(Minghui.org) 7 Ağustos 2026 tarihinde Minghui web sitesinde "Minghui.org'daki 23. Çin Fa Konferansı için makale gönderimi çağrısı"nı gördüm ve hoş bir sürpriz yaşadım; çünkü o gün, ay takvimine göre sonbaharın başlangıcıydı. Sonbahar hasat zamanıdır; ben de geçtiğimiz yıl boyunca sürdürdüğüm uygulama sürecimin meyvelerinden bazılarını seçip, bunları saygıyla yüce Shifu'ya sunmak ve diğer uygulayıcı arkadaşlarımla paylaşmak istiyorum.

Öfke Patlaması

Normalde sakin bir insanımdır ve genellikle başkalarının dilediklerini söylemelerine izin veririm. İnsanlar beni sert sözlerle eleştirdiklerinde karşılık verip bağırmaktan kaçınabilirim; hatta sonradan, dile getirdikleri noktalarda kendimi daha da geliştirebileceğim yönler bulabilirim. Ancak eşim beni eleştirdiğinde, bazen bunu öylece kabullenemiyorum. Bunun nedeni, ona karşı düşük bir görüşe sahip olmamdan kaynaklanıyor olabilir.

Bir sabah saat 06:30'da kahvaltı hazırlamaya başladım. Oğlumuzun sevdiği patates püre salatası ve yanında soslu çeşitli sebzeler hazırladım. Eşim ise airfryer tatlı patates pişiriyordu. Bulaşıkları yıkayıp ortalığı topladıktan sonra, Minghui.org'a göz atmayı ve ardından Fa'yı birlikte çalışacağımız yere gitmeyi planlıyordum.

Tam oturmuştum ki, eşim mutfaktan bağırmaya başladı: "Neden şu airfryeri kaldırmadın?!" Bunu duyduğumda hemen içimden şöyle geçirdim: "Bir buçuk saattir meşguldüm. Alt tarafı bir airfryer; onu kendin kaldıramaz mısın yani..." Bu düşünce zihnime düşer düşmez hemen fark ettim: "Bu, eleştirilmekten hoşlanmadığım yönündeki insani görüş değil mi?“ Hemen iç huzurumu yeniden kazandım ve bir sınavı geçmiş olmanın sevinci içimde yükseldi. Karım başka bir şey söylemedi; sanki hiçbir şey olmamış gibiydi.

Birkaç gün önce, eşim beni önemsiz bir konu yüzünden eleştirdiğinde, kendimi savunmak için birkaç söz söyledim. Öfkelendi ve konunun kapanmasına izin vermedi. Haksız olduğumu kabul etmemde ısrar etti; aksi takdirde rahat bırakmayacaktı. Sonunda, bu "savaşa" bir son vermek için hatamı kabul etmekten başka çarem kalmadı. Daha sonra bunun üzerine düşündüm ve fark ettim ki: "Aslında bu tamamen benim hatam değil miydi!? Görünüşte haksız değildim; ancak eleştirilmek istememem, kendi gelişim sürecimdeki bir 'hata' değil miydi?" Böylece, ani bir çatışma yoluyla karşıma çıkan bu sınavı nihayet geçmiş oldum.

Eşimin Sitemi

Bir başka seferinde eşim benden dolaptaki eşyaları düzenlememi istedi; ben de hemen hallettim. Ancak o, işi doğru dürüst yapmadığımı, yani onun "doğru" olarak kabul ettiği şekilde yapmadığımı söyleyerek beni suçladı. Hemen sert bir karşılık verdim: "Kendin yapmıyorsun, benden istiyorsun; üstüne bir de kusur arıyorsun!" O an öfkelendi, eşyaları kendisi yeniden düzenlemeye başladı ve bir yandan da bana söylenmeye devam etti: "İş yerinde iyileştirmeler yapmak için uğraşıyorsun ama evde eşyaları bile düzgün bir şekilde yerleştiremiyorsun."

O beni eleştirirken, aniden bir aydınlanma yaşadım. Kendi kendime, "Bu yine eleştiriyi kabul etmeme konusundaki zaafımla ilgili bir sınav değil mi? Sakin kalmalı ve karşılık vermeyi bırakmalıyım," diye düşündüm. Bunun üzerine eşim de sakinleşti.

