(Minghui.org) Selamlar Shifu! Selamlar uygulayıcı arkadaşlar!

1997 yılında Falun Dafa uygulamaya başladım. Shifu’nun yaklaşık 30 yıldır gösterdiği merhametli ilgi ve koruma için kendisine çok minnettarım. Xiulian deneyimlerimden bazılarını sizlere anlatmak istiyorum.

Bir Uygulayıcı Olduğum İçin Çok Şanslıyım

Şımartılarak büyütülmüştüm. Annem babam üzerime titrer, erkek kardeşlerim de her istediğimi yapardı. Bu nedenle inatçı ve bencil biriydim. Evlendikten sonra da değişmedim.

Annem 1996 yılında vefat etti. Acı beni tamamen ele geçirmişti ve dayanılmaz bir üzüntü içindeydim. Ona duyduğum yoğun özlem nedeniyle sağlığım bozuldu ve sık sık iğne yaptırmak ve serum almak için hastaneye gitmek zorunda kaldım. Ailemizdeki kalıtsal hastalıklar ve eşimin ihaneti, hayata dair tüm umutlarımı yitirmeme neden oldu. Annemin ardından ben de öleceğimi düşünüyordum.

O dönemde iş yerimde bazı insanların qigong uyguladığını duydum. Eski sınıf arkadaşlarımdan biri, yazın ortasında bile karpuz veya soğuk mantı yiyemiyordu. Ancak iki aydan kısa bir süre uygulama yaptıktan sonra artık her şeyi yiyebiliyordu. Bunu duyduğumda kendi kendime, “Böyle mucizevi bir qigong gerçekten var mı?” diye düşündüm. Bu yüzden ona sordum. Şöyle cevap verdi: “Bu akşam şirketin konferans salonunda Shifu Li’nin Fa öğretisi videolarını göstereceğiz. Neden gelip izlemiyorsun?”

Fa Öğretisi Videolarını İzlemek

O akşam Shifu’nun Fa öğretilerini içeren videoyu izlediğimde O’nunla özel bir bağım olduğunu hissettim. Shifu Kuzeydoğu Çin aksanıyla konuşuyordu ve benim anne babam da Çin’in Kuzeydoğusundandı. Orada oturup Shifu’nun Fa öğretisini dinlerken Fa’nın olağanüstü derecede iyi olduğunu hissettim.

Bundan sonra her gün sabah saat 03.40’ta egzersiz yapmak için uygulama alanına gittim. Rüzgâr, yağmur, kavurucu sıcak veya dondurucu soğuk fark etmeksizin kararlılığımı korudum. Her akşam grup Fa çalışmasına katıldım. Bir süre Fa çalışıp egzersizleri yaptıktan sonra Dafa’nın bir xiulian uygulaması olduğunu anladım.

Bedenim de büyük değişimler geçirdi ve yaklaşık 9 kilo aldım. Bazen geceleri uyurken bedenimin havada süzüldüğünü hissediyordum. Başka zamanlarda ise bir roket gibi yükseldiğimi hissediyordum. Diğer boyutlarda harika sahneler de gördüm.

Sürekli Fa çalışarak Fa’nın birçok ilkesini anlamaya başladım. Xinxing’im sürekli gelişti ve bunun sonucunda aile hayatım daha uyumlu hâle geldi. Her gün ya Fa çalışıyor ya da Fa’yı ezberliyordum; kendimi tamamen Dafa’ya veriyordum. Bu, daha sonra Shifu’ya Fa’yı düzeltmesinde yardımcı olabilmem için sağlam bir temel oluşturdu.

Pekin’de Dafa’yı Korumak

20 Temmuz 1999’da uygulayıcı arkadaşlarımdan Falun Dafa’nın yasa dışı olarak yasaklanabileceğini ve birçok uygulayıcının dilekçe vermek üzere eyalet yönetimine gittiğini duydum. Biz de oraya gittik. Eyalet yönetimi binasının girişinde çok sayıda uygulayıcı toplanmıştı. Herkes yolun iki tarafında sessizce duruyordu.

Birden çok sayıda özel polis memuru ve otobüs geldi. Polisler uygulayıcıları uzaklaştırmaya çalışıyor ve zorla otobüslere bindiriyordu. Ancak uygulayıcılar kollarını birbirine kenetleyerek binmeyi reddediyorlardı.

İşte o zaman eyalet yönetimi binasının önündeki yolun tamamının ve küçük bahçenin uygulayıcılarla dolu olduğunu fark ettim. Sanki eyaletin dört bir yanından uygulayıcılar birbiri ardına gelmişti. Hep bir ağızdan Lunyü okuduk. Seslerimizin göklere ulaştığını hissediyorduk. Bu gerçekten ilham verici bir sahneydi ve hâlâ çok net hatırlıyorum. Bizi büyük bir avluya götürdüler ve ardından her birimizi kendi iş yerimize geri gönderdiler.

