(Minghui.org) Eskiden bir alışveriş merkezinde çalışıyordum. Orada, yöneticiye ve tüm satış personeline Falun Dafa hakkındaki gerçekleri anlattım; onların Çin Komünist Partisi'nden (ÇKP) ve ona bağlı kuruluşlardan ayrılmalarına yardımcı oldum. Yönetici, inancıma büyük destek veriyordu.

Ekonomik durgunluk nedeniyle alışveriş merkezi kapanmak zorunda kalınca evde kaldım. Fa'yı çalışmayı, egzersizleri yapmaya ve doğru düşünceler göndermeye devam ettim. Ancak, insanlara Falun Dafa'dan bahsetmek için dışarı nadiren çıkıyordum.

Yaptığım birkaç denemede ise sokaktaki yabancılarla nasıl konuşma başlatacağımı bilemiyordum. Doğru düşünceler göndermem ve Shifu'dan engellerin kaldırılması için yardım istemem de pek bir değişiklik yaratmadı.

Fa'yı çalışmayı yeterince zaman ayırmadığımı ve diğer uygulayıcılarla neredeyse hiç temasımın olmadığını fark ettim. Bu yüzden, kendisi de bir Falun Dafa uygulayıcısı olan ve yakınlarda oturan kız kardeşimi ziyaret ettim. Birlikte Fa'yı çalıştık ve deneyimlerimizi paylaştık; bu sayede uygulama sürecimizde ilerleme kaydettik.

Onunla birlikte dışarı çıkıp insanlara gerçekleri anlattığımda, ne söylemem gerektiğini biliyordum. Ancak tek başımayken hâlâ cesaretimi toplayamıyordum. Bu durum yaklaşık bir yıl boyunca böyle devam etti.

Şubat 2025'te, alışveriş merkezinin eski müdürü benden tekrar onunla çalışmamı istedi. Zaten emekli olduğum ve kendimi daha fazla Fa çalışmayı ve Dafa projelerine odaklanmayı istediğim için, bu teklifi iki kez nazikçe geri çevirdim. Sonunda, sadece işin başlangıç aşamasında yardımcı olmamı önerdi. Bunu kabul ettim.

İşe geri döndüğümde, yetkililer kalıcı olarak kalmam için beni ikna etmeye çalıştılar. Falun Dafa uygulayıcısı olduğumu öğrendiklerinde, bu istekleri daha da güçlendi. Hatta başka uygulayıcıları da işe almak istediler ve bana her gün Fa çalışmayı ve doğru düşünceler göndermem için bir saatlik zaman tanıdılar. Shifu bu ortamı belki de benim gelişimim için ayarlamış olabileceğini hissettim ve kalmaya karar verdim.

Bu iş, bana sadece insanlarla Falun Dafa hakkında konuşma fırsatı sunmakla kalmadı, aynı zamanda başkalarıyla olan ilişkilerim aracılığıyla karakterimi geliştirmeme de olanak tanıdı.

Alışveriş merkezinin ikinci ve üçüncü katlarındaki dükkânlardan sorumluyum. Üçüncü katta elektronik eşya dükkânları bulunuyor. Orada ev aletleri satan bir kadının genellikle çok az müşterisi oluyordu. Ayrıca sık sık bacak ağrıları çekiyordu. Ona Falun Dafa hakkındaki gerçekleri anlattım ve "Falun Dafa iyi; Doğruluk, Merhamet ve Hoşgörü iyi" sözlerini içtenlikle tekrarlamanın ona kutsama getirebileceğinden bahsettim.

Ayrıca, kendi güvenliği için Çin Komünist Partisi'nden (ÇKP) ve ona bağlı kuruluşlardan ayrılmasının neden önemli olduğunu da anlattım. Hemen kabul etti. Gerçekleri öğrendikten sonra, Falun Dafa egzersizlerini öğrenme arzusunu dile getirdi. O andan itibaren sık sık şunları tekrarladı: "Falun Dafa iyi; Doğruluk, Merhamet ve Hoşgörü iyi."

Daha sonra bana, günlük cirosunun 100 yuanın biraz üzerindeyken 300 yuanın üzerine çıktığını ve bacaklarının çok daha iyi durumda olduğunu anlattı. "Baldırlarım sanki yanıyormuş gibi hissediyordum," dedi. Ona hâlâ ağrısı olup olmadığını sordum. "Artık hiç ağrım yok! İnanılmaz!" diye haykırdı. Bana teşekkür etti, ancak ben ona bunun yerine Falun Dafa'nın Shifu'suna teşekkür etmesini önerdim. Bunun üzerine, "Teşekkürler Shifu!" dedi.

Alışveriş merkezi çok katlı bir ortam ve ben yaklaşık yüz dükkândan sorumluyum. İşim sırasında eksikliklerim sürekli gün yüzüne çıkıyor; bu da onları fark edip gidermem için bana bir fırsat sunuyor.

İkinci katta, sahipleri en çok modayı yakından takip eden gençlerden oluşan giyim mağazaları bulunuyor. Günümüz gençleri genellikle fazladan benmerkezci olabiliyor ve yönlendirmeli iletişim maliyeti pek de kolay değil. Ayın bitimine beş gün kala, yeni bir kiracıya kiranın yakında ödeneceğini hatırlattım ve buna göre hazırlık yapmasını söyledim. Mesajımı onayladı, ancak ödeme günü geldiğinde henüz ödeme yapmamıştı. Gönderdiğim kısa mesajlara da yanıt vermedi.

Dükkânına gittim ve konuyu tekrar açtım. O ise, "Neden beni bu kadar sıkıştırıyorsun? Ödemeyi ayın birinde yapamaz mıyım?" diye karşılık verdi. Ben de, "Sözleşmeye göre bu mümkün değil. Ancak senin için bir istisna talep edebilirim," dedim. Hiç istifini bozmadan, "O zaman öyle yap," dedi. Ofisime döndüğümde kendi kendime, "Neden bana böyle davranıyor?" diye sordum.

Kiracı, yirmili yaşlarının başında genç bir anneydi; hatta kendi çocuğumdan bile daha gençti. Bana karşı nasıl davranırsa davransın, ona nazik davranmam gerektiğini biliyordum. Shifu, başkalarına iyilikle yaklaşma ve onlara öncellik vererek öğretiye sadık kalmak istedim.

Olaydan sonra içime baktım ve pek çok takıntımı fark ettim: kibir, itibarını koruma arzusu, eleştirilme korkusu, rekabet duygusu, kıskançlık, takdir edilme isteği ve kendini beğenmişlik. Bu olayın ne kadar çok takıtnım gün yüzüne çıkardığını görünce dehşete düştüm. Bunları fark etmeli ve ortadan kaldırmalıydım. Evrenin büyük Yasası'na göre kendini geliştiren biri olarak, Doğruluk, Merhamet ve Hoşgörü gibi evrensel ilkelere göre hareket etmeliydim.

İki gün sonra kiracı, gülümseyerek yanıma geldi ve kirasını ödediğini söyledi.

Alışveriş merkezindeki tüm kiracılar, kader bağıyla olduğum insanlar. Kurtulabilmeleri için onlara Falun Dafa hakkındaki gerçekleri anlatmalıyım. Daha derin bir düzeyde bakıldığında, onların hepsi benim akrabalarım; aynı zamanda Shifu'nun da akrabalarıdır.

Shifu, lütfen içiniz rahat olsun! Gayretle ve cesaretle kendimi geliştirmeye devam edecek, verdiğim sözleri yerine getirecek ve sizi takip ederek gerçek evim olan cennetsel krallığıma döneceğim.

Orijinal Çince makale