Görünüşe göre, bir çatışmanın nasıl gelişeceği, benim ne kadar hızlı bir şekilde kendi içime bakabildiğime bağlı. Birkaç aydır uyum içinde yaşıyoruz ve bu konuda neredeyse hiç sınavla karşılaşmadım. Gelişim süreci tam olarak böyledir: gündelik yaşamda adım adım değişmek.

Korku Da Bir Takıntıdır

Bir gece aniden içimde bir karmaşa ve huzursuzluk hissettim. Bu sıra dışı durumun nedenini bulmak için hemen içime baktım. İlk düşüncem şu oldu: "Acaba bir şey mi olacak?" (İnsanlar aniden kafalarının karıştığını hissettiklerinde, genellikle ailelerinin başına bir şey gelmiş olabileceğini düşünürler.) Hemen kendimi düzelttim: “Hayır, bu nasıl içe bakmak olabilir ki?” Sonra şöyle düşündüm: “Acaba belirli bir takıntı yüzünden miydi? Öyle görünmüyor.”

O an nedenini çözemeyince, ayaklarımı yıkamaya karar verdim. Ayaklarımı suya daldırdığım sırada, tekrar takıntılarımı aramaya başladım. Aniden zihnimde bir kelime belirdi: Korku. O anda, başka bir boyutta, kalp bölgemde bir delik açıldı ve kalbimden bir madde dışarı fışkırdı. İçimdeki o huzursuz ve telaşlı hal anında kayboldu. O an, dışarı akan maddenin "korku" olduğunu anladım.

Ardından, korkumun nedenini fark ettim. Geçtiğimiz iki gün içinde bir uygulayıcı benden, Fa'yı doğrulamaya yönelik bazı çalışmalarda kendisine yardım etmemi istemişti. Bunu isteksizce kabul etmiştim; ancak süreci geciktirmekten korktuğum için içimi bir endişe kaplamıştı. Sonra, bu korkumun çok daha eski bir zamandan geldiğini anladım.

İşim gereği, fabrikadaki üretim sorunlarını çözmekle sorumluyum. Bazı sorunların hızla çözülmesi gerekir; aksi takdirde üretim durabilir ve şirket ürünleri zamanında teslim edemez hale gelebilir. Böyle durumlarda kendimi, yangına koşan ve üzerinde büyük bir sorumluluk taşıyan bir itfaiye şefi gibi hissediyorum. Ne var ki, her sorunu nasıl çözeceğimi her zaman bilemiyorum ve bu yüzden sık sık korku dolu bir ruh haline giriyorum.

Bu korku meselesinin çözülmesi gerektiğini fark ettim. Eğer bu konuda bir çözüm bulamazsam, sağlık sorunları yaşamaya başlayacağımı hissediyordum. Ancak o gün, bu korku meselesinin çözülme biçimi adeta sihirliydi. Hiç vakit kaybetmeden içime bakarak bir gelişim süreci yaşadım; sonrasında gerçekleşenler ise adeta ani bir aydınlanma gibiydi; bulduğum çözüm, normal şartlarda aklıma bile gelmeyecek türdendi.

Shifu'nun öğretisini hatırladım:

"Xiulian sizin, gong ise Shifu'nun elindedir"  (Zhuan Falun, Birinci Ders)

Her şey Shifu tarafından gerçekleştirilir. Bizim tek yapmamız gereken, kendimizi geliştirme arzusuna sahip olmak ve tüm enerjimiz ile dikkatimizi buna yöneltmektir.

Bu deneyim sayesinde, korkunun da bir tür takıntı olduğunu fark ettim. İçine bakma şeklindeki o mucizevi yöntem, korku maddesinin kalbimden akıp gitmesini sağladı. Artık ne zaman korkuya kapılsam, durumun farkına vardığım anda o korku maddesi açılan boşluktan dışarı akıp gidiyor. Yaklaşık bir ay sonra, artık o boşluğu hissetmez oldum. Böylece, korkuya duyulan takıntı her seferinde geliştirme süreciyle ortadan kaldırılmış oldu.