Pekin’e Gitmek

1999 yılının kasım ayında bir gün, bir uygulayıcı arkadaşımı ziyaret ettim ve yerel Falun Dafa koordinatörümüzü gördüm. Kendisi henüz Pekin’den dönmüştü ve bize yolculuğunu anlattı. Anlattıklarından çok etkilendim, gözlerim yaşlarla doldu ve gitmeye karar verdim.

Altı uygulayıcı olarak Pekin’e doğru yola çıktık. Trende demiryolu polisi çantamı aradı ve Falun Dafa kitaplarımı buldu. Bir polis memuru bizi trenden indirdi ve tren istasyonundaki bir odaya kilitledi. Kasım ayıydı ve hava zaten çok soğuktu. Oda da hava akımına açıktı. Birbirimize sokulduk ve xiulian deneyimlerimizi paylaşırken içimizi sıcaklık kapladı.

Bizi eve götürmeye gelen yerel polisler aile üyelerimizi de yanlarında getirmişlerdi. Kayınpederim bir daha asla Pekin’e gitmeyeceğime dair bir “garanti belgesi” yazmamı istedi. Reddettim ve yetkililer daha sonra eve gitmeme izin verdi. Meğer amcam bir polis memurunu tanıyormuş ve garanti belgesini benim yerime o yazmış. Yerel Falun Dafa koordinatörümüz yasa dışı şekilde iki yıl çalışma kampına mahkûm edildi. Başka bir uygulayıcı ise yedi gün gözaltında tutuldu.

Yeniden Pekin’e Gitmek

2001 yılında Dafa’yı doğrulama arzumu gerçekleştirmek için yeniden Pekin’e gitmeye karar verdim. Beş uygulayıcı daha bana katıldı. Pekin’e giden trene bindik ve bu yolculuk sorunsuz geçti.

Tiananmen Meydanı’na çıkan bir yer altı yaya geçidinden geçtikten sonra Huabiao’nın (süsleme amaçlı taş sütun) altında durduk. İki uygulayıcı arkadaşımız da çaprazımızda, yaklaşık beş metre uzaklıkta duruyordu. Gergindik. “Başlayalım” dedim. Yanımdaki uygulayıcıyla göz göze geldim ve başımı salladım.

Küçük bir pankart çıkardıktan sonra, her birimiz pankartın bir ucundan tuttuk ve kollarımızı birbirine kenetleyerek turist kalabalığına doğru yürüdük. “Falun Dafa iyi!”, “Doğruluk-Merhamet-Hoşgörü iyi!”, “Shifu’nun masumiyetini geri verin!” ve “Dafa’nın masumiyetini geri verin!” diye haykırıyorduk.

Bağırırken kalabalığın içindeki bir turist bize seslendi: “Kaçın! Polis gelip sizi yakalayacak!”

Pankartlarımızı kaldırıp slogan atmaya devam ederken uzun boylu bir asker hızla üzerimize geldi ve pankartımızı yakaladı. Kalabalığın arasına karışarak kaçtık ve üçümüz güvenli bir şekilde evimize döndük.

Materyal Dağıtmak

2000 yılında bazı uygulayıcılar dağıtmamız için çok miktarda gerçeği açıklayan materyal hazırlamışlardı.

İki uygulayıcı arkadaşım ve ben bu materyallerden birkaç büyük çantayı alarak bir yerleşim bölgesine gittik ve her daireye dağıttık. Bütün gece yürüdük ve yol boyunca tüm materyalleri dağıttık. O gece gökyüzü alışılmadık derecede çok sayıda yıldızla doluydu. Yıldızlar sanki bize çok yakınmış gibi görünüyordu.

Köpeklerin Havlamayı Bırakması

Başka bir seferinde, büyük bir çanta dolusu gerçeği açıklayan materyalle kırsal bir bölgeye gittim. Köyün girişine tam ulaştığım sırada yaklaşık bir düzine köpek üzerime doğru çılgınca havlamaya başladı. Doğru düşünceler gönderdim. Birkaç dakika içinde bazı köpekler inlemeye başladı, diğerleri ise dağılıp uzaklaştı. Shifu’nun beni koruduğunu biliyordum. Tek bir evi bile atlamadan materyalleri bütün evlere dağıttım.

Evimin yakınındaki bütün köylere Falun Dafa hakkında bilgilendirici materyaller dağıttım. Kayınvalidem muhtemelen bu konuda bir şeyler duymuştu çünkü şöyle dedi: “Yakındaki köylerde biri Falun Dafa materyalleri dağıtıyormuş.”

Ben de “Öyle mi?” diye karşılık verdim. Yüz ifadesinden bunun ben olduğumdan şüphelendiğini anlayabiliyordum.

