar açıyordu. Bu son derece sinir bozucuydu. O bile dayanamadı ve dışarı çıktı.
Sakin kalmaya ve Fa'yı tekrarlamaya çalıştım. Çok zorlaşınca, onun yerine Hong Yin'den şiirler okudum. Sonunda, yakındaki insanlar dayanamayıp şikayet edince, baojia (müzik salonu görevlisi) sesi kısmak zorunda kaldı.
Bir gece “Lunyü”yu okurken birdenbire aklım bomboş kaldı ve sözleri hatırlayamadım, bu yüzden baştan tekrar başladım. Okurken uykum geldi ve gözlerimi açık tutmaya çalıştığımda, yatağımın yanında siyah giysili karanlık bir gölge gördüm, bana doğru kollarını sallıyordu. Sonra uyuyakaldım.
Uyandığımda sırtım çok soğuktu. Kış mevsimiydi ve kalın bir battaniyeyle örtülüydüm ama sırtım soğuk terden sırılsıklamdı. Nasıl hissettiğimi umursamadan hemen Fa'yı okumaya başladım. Hiçbir şey beni Fa'yı okumaktan alıkoyamazdı. Sürekli "Lunyü" ve Hong Yin'in şiirlerini okudum ve işte bu sayede çalışma kampındaki o en zor günleri ve geceleri atlatmayı başardım.
Fa'yı tekrarlamanın yanı sıra, doğru düşünceler göndermeye odaklandım çünkü bu düşüncelerin gücünü gerçekten hissedebiliyordum ve bu güç ancak kalbin saf ve huzurlu olduğu zamanlarda ortaya çıkıyor.
Baojia bir keresinde bana bütün gün tuvaleti kullanmamı yasaklayarak işleri zorlaştırmaya çalıştı. Ben sakince doğru düşünceler gönderdim ve sonuç olarak o gün hiç tuvalete gitmem gerekmedi. Bu arada, Baojialar normalden daha sık tuvalete gitmek zorunda kaldı. Nedenini anlayamadılar ve kendi kendilerine, "Ne garip. Ne oluyor?" dediler.
Gün içinde, avucumu göğsümün önüne her kaldırdığımda, baojia beni durdurup polise ihbar ediyordu. Bu yüzden gün içinde doğru düşünceler gönderirken avucumu kaldırmayı bıraktım.
Geceleyin, yorganın altında ellerimle doğru düşüncelerimi gönderirdim. Karanlıkta saat görünmezdi, ama her gece saat 22:00'de, çalışma kampının her yerinde iki müzik notası yankılanırdı.
Gece yarısı doğru düşünceleri göndermeyi kaçırmamak için televizyondan saate baktım. Saat 22:00'de "Lunyü"yu ve Hong Yin'in birkaç şiirini yedi kez okudum. O zamana kadar neredeyse gece yarısı olmuştu ve doğru düşünceleri şimdi gönderebilirdim.
Doğru ve Sağlam Düşünceleri Koruyarak Yoldan Sapmayı Reddetmek
Birliğimizde her zaman birileri gece nöbetindeydi. Bu kişi eğitmen, ekip lideri veya benden sorumlu polis memuru olduğunda, beni her zaman ofise çağırıp beni dönüştürmeye çalışırlardı. Bu tür durumlarda oldukça nazik görünüyorlardı. Bazen eğitmen beni övüyor ve arkadaşım olmak istediğini söylüyordu, vs.
Bana nasıl davrandıklarına, ister öfkeyle küfretmelerine, ister beni dönüştürmeye çalışırken iyi davranıyormuş gibi yapmalarına rağmen, kalbimde sakin ve huzurlu kaldım ve şöyle düşündüm: "Ne kadar uğraşırsanız uğraşın, beni Dafa'daki eğitimimden vazgeçiremezsiniz."
Bütün planları başarısız olduktan sonra, bir polis memuru bana, "Çin Komünist Partisi eninde sonunda adınızı temize çıkaracak" dedi.
“Ama bunu yapabilecek durumda değiller,” dedim kararlı bir şekilde. Polis memuru uzun süre sessiz kaldı. Daha sonra bana eskisine göre çok daha iyi davranmaya başladı.
Çalışma kampı yetkilileri ayrıca, dönüşüm geçirmiş eski uygulayıcılardan bazılarının benimle konuşmasını ayarladılar; amaçları beni de dönüşüme ikna etmekti. Onların söylediklerini son derece saçma ve gülünç buldum ve gitmelerini söyledim.
Çalışma kampı bir keresinde, dönüşüm geçirmiş bir grup uygulayıcıyı benimle konuşmaya çağırdı; bu kadar çok kişinin baskı yapmasıyla pes edeceğimi düşünmüşlerdi.
İlk başta pek bir şey söylemediler ve kendilerini oldukça garip hissettiler. İçlerinden biri sessizce, "Sana bakınca çok utandım," dedi.
Daha sonra içlerinden biri, ilk zamanlarda Falun Dafa için Tiananmen'e nasıl gittiğini anlatmaya başladı ve diğerleri de birkaç söz söyledi. Ardından bir diğeri de Fa'yı nasıl elde ettiğini anlatmaya başladı. Sanki bir uygulama deneyimi paylaşım seansı yapıyorduk.
Polis, güvenlik kamerasından işlerin beklendiği gibi gitmediğini fark edince hemen müdahale ederek dönüşüme uğramış uygulayıcıları uzaklaştırdı. Bir daha asla böyle bir toplantı düzenlemediler.