İş birliği Sürecinde Kibri Aşmak

Birkaç yıl önce, uygulayıcı Jia (takma ad) ile şiddetli bir çatışma yaşamıştım. Tartışma sırasında Jia beni eleştiri yağmuruna tuttu; hatta kibirli olduğumu bile söyledi. O an haksızlığa uğradığımı hissettim; çünkü yanlış bir şey yapmamıştım. Daha sonra Jia’nın sözleri üzerinde düşündüğümde, bu olaydaki kibir izlerinin çok küçük olduğunu, ancak başka alanlarda gerçekten ciddi bir sorun teşkil ettiğini fark ettim. Bunun üzerine hemen bir mesaj göndererek kendisine teşekkür ettim. Ne var ki, takıntılar bir çırpıda fark edilip tamamen ortadan kaldırılamıyor. Geçtiğimiz yıl boyunca, Jia ile yaşadığımız çatışmalarda kibir duygusu tekrar tekrar gün yüzüne çıktı.

Minghui'de, uygulayıcıların gerçek bir xiulian sürecinden geçmeleri gerektiğine işaret eden deneyim paylaşımları yayımlandığından, çevremdeki uygulayıcıların gerçekten xiulian yapıp yapmadıkları konusu benim için büyük önem taşıyordu; onları sürekli olarak gerçek xiulian sürecine odaklanmaları konusunda uyarmak istiyordum. Ayrıca Jia ile birlikte, onun sorumluluğunda ve benim destekleyici bir rolde yer aldığım, Fa'yı onaylama yönelik bir proje üzerinde çalışıyorduk. İçimden geçen düşünce şuydu: "Eğer Jia işleri Fa'ya uygun şekilde yapmazsa, projemizin Fa'yı tasdik etme ve insanları kurtarma konusunda beklenen etkiyi yaratması zorlaşır. Üstelik Çin gibi bir ortamda, Fa'dan saparak hareket edersek her an tehlikeyle karşılaşabiliriz." Bu nedenle, Jia'nın xiulian durumunu yakından takip etmeye başladım. Durumu derinlemesine analiz ettiğimde, kendimi olduğumdan daha üstün görme eğiliminde olduğumu fark ettim.

Bu yıl boyunca Jia'ya defalarca kendi görüşlerimi ve önerilerimi ilettim. Ancak hatırladığım kadarıyla, yalnızca ilk seferde sunduğum öneriler, Jia'nın dolaylı geri bildirimleri aracılığıyla kabul gördü. Daha sonraki önerilerim ise ya hiç dikkate alınmadı ya da mesajlarım cevapsız kaldı. Hatta bir öneride bulunduktan sonra Jia'nın bana daha az görev verdiği zamanlar da oldu; bu da bende onun kızdığına dair bir his uyandırdı.

Yakın zamana kadar, çeşitli nedenlerden dolayı ilişkimiz ne çok yakın ne de çok mesafeliydi. Derinlemesine düşünüp içime baktığımda nihayet bir gerçeği kavradım: Kendimi Fa'dan veya Shifu'dan daha yetenekli görüp, bir başka uygulayıcıyı değişmeye ve seviyesini yükseltmeye zorlayabileceğimi düşünmemeliymişim. "Üstün kişi" rolüne bürünme ve başkalarının xiulian sürecini değerlendirme alışkanlığımı terk etmeliyim. Elbette, deneyimlerin doğal bir şekilde paylaşılmasında bir sakınca yoktur; ancak buna saplanıp kalmamalıyım. Bir uygulayıcı arkadaşın sahip olduğu bir takıntıya takılmak, bende giderilmesi gereken bir bağlılıktır. Projeye gelince; Jia ile iş birliği yapmak için elimden gelenin en iyisini yapmalı ve onun uygulama durumunun benim bakış açımla örtüşüp örtüşmediğini hiç dert etmemeliyim. Bu uygulama deneyimi, aşağıda anlatılan olaydan doğmuştur.

Yıllar önce, meslektaşım ve bir diğer uygulayıcı olan Yi (takma ad – o dönemde yeni bir uygulayıcıydı), insanların Çin Komünist Partisi'nden (ÇKP) ve ona bağlı kuruluşlardan ayrılmalarını teşvik etmek amacıyla kaleme aldığı bir hikâyeden 20 kopya basmamı istedi. Hikâyeyi okuduğumda, yaklaşımının bazı noktalarda Fa ile uyumlu olmadığını hissettim ve bu nedenle görevi yerine getirmeyi reddettim. Ancak Yi, kendisine yardımcı olmam konusunda ısrarcıydı. Oldukça kararlı biri olan Yi, hikâyenin insanlara ilham verebileceğine inanıyordu. Tam da o sıralarda, uygulayıcıların birbirleriyle nasıl iyi bir şekilde iş birliği yapmaları gerektiğine dair Fa öğretilerini okuyordum. Tereddüt etsem de, sonunda onun için on kopya hazırlamaya karar verdim.