Zifiri Karanlık Yol

Birçok kez, etrafta hiç kimse yokken karanlık yollarda tek başıma yürüyerek gerçeği açıklayan çıkartmalar yapıştırdım. 2000 ve 2001 yıllarında bölgemizdeki kamu altyapısı hâlâ çok yetersizdi. Ana yollarda bile sokak lambaları yoktu. Ancak korkmuyordum. Shifu ve Dafa yanımızdayken uygulayıcıların korkacak hiçbir şeyi yoktur.

Beyin Yıkama Merkezi

2002 yılının ilkbaharının sonlarında bir gün kayınvalidem aniden evime koşarak geldi ve şöyle dedi: “Çabuk saklanmalısın, seni götürmeye gelecekler! Şu anda benim evimdeler.”

Hemen giysilerimi topladım, yanıma bir Falun Dafa kitabı aldım ve başka bir şehirde yaşayan bir akrabamın evine gittim.

Yaklaşık bir hafta sonra uygulamayı bırakmış iki kişi evime geldi ve aileme şöyle dedi: “Ona (beni kastediyorlardı) vurmayacağız veya azarlamayacağız. Sadece bir beyin yıkama merkezine götüreceğiz, o zaman anlayacak.” Eşim ve diğer aile üyelerim onlara inandılar. Ailem, polisleri ve bu iki kişiyi kaldığım yere götürdü.

Yetkililer beni zorla bir beyin yıkama merkezine götürdüler. Başlangıçta protesto etmek amacıyla açlık grevine başladım ancak iki gün sonra kendimi çok güçsüz hissettim. Bunun işe yaramayacağını anladım. Kaçmanın bir yolunu bulmalıydım.

Beyin yıkama merkezinde gardiyanlar beni tecritte tuttular. Ayrıca Shifu’ya saldıran videolar oynatıyor ve bunları izlemem için beni zorluyorlardı. Videoyu kapattım ama onlar yeniden açtılar. Tekrar kapatmak için yanlarına gittim ancak beni durdurdular. Televizyonun yanına birini diktiler. Ben ise televizyonu izlemedim. Bunun yerine yatağa uzanıp huzur içinde uyudum. Shifu’nun beni koruduğunu biliyordum.

Yoldan çıkmış, başka bir şehirden gelen o iki kişi beni “dönüştürmeye” çalışmak için geldiler. Onlara şöyle dedim: “Çarpıtılmış mantığınız ve sapkın fikirlerinizle beni ikna edebileceğinizi mi sanıyorsunuz? Saçmalamayı bırakın.” Hilelerini fark ettiğim için söyledikleri üzerinde hiçbir etki bırakmadı.

Bir yöntemleri işe yaramayınca yetkililer başka bir yönteme başvurdular. Babamı, erkek kardeşimi, kayınvalidemle kayınpederimi, eşimi ve çocuklarımı beni ikna etmeleri için getirdiler. Hepsi ağlıyor ve gözyaşı döküyordu. Kayınvalidem bile herkesin önünde bana tokat attı ama ben yine de etkilenmedim. Daha sonra erkek kardeşim beni bir odaya çağırdı ve şöyle dedi: “Çin Komünist Partisi (ÇKP) her şeyi yapabilecek güçte. Seni öldürebilirler bile.”

Ben de “Ölsem bile uygulamaya devam edeceğim” diye cevap verdim. Bunu söyledikten sonra bütün bedenimden sıcak bir akımın geçtiğini hissettim.

Kaçışım

Yasa dışı olarak alıkonulduğumuz beyin yıkama merkezinde bir hamam vardı. Hava sıcak olduğu için her gün orada duş alıyorduk. Yemeklerimizi de hamama bağlı olan yemek bölümünde yiyorduk. Bizi yemek yemeye götürdüklerinde yemek bölümünden doğrudan hamama açılan bir kapı olduğunu fark ettim. Bazen orada yemek yiyorduk, bazen de yemekleri odalarımıza getiriyorlardı.

Bir akşam yemekten sonra duş almaya gittik. Beni genellikle üç kadın polis götürüyordu ve her gün vardiyaları değişiyordu. O gece muhtemelen orada kalmayacak olan kadın polislerden biri, “Bugün duş almayacağım. Hamamın girişinde sizi bekleyeceğim” dedi. Diğer kadın polislerden biri duşunu bitirip ayrıldı, üçüncüsü ise hâlâ duş alıyordu. Aniden, ayrılmış olan kadın polis geri döndü ve üzerini değiştirdi.

Duşumu bitirip hamamın iç avlusuna çıktım. Duş almayan kadın polis dış avluda bekliyordu. Muhtemelen yalnızca bir giriş olduğunu düşünüyordu. İç avluda tek başıma olduğumu fark ettiğim anda zihnimden bir düşünce geçti: Kaç! Yemek bölümüne açılan kapıyı açtım ve ana çıkıştan dışarı fırladım. Yemek bölümünün karşısındaki caddenin diğer tarafında bulunan bir kapıya doğru koştum. Çünkü ana yolda koşarsam yakalanacağımı hissediyordum. Bu yüzden karşı taraftaki avluya doğru yöneldim.