Bir gün dört polis memuru, her biri birer sandalye taşıyarak hücreme geldi ve etrafıma oturdu. İçlerinden biri kolumu çekti ve beni de onlarla birlikte sıraya oturmaya zorladı. Reddedip tabureye geri döndüm. Ne derlerse desinler, sadece gözlerimi kapattım ve sessizce doğru düşünceler göndermeye devam ettim, sözlerine cevap vermedim.
Ne kadar zaman geçtiğini bilmiyorum ama sonunda sessizlik oldu. Sonra Baojia'nın "Hey sen, hepsi gitti!" diye bağırdığını duydum. O günün ilerleyen saatlerinde, koridorda Baojia'nın başka birine şöyle dediğini duydum: "Vay canına, gerçekten çok etkilendim. Polis ne derse desin ya da ona ne kadar yüksek sesle bağırırlarsa bağırsınlar, tamamen sessiz ve hareketsiz kaldı."
İnsan Ancak Shifu’nun Belirlediği Yolda, Sağlam Bir Uygulama Yolu İle İlerleyebiliriz
Beklenmedik bir şekilde karanlık, korkunç bir hücreye tek başıma kapatıldığımda, diğer uygulayıcılarla görüşemez veya konuşamaz halde ve aşırı baskı altında, Shifu'nun koruması ve Fa prensiplerine dayalı sağlam gelişimim olmadan hayatta kalmam çok zor olurdu. 100 günden fazla bir süre bu korkunç koşullar altında kilitli kaldım.
Bir gün ekip liderinin birkaç polis memuruyla birlikte yanıma gelip, "Eşyalarınızı toplayın, A hücresine geçiyorsunuz" dediğini hatırlıyorum.
Takım liderine, "Asla değişmeyeceğim!" diye bağırdım. Değişmeyeceğimi biliyordu ve diğerlerine, "Kafası taş gibi sert. Onunla yapabileceğimiz hiçbir şey yok," dedi.
Daha sonra beni o korkunç hücreden çıkardılar. Beni yakından izlemesi için hâlâ bir görevli görevlendirseler de, hücreye girip çıkmakta özgürdüm ve tuvaleti kullanmak, günlük ihtiyaçlarımı satın almak benim için çok daha kolaydı.
Bir keresinde dönüşüm geçirmiş bir uygulayıcı yanıma geldi, gömleğinin eteğini kaldırdı ve kemerindeki düğümü çözmeme yardım etmemi istiyormuş gibi yaptı. Ben yardım ediyormuş gibi yaparken, fısıldayarak, "Görevim bitti ve yarın eve gidiyorum" dedi. Ayrıca çalışma kampında bir şeye dikkat etmemi söyledi.
Onu tuvalete doğru giderken görünce peşinden gittim ve Baojia bana yetişmeden önce hızla, "Eve döndüğünüzde lütfen Shifu'nun yeni makalelerini okuyun," dedim. Bana boş boş baktı, sonra hafifçe başını salladı.
Sonsöz
Serbest bırakılmadan önce, üç polis memuru farklı şekillerde beni uyardı; eve döndüğümde yerel polisin beni daha da yakından gözetim altında tutacağını, çünkü 610 Ofisi'nin dönüşüme karşı çıktığımı bildiğini söylediler.
Çalışma kampı başlangıçta ceza süremi uzatmayı veya beni bir beyin yıkama merkezine göndermeyi planlamıştı, ancak sonunda eve gitmeme izin vermeye ve beni daha sıkı bir şekilde gözetim altında tutmaya karar verdiler.
Annem vefat ettiğinde bir polis memuru biraz sempati gösterdi; bu da bana, Falun Dafa uygulayıcılarına yönelik zulme katılmış olsalar bile, bazılarının hâlâ vicdan sahibi olduğunu hissettirdi.
Annem, zorunlu çalışma kampına gönderildiğimde yıkılmıştı. O zamanlar kanserden ölümcül bir hastalığa yakalanmıştı ve ona bakacak kimsesi yoktu. Serbest bırakılmadan önce, beni çalışma kampından ayrılırken görmeden vefat etti. Böylece ailemin son üyesini de kaybetmiş oldum.
Bazen kalbimde derin bir acı hissettim ve kendimi geliştirmenin inanılmaz derecede zor olduğunu gördüm. Ama ne kadar zor veya acı verici olursa olsun, kendimi geliştirmekten asla vazgeçmedim ve ilerlemeye devam ettim.
Dafa uygulamasının ciddiyetini derinden hissediyorum ve Fa prensiplerine dair rasyonel anlayışıma dayanarak kalbimi sağlam bir şekilde geliştirmem gerektiğini biliyorum.
Bence, Fa'nın temel prensiplerini anladığımız ve xinxing'imizi sağlam bir şekilde geliştirmeye odaklandığımız sürece , eski güçlerin düzenlemelerinden ve müdahalelerinden kurtulabilecek ve Shifu'nun belirlediği yolda adım adım, emin adımlarla ilerleyebileceğiz.
Yol, dar ve zorluklarla dolu. Bu yoldan geçmenin tek yolu, istikrarlı ve gayretli bir şekilde çalışmaktır. Başka bir seçenek yoktur.
(Minghui.org'da düzenlenen 23. Çin Fa Konferansı için seçilen bildiri)
Telif Hakkı © 2026 Minghui.org'a aittir. Her hakkı saklıdır.