Kısa bir süre sonra Yi, büyük bir sevinçle, meslektaşı Lei'nin (takma ad) yazdığı hikâyeyi okuduğunu ve kendi gerçek adıyla ÇKP'den ayrılmayı kabul ettiğini anlattı. Lei ayrıca, eskiden bizim siyasi bir amaç güttüğümüzü düşündüğünü, ancak artık insanların kurtuluşuna vesile olduğumuzu anladığını ifade etti. Yi, ertesi gün Lei ile karşılaştığında, onun bedeninin başka bir boyutta arındığına ve beyaz yeşim taşı gibi ışıldadığına dair bir görüntüye tanık olduğunu aktardı.

Yi'den bu gelişmeyi duyunca ben de çok sevindim. Geçmişte Lei ile iletişim kurmak oldukça zordu ve kendisi sürekli olarak siyasi bir gündemimiz olduğunu iddia ediyordu. Hem Yi hem de ben, ona gerçekleri anlatarak ÇKP'den ayrılması için yaklaşık yedişer kez çaba göstermiştik, ancak o hiçbirinde kabul etmemişti. Bu kez bu kadar istekli bir şekilde onay vermesi beni şaşırttı.

Yi ile olan bu iş birliğimin anlamlı olduğunu hissetmiştim, ancak o dönemde bunun tam olarak ne anlama geldiğini kavrayamamıştım. Şimdi geriye dönüp baktığımda durumu daha iyi anlıyorum. Hepimiz farklı seviyelerde bulunuyoruz ve her birimizin kendine has öğrenme süreçleri ve görevleri var. Bir projede birlikte çalıştığımızda, başkalarını öncelik verdiğimiz ve koşulsuz bir şekilde iş birliği yaptığımız sürece, ilahi bir halin içinde bulunur ve ilahi mucizeler deneyimleriz.

Yi o dönemde yeni bir uygulayıcıydı ve sergilediği yaklaşım, kendi gelişim seviyesiyle uyumluydu. Birlikte çalıştığımız süreçte, projenin koordinatörü gibi bir rol üstlenmişti. Belki benden daha ileri bir gelişim seviyesinde olmayabilirdi; ancak benim kendi görüşlerimde ısrarcı olmayıp onunla iş birliği yapmam, Fa ile uyumlu bir davranıştı.

Bu anlayışla, gelecekte Jia ve diğer uygulayıcılarla daha az çatışma yaşayarak, uyum içinde çalışabileceğime inanıyorum.

Dafa İçin Çalışırken Kalbi Geliştirmek

Geçenlerde yazıcımda sorunlar oluştu ve ihtiyaç duyulan materyalleri basamaz hale geldi. İçime baktığımda, materyal hazırlama ve dağıtma sürecine yönelik tutumumun değiştiğini fark ettim.

Eskiden, gerçekleri açıklayan materyalleri bizzat basıp hazırlamaya başladığımda çok dikkatli davranırdım; materyallerin gelişigüzel üst üste yığılmasının, insanların kurtarılması görevine zarar verebileceğinden endişe ederdim. Materyalleri bir kenara bırakırken onları nazikçe ve özenle tutar, sanki çok değerli birer emanetmiş gibi yerleştirirdim. Onlara asla özensiz davranmazdım. Materyalleri hazırlarken içimden onlara şöyle derdim: "Canlıları kurtarmak için benimle iyi bir iş birliği yapmalısınız!" Bazen materyalleri hazırladığım sırada, içimi yüce ve kutsal bir doğru düşünceler alanının kapladığını hissederdim.