Kendi kendime koşmamam gerektiğini düşündüm. Aceleyle koşarsam gardiyanlar, yayalardan karşı caddenin diğer tarafına kaçtığımı kesinlikle öğrenebilirlerdi.

Sonra mucizevi bir sahne yaşandı: Boyutlarımdan birinde koştuğumu, ancak fiziksel bedenimin koşmadığını fark ettim. Yürüyordum. “Shifu bana lütufta bulunuyor” diye düşündüm.

Olağanüstü Parlak Bir Ay

Karşı avludaki büyük bir çiçek tarhına kadar yürüdüm ve çömeldim. Daha ana kapıya ulaşmadan hamamın bulunduğu yönden birinin bağırdığını duydum: “Eyvah! Kaçmış!” Ardından polis sirenlerini duydum. Ne kadar zaman geçtiğini bilmiyordum ama çömelmekten bacaklarım uyuşmuştu. Sonunda dışarısı sessizleşti. En yakındaki binalarda oturan insanlar ışıklarını kapatıp uyumaya başladılar.

O gece ay olağanüstü parlaktı. Bu sayede yürürken etrafı açıkça görebiliyordum.

Duvar, çiçeklerin bulunduğu bahçe bölümünün hemen yanındaydı. Duvarın yakınında büyük bir toprak yığını gördüm. Üzerine tırmanıp duvarın öte tarafına baktım. Orada çok fazla ot vardı. Otların altında su mu yoksa toprak mı olduğunu anlayamadığım için giysilerimin bulunduğu çantayı aşağıya attım. Çanta batmadı, ben de aşağı atladım. Zemin yumuşaktı ve hiçbir şey olmamıştı.

Sonra Shifu’nun beni koruyor olması gerektiğini fark ettim. Böylesine yüksek bir duvarın yanında tırmanabileceğim kadar büyük bir toprak yığını nasıl olabilirdi? Boyum yalnızca 1,5 metreydi ve bu kadar yüksek bir duvardan atlamama rağmen hiçbir yerim yaralanmamıştı. Shifu’ya koruması için çok minnettarım.

Duvarın dışında tarım arazileri vardı. Yol kenarına kadar yürüdüm, bir taksi çevirdim ve başka bir eyaletteki otobüs terminaline ulaştım. Götürüldüğüm sırada polisler üzerimi aramıştı. Aslında yanımda 700 yuan vardı. Shifu bana bilgelik bahşetti ve parayı öyle bir yere saklamayı başardım ki polisler bulamadı. Taksi ücreti 200 yuan tuttu.

Otobüs terminaline vardığımda tuvalete gittim ve bacaklarımdaki çamuru hızla temizledim. Her iki ayağımın da küçük kırmızı sivrisinek ısırıklarıyla kaplı olduğunu fark ettim. Süpermarkete giderek bir çift çorap aldım ve giydim. Aksi takdirde insanlar başıma ne geldiğini merak edeceklerdi. Yeniden yakalanmamak için evsiz bir yaşam sürmeye başladım.

Materyal Üretim Alanı Kurmak

İki yıl sonra eve döndüm. Yerel bir uygulayıcı, bölgedeki gerçeği açıklayan materyallerin üretim işini üstlenmeye istekli olup olmadığımı sordu. Hiç tereddüt etmeden kabul ettim. Bunun Shifu’nun düzenlemesi olduğunu fark ettim. O dönemde yerel xiulian ortamı ciddi şekilde zarar görmüştü çünkü bütün materyal üretim sahaları yok edilmişti.

Üçümüz bir materyal üretim sahası kurduk. Uygulayıcılardan biri bilgisayarların ve baskı ekipmanlarının bakımını yapmak, dosyaları indirmek de dâhil olmak üzere teknik işlerden sorumluydu. Ben baskı ve ciltleme işlerini üstlendim. Üçüncü uygulayıcı ise materyallerin dağıtımından sorumluydu. Shifu’nun merhametli koruması altında birkaç yıl boyunca güvende kaldık ve yerel uygulayıcılara sürekli olarak bilgilendirici kitapçıklar, broşürler, çıkartmalar, koruyucu uğurlar ve Komünist Parti Üzerine Dokuz Yorum dâhil olmak üzere gerçeği açıklayan materyaller dağıttık. Bazen Dafa kitapları ve Shifu’nun diğer Fa öğretilerinin kopyalarını da üretiyorduk.

Yetkililerin Gözetimi

Birkaç kez yer değiştirdik. İlk üretim noktası, bir uygulayıcının akrabasının evindeydi. Bir gün mahalle yönetiminden biri ziyarete geldiğinde, “Bu odanın kapısı neden kapalı?” diye sordu. Hemen başka bir yere taşındık.

Bir arkadaşımızdan boş bir ev kiraladık ve orada gerçeği açıklayan materyaller basmaya başladık. Birkaç yıl sonra bir gün kapıda, evde yaşayan biri varsa polis karakoluna kayıt yaptırması gerektiğini belirten bir polis duyurusu gördük. Ardından bir komşu bize, “Burada mı yaşıyorsunuz? Polis kapıyı çaldı ve kiralık evde yaşayan biri varsa kayıt yaptırması gerektiğini söyledi” diye sordu. Tehlikeyi sezdik ve ekipmanları hemen başka bir uygulayıcı arkadaşımızın evine taşıdık. Orada birkaç yıl boyunca huzur içinde kaldık.

Nereye Gidersem Gideyim Materyal Üretmek

2011 yılında başka bir şehirde çalışmaya gitmem gerekti. Bu nedenle bir uygulayıcı arkadaşımı buldum ve gerçeği açıklayan materyaller hazırlamak için kullandığımız ekipmanları ona teslim ettim.

Yeni şehre vardıktan sonra oradaki uygulayıcılarla iletişime geçtim ve o bölgedeki uygulayıcılara gerçeği açıklayan materyaller sağlamak amacıyla küçük bir bilgilendirme ve dağıtım noktası kurdum.

Jiang Zemin’e Karşı Açılan Dava

2015 yılının ağustos ve eylül aylarında Minghui.org’da birçok uygulayıcının makaleler yayımladığını ve eski ÇKP lideri Jiang Zemin’e gerçek isimlerini kullanarak dava açma deneyimlerini anlattıklarını fark ettim. Jiang’ın yıllardır Dafa uygulayıcılarına nasıl acımasızca zulmettiğini ifşa ediyorlardı.

Bir uygulayıcı arkadaşımın yanına giderek ona bu konudan bahsettim. Bana, “Sen ne düşünüyorsun?” diye sordu.

Şöyle cevap verdim: “Bu kesinlikle yapmamız gereken bir şey. Jiang Zemin ve yönetimini Falun Dafa’ya zulmetme suçlarından ve bizim maruz kaldığımız zulümden dolayı resmî olarak şikâyet etmeliyiz.”

Bir süre düşündü ve kararlılıkla, “Katılıyorum. Bunu yapacağız!” dedi.

İkimiz de Jiang’a karşı şikâyet dilekçelerimizi yazdık, çıktısını aldık ve postayla gönderdik. Gönderi bilgilerini takip ettim ve dilekçelerin Pekin’e ulaştığını gördüğümde ancak rahatladım. Ardından Yüksek Halk Savcılığı’nın internet sitesinden gerçek ismimi kullanarak Jiang’ın suçlarını bildiren resmî bir şikâyette bulundum. Adresimi ve telefon numaramı da ekledim.

Memleketimdeki uygulayıcı arkadaşlarım benimle iletişime geçerek Jiang’a karşı açtıkları davaların çıktısını almama yardım etmemi istediler. Bir düzineden fazla dilekçe vardı. Elle yazılmış dilekçelerini bilgisayarda yazıya aktardım, çıktılarını aldım, ayrı ayrı ciltledim ve kendilerine teslim ettim.

Yılın sonlarına doğru mahalle yönetiminden bir görevli beni arayarak, “Jiang Zemin’e karşı bir mektup yazdınız mı?” diye sordu.

“Evet, yazdım” dedim.

Görevliler birkaç kez evime geldiler ve “Hâlâ Falun Dafa uyguluyor musunuz?” diye sordular.

“Tabii ki uyguluyorum” diye cevap verdim. Onlara göstermek için bir Falun Dafa kitabı çıkardım ve şöyle dedim: “Bu kitap insanlara iyi olmayı, kötü şeyler yapmamayı öğretiyor. Biz Doğruluk, Merhamet ve Hoşgörü ilkelerine göre davranıyoruz. Böylesine iyi bir uygulamayı neden yapamayalım?”

Görevlilerden biri, “Evde uygulayabilirsiniz” dedi. Konu da böylece kapandı.

İnsanların Kurtarılmasına Yardımcı Olmak İçin Gözaltı Merkezinde Gerçeği Açıklamak

2019 yazında çok sayıda bilgilendirici materyal dağıttım ve gerçeği açıklayan çıkartmalar yapıştırdım. Bir sabah işe gitmek için hazırlanırken bir telefon aldım. Bir adamın arabasının otoparkta benim arabama çarptığını ve durumu trafik polisine bildirmek için aşağı inmem gerektiğini söylediler. Otoparka indiğimde sekiz veya dokuz polis memuru tarafından çevrelendim. Direnmeye çalışırken ellerime kelepçe taktılar.