Eskiden, özellikle her bina girişinde elektronik kilit bulunan konut sitelerinde materyal dağıtımı yaparken, tam ben girişe vardığım sırada birinin dışarı çıktığı ya da içeri girmek üzere olduğu durumlarla sıkça karşılaşırdım; bu da bana sorunsuz bir giriş imkânı sağlardı. Birkaç gün önce açamadığım kapıların, o gün zahmetsizce açıldığını görürdüm. O anlarda içimden Shifu’ya teşekkür ederdim. Kendi kendime, "Shifu, bu binadaki canlı varlıkların benim aracılığımla kurtuluşa erebilmesi için her şeyi öyle bir düzenlemiş ki; Shifu'nun ayarlaması doğrultusunda canlı varlıkları kurtarmak ne harika bir şey," diye düşünürdüm. Bu nedenle, elektronik kilitli sitelerde materyal dağıtmak bana her şeyin önceden belirlenmiş olduğu hissini veriyor ve bu süreç kutsal bir anlam taşıyordu.

Ancak zamanla, işlerle ve yeni materyallerin hazırlanmasıyla meşgul oldukça, bir tür duyarsızlık içine girdim ve o doğru zihinsel tutumumu yitirdim. Kendimi yeniden, tam vererek çalıştığım o duruma geri döndürmeliyim.

Bir keresinde, bir uygulayıcıya yönelik zulme karşı, yasalar ve hukuki terimlerden yararlanarak bir savunma hazırlamak için Jia ile birlikte çalışıyordum. Jia’ya bir öneride bulundum, ancak o anında karşı çıktı. Ertesi gün, kendi üzerinde düşündükten sonra, eleştirilmekten kaçınma şeklindeki takıntıyı fark etti. O mutlu oldu, ben de sevindim; onun gerçekten yükseldiğini hissettim, çünkü daha önce eleştiriyi kabullenmekte zorlandığı belliydi.

Söz konusu vakaya destek olmak amacıyla gerçekleri açıklayan mektuplar için zarflar hazırlarken, Jia benden de birkaç cümle eklememi istedi. Yazmaya başladığımda, aniden bir korkuya kapıldım; ya görevliler mektubu okuduktan sonra el yazımdan yola çıkarak bir soruşturma başlatırlarsa diye endişelendim. Hatta mektupları ele geçirebileceklerinden bile korkuyordum. Korku maddesinden oluşmuş bir bulut beni sarmalamıştı. O an bunu hissettim ve içimden hemen doğru düşünce geçti: "Bu korku maddesini istemiyorum. Sadece bu görevlilerin mektubu görmelerini değil, aynı zamanda onların da doğru düşüncelere sahip olmalarını istiyorum!" Bu düşünce çok güçlüydü!

Eve döndüğümde, mektupları okuyacak insanların kurtuluşuna vesile olmaları niyetiyle, bu mektuplara doğru düşünceler göndererek onları güçlendirdim. Doğru düşünceler gönderdiğim sırada, tüm vücudumdaki mekanizmalar yoğun bir şekilde dönmeye başladı ve güçlü bir enerji alanı tarafından sarmalandım. Bu durumun, zihnimi değiştirmemden, korkumu ortadan kaldırmamdan ve xinxing’imi yükseltmemden kaynaklandığını anladım. Diğer uygulayıcıların, doğru düşünceler gönderme konusunda tam bir uyum içinde çalışmaları sayesinde, gözaltına alınan uygulayıcı aynı gece serbest bırakıldı. Bu olumlu sonucun, başka boyutlardaki kötü varlıkların temizlenmesi ve mektubu okuyan bazı yetkililerin doğru kararı vermeleri sayesinde gerçekleştiğini fark ettim.

Jia ve ben, bu iş birliği sürecinde Xinxing’imizi yükselttik. Başka bir deyişle, Dafa ile ilgili çalışmaları yürütürken zihnimizi geliştirmeye devam edersek, insanların kurtarılmasında çok daha iyi sonuçlar elde edeceğiz.

Bu makaleyi kaleme alırken, pek çok kavrayışım daha da derinleşti ve daha üst bir seviyeye taşındı. Deneyim paylaşımları yazmak da aslında zihni geliştirme ve kişisel olarak olgunlaşma sürecinin bir parçasıdır. Geçtiğimiz yıl elde ettiğim bu gelişim sonuçlarını, gelecekteki xiulian yolumu en iyi şekilde yürüyebilmem için sağlam bir temel olarak kullanmak istiyorum.

Merhametli kurtarışınız için teşekkürler, Shifu! Teşekkürler, uygulayıcı arkadaşlar!

Orijinal Çince makale