Beni sürükleyerek evime doğru götürdüler. Birkaç polis memuru beni ayakta tutarak evimin kapısını açmamı ve evde arama yapabilmeleri için izin vermemi istedi “Arama izniniz var mı?” diye sordum. Bana boş bir arama izni belgesi gösterdiler.

“Bu yasa dışı. Boş bir arama izni belgesi yasal değildir” dedim. Kapım şifreli bir kilide sahipti. Şifreyi söylememi istediler ancak reddettim. Bunun üzerine beni polis karakoluna götürdüler.

Alt kata indiğimizde yüksek sesle şöyle bağırdım: “Falun Dafa iyi! Doğruluk-Merhamet-Hoşgörü iyi! Falun Dafa dünyanın 100’den fazla ülkesine yayılmıştır!” Neler olduğunu görmek için çok sayıda insan aşağıda toplandı. Daha sonra, gerçeği açıklayan materyaller dağıttığım için birinin beni ihbar ettiğini ve polisin yüz tanıma gözetim ekipmanları aracılığıyla beni bulduğunu öğrendim.

Polis Karakolunda

Polis karakoluna vardığımda beni gözetleyen polis memurlarına Falun Dafa’yı anlatmaya devam ettim. Bir süre sonra memurlardan biri beni bir odaya götürdü ve sorgulamaya başladı. “Otur” dedi. “Oturtamazsınız” diye karşılık verdim.

Odada ileri geri yürüyordum. Bunun üzerine, “Oturmazsan sana nasıl soru sorabilirim?” dedi.

Ben de “Kelepçelerimi çıkarırsan otururum” dedim. Bunun üzerine birini çağırarak kelepçelerimi çıkarttırdı.

Bana adımı sorduğunda, “Adımı bilmiyorsanız beni neden buraya getirdiniz?” diye cevap verdim.

Başka sorular da sordu ancak cevaplamayı reddettim.

Daha sonra, “Falun Dafa uygulamaya nasıl başladınız?” diye sordu. Bu soruyu duyar duymaz cevaplayabileceğimi ve bunun gerçeği açıklamak için mükemmel bir fırsat olduğunu anladım.

Falun Dafa uygulamaya nasıl başladığımı, uygulamadan önceki ve sonraki sağlık durumumdaki değişiklikleri, xiulian sayesinde karakterimin nasıl büyük ölçüde geliştiğini, artık eskisi kadar küçük hesaplar yapmadığımı ve başkalarını düşünmeyi öğrendiğimi anlattım. Kişisel kazançlara yönelik takıntımın nasıl azaldığından da bahsettim. Ayrıca Dafa uygulayıcılarının Doğruluk-Merhamet-Hoşgörü ilkelerine göre kendilerini geliştirdiklerini ve Falun Dafa’nın bütün dünyaya yayıldığını anlattım. Benden bir belgeyi imzalamamı istedi ancak reddettim. O da beni zorlamadı.

O sırada öğle yemeği vakti geçmişti. Kendisine bir kâse hazır erişte hazırladı ve bana da bir tane yaptı. Beni gözetleyen polislerden biri, “Daha önce hiçbir gözaltındaki kişiye hazır erişte hazırlamadık. Hiç kimse böyle bir muamele görmedi” dedi.

Ben de “Çünkü ben masum ve iyi bir insanım!” diye cevap verdim.

“İkisi Farklı Şeyler”

Öğleden sonra yetkililer eşimi aradı. Eşim çok endişelenmişti ve sürekli polise iş birliği yapmam için bana baskı yapıyordu.

Yetkililer evimi aramak istiyor ve kapının şifresini soruyorlardı. Kilit kısa süre önce değiştirilmişti ve eşim başka bir şehirde çalıştığı için ona henüz yeni şifreyi söyleme fırsatım olmamıştı. Eşim bana, “Yeni bir kilit neredeyse 2.000 yuan tutuyor. Şifreyi hemen söyle de evi arasınlar, olur mu?” dedi.

Ben de “Hayır, söylemeyeceğim. Kapının şifresini verirsem arama yapmalarıyla iş birliği yapmış olurum. Kilidi kırarlarsa bu bana yönelik bir zulüm olur. İkisi farklı şeyler” dedim.

Polis kapımı zorla açmak için bir çilingir tuttu. Daha sonra polis karakolunun en sonundaki bir odada, kendi deyimleriyle “kafes” olarak adlandırdıkları yerde gözaltında tutuldum. Orada benimle birlikte gözaltında bulunan üç genç daha vardı. Onlara Falun Dafa’yı ve zulmü anlattım. Hepsi ÇKP kuruluşlarından ayrıldı.

Gözaltı Merkezinde

Yerel polis karakolu beni Belediye Kamu Güvenliği Bürosuna ve Siyasi ve Hukuki İşler Komitesine (PLAC) bildirdi. Gece geç saatlerde polis beni 15 gün gözaltında tutacaklarını söyledi. O akşam karakoldaki bir polis memuru kan örneğimi almak ve parmak izlerimi kaydetmek için beni götürmek istedi.

“Bunu yapmayacağım” dedim.

“İş birliği yapmazsanız sizi zorlamak zorundayız” dedi.

Zorlasalar bile iş birliği yapmayacağımı söyledim. Bir süre düşündü ve “Pekâlâ, boş ver” dedi.

Ertesi gün polis beni arabayla gözaltı merkezine götürdü. Yol boyunca kendi kendime, her yerin gerçeği açıklamak için bir fırsat olabileceğini düşündüm. Gözaltı merkezindeki polisler beni yaklaşık 20 kişinin bulunduğu bir odaya götürdüler. Bunların çoğu kumarbaz, kavgacı, hırsız, fahişe ve benzeri kişilerdi. Onlarla kısa sürede kaynaştıktan sonra her birine tek tek gerçeği açıkladım.

Gençleri ÇKP’den ve ona bağlı gençlik kuruluşlarından ayrılmaya ikna etmek daha kolaydı; neredeyse hemen kabul ediyorlardı. Gözaltı merkezi her gün bazı kişileri serbest bırakıyor, ardından yeni insanlar geliyordu. Ayrılanlar Parti’den çoktan ayrılmış oluyordu. Yeni gelenlere ise Falun Dafa hakkındaki gerçekleri yeniden anlatıyordum. İki kişi dışında çoğu ÇKP kuruluşlarından ayrıldı. Okuma yazma bilmeyen insanlar da vardı. Onlara Falun Dafa’nın ne olduğunu, Doğruluk-Merhamet-Hoşgörü ilkelerine göre kendini geliştirmenin ve iyi bir insan olmanın ne anlama geldiğini anlatıyordum. Ayrıca gözaltındaki kişilere “Falun Dafa iyi, Doğruluk-Merhamet-Hoşgörü iyi” sözlerini tekrarlamayı öğrettim.

Her gün onlara Falun Dafa’nın faydalarını, bütün dünyaya nasıl yayıldığını ve geleneksel Çin kültüründen bazı hikâyeleri anlatıyordum.

Sık sık şöyle diyorlardı: “Bütün bunları nasıl biliyorsun? Çok bilgili ve çok şey bilen birisin. Üniversite profesörü olmalısın, değil mi?”

Ben de “Hayır, Shifu bana bilgelik verdi” diyordum.

En uzun süre gözaltında tutulan kişi bendim ve her gün farklı insanlar geliyordu. ÇKP’den ayrılan kişilerin listesini birbirine karıştırmamak için her gün listeyi zihnimden gözden geçirmek zorundaydım. Toplamda 20’den fazla kişiyi ayrılmaya ikna ettim. Sonunda birkaç mahkûm bana “Patron” diye hitap etmek istedi. Ancak ben şöyle dedim: “Ben patron değilim. Sadece ‘Falun Dafa iyi, Doğruluk-Merhamet-Hoşgörü iyi’ sözlerini hatırlamanız yeterli. Hepimiz, tüm insanları merhametle kurtardığı için Shifu’ya minnettarız.”

Kırgınlıktan Arınmış Bir Kalp

2022 yılının ikinci yarısında memleketime döndüm. Eşimle uzun yıllar ayrı yaşadık. Uzun süre düşündükten sonra eve dönmeye karar verdim. Taşındığımız gece eşim bana zorluk çıkardı ve tavrı öncekinden tamamen farklıydı.

Neler olduğunu anlayamamıştım ama sonra kendi kendime şöyle düşündüm: Neyse, artık eve döndüğüme göre bunu fazla mesele etmeyeceğim.

O dönemde sık sık düşüyordum, bazen oldukça sert düşüşler yaşıyordum. Ancak hiçbir zaman yaralanmadım ve giysilerim bile yırtılmadı. O sırada bunun üzerinde fazla düşünmedim. Daha sonra bunun Shifu’nun bana verdiği bir işaret olduğunu, dikkatli olmam ve düşmemem gerektiğini hatırlattığını anladım.

Yaşlı babam ciddi şekilde hastalandı ve onunla ilgilenmekle meşguldüm. Eşim eskiden beni dinler ve bütün ev işlerini yapardı. Ancak eve döndüğümden beri bana karşı çok soğuk davranıyordu. Yalnızca kendisinden istediğimde ev işleriyle ilgileniyordu; aksi hâlde oturup telefonuna bakıyordu. Bazen yemek yaparken çok meşgul oluyordum ve onu çağırdığımda yanıma gelmesi çok uzun sürüyordu. Sebzeleri bile düzgün yıkamıyordu. İşi bitirdiğinde kontrol ettiğimde üzerlerinde hâlâ çamur olduğunu görüyordum ve yeniden yıkamak zorunda kalıyordum.

Çatışma

Sonunda eşimin akrabalarımdan biriyle ilişki yaşadığını öğrendim. Bu akrabamın eşi başka bir şehirde çalışıyordu ve ailevi işleri olduğunda sık sık eşimden yardım istiyordu. İlişkileri böyle başlamıştı. Kendi kendime şöyle düşündüm: Demek ki eşim diğer aileye bu kadar bağlı, bana karşı ise bu kadar soğuk davranıyordu.

Yeni yılın altıncı günü kayınvalidemlerin evinde akşam yemeği yedik. Eve dönerken önemsiz bazı konular yüzünden tartışmaya başladık. Eve geldiğimizde eşim omuzlarımdan tutarak beni bir tavuk gibi havaya kaldırdı ve aynanın önüne götürerek, “Yüzüne bak” dedi.

İçimde birikmiş bütün öfke ve hayal kırıklığı bir anda ortaya çıktı. Telefonu alıp kayınbiraderimi ve o gün anneannesinde kalan kızımı aradım. “Onu buradan alın. Bu iş burada bitsin” dedim. Eşim de anne babasının evine döndü.

Kendi Eksikliklerimi Fark Etmek

Sakinleştikten sonra çok yanlış bir şey yaptığımı fark ettim. Eşime karşı merhametli davranmamış ve bir uygulayıcı olduğumu hatırlamamıştım. Bunun yerine aramızdaki sorunu sıradan bir insanın meselesi gibi ele almıştım. Yirmi yılı aşkın süredir xiulian uyguluyordum; nasıl bu kadar kötü davranabilmiştim?

Geçmiş birkaç yıl boyunca Fa Düzeltilmesi sürecinde Shifu’ya ve Dafa’ya duyduğum doğru inanca dayanarak her şeyin üstesinden gelmiştim ancak xinxing’imi gerçekten geliştirmemiştim. Temel takıntılarımın neler olduğunu derinlemesine incelemeye başladım. Eşime karşı güçlü bir kırgınlık beslediğimi fark ettim. Bana yaptıklarına ve aileye ihanet etmesine içerliyordum. Para kazanmamasına ve aileye karşı sorumluluklarını yerine getirmemesine de kızıyordum. Bunların hepsi, uygulayıcıların ortadan kaldırması gereken takıntılardı.

Olumlu Değişimler

Fa’yı kapsamlı bir şekilde çalıştım ve ezberledim. Aynı zamanda kırgınlığımı ve rekabetçi düşüncelerimi ortadan kaldırmak için güçlü doğru düşünceler gönderdim. Bir gece yaşlı babamın hastaneye götürülmesi için ambulansa ihtiyacı oldu. Eşimi arayarak yardım etmesini istedim. Birlikte babamı hastaneye götürdük. Ona, “Lütfen eve dön” dedim.

Eşim eve döndükten sonra sözlerime ve davranışlarıma dikkat etmeye başladım ve kendimi Falun Dafa’nın standartlarına göre değerlendirmeye çalıştım. Bazen aklımdan bazı kötü düşünceler geçiyordu, bazen de kendimi tutamayıp onunla tartışıyordum. Ancak zamanla bu kötü düşünceler azaldı ve artık bütün aile ortamımız değişti. Şimdi eşim ev işlerini kendiliğinden yapmaya başladı, hatta bütün yemekleri bile o hazırlıyor. Doğru düşünceler gönderme vakti geldiğinde, “Neredeyse vakti geldi. Doğru düşünceler göndermeyi bitirdikten sonra yemeğe başlayacağız” diye beni hatırlatıyor.

Eskiden zulüm hakkındaki gerçekleri insanlara anlattığımda eşim öfkelenir ve bana bağırırdı. Artık durum farklı; insanlarla konuştuğumda karşı çıkmıyor. Bir keresinde sokakta onun eski bir sınıf arkadaşıyla karşılaştık. Eşim arkadaşını selamladı, ben de yanına giderek ona Falun Dafa hakkındaki gerçekleri anlattım. Bu kişi eşimin eski iş yerinde orta düzey bir yönetici ve Parti üyesiydi. Onu kolaylıkla Parti’den ayrılmaya ikna ettim. Eşim beni bekledi. Arkadaşını ÇKP kuruluşlarından ayrılmaya ikna ettiğimi söylediğimde, “Bir kişiyi daha kurtarmaya yardım ettin” diye karşılık verdi.

Yirmi dokuz yıllık xiulian yolculuğuma dönüp baktığımda, beni sürekli yönlendiren ve koruyan kişinin merhametli ve yüce Shifu olduğunu görüyorum.

Üç işi mutlaka iyi yapacağım ve Shifu ile birlikte asıl manevi evime döneceğim!

(Minghui.org’da yayımlanan 23. Çin Fahui için seçilmiş bir makale)

Orijinal Çince makale