(Minghui.org) 84 yaşındayım ve 30 yıldır Falun Dafa uyguluyorum. Size eşimle birlikte yaşadığımız xiulian uygulama deneyimlerimizden bahsetmek istiyorum.
Falun Dafa’nın Mucizevi Gücüne Tanıklık Etmek
Emekli olmadan önce tıp doktoruydum. Pek çok insanın hastalığını tedavi ettim, ancak emekli olduktan sonra kendim ciddi bir hastalığa yakalandım.
Kocam Dan, eskiden bir öğretmendi. Kendini pek çok başarılı öğrenci yetiştirmeye adamıştı. Öğrencilerinden biri daha sonra belediye başkanı, bir diğeri ise üniversite dekanı oldu. Öğrencileri ona büyük saygı duyuyordu. Emekli olduktan sonra sağlığı bozuldu ve kanser teşhisi kondu. Hemşire olan gelinim ve ben onu iyileştirmek için elimizden geleni yaptık ama bir sonuç alamadık. Eşim, tümörü aldırmak için ameliyat olmayı reddetti.
Ailedeki herkes umutsuzluğa kapılmışken, birisi Dan’a bir kitap verdi ve şöyle dedi: “Bu, tanrısal bir kitap. Okuduktan sonra sağlığın iyiye ya da kötüye giderse, okumaya devam etmelisin. Eğer hiçbir şey hissetmezsen, lütfen kitabı bana geri getir. Bu benim için bir hazine.”
Ertesi sabah Dan kitabı okumaya başladıktan yirmi dakika sonra tuvalete koşmak zorunda kaldı. “Çıkan her şey irin ve kandı” dedi. Okumaya devam ettikçe tekrar tekrar tuvalete gitmek zorunda kaldı. Daha sonra, “Kitapta okuduklarıma göre vücudum temizleniyor ve benim Falun Dafa ile kader bağım var” dedi. Kitabı bitirdikten sonra tuvalete koşma ihtiyacı ortadan kalktı. Ertesi sabah herkesle birlikte kahvaltı yapmak istedi. Kitabı okuduktan sonra artık istediği her şeyi yiyebiliyordu; sadece süt ve ekmekle beslenmek zorunda değildi. Birkaç gün sonra yürüyebilir, bisiklete binebilir ve market alışverişi yapabilir hale geldi. İlaç kullanmayı bıraktı. Okuduğu kitap Zhuan Falun idi. Tıp alanında çalıştığım için daha önce hiç qigong’a inanmamıştım. Dan’ın kanserden mucizevi bir şekilde iyileştiğini görünce, ben de uygulama yapmaya başladım. Shifu Li’nin konuşmalarını dinlemek üzere dokuz günlük bir seminere katıldık. Akşamları eve döndüğümüzde ishal oluyordum. Her sabah egzersizleri yaptık ve kısa süre içinde rahatsızlıklarım ortadan kayboldu. İkimizin de dünya görüşü kökten değişti; nasıl iyi birer insan olabileceğimizi öğrendik. Böylesine derin bir öğretiye rastlamanın ne kadar zor olduğunu anladık ve bu harika uygulamayı ailemize ve arkadaşlarımızla paylaşmaya başladık.
Ne yazık ki Çin Komünist Partisi (ÇKP), Temmuz 1999'da Falun Dafa'ya zulmetmeye başladı. Uygulayıcılar, ÇKP'nin Falun Dafa'yı karalayan yalanlarıyla kandırılmış olan kişilere gerçekleri anlatmak için ellerinden geleni yaptılar.
Dan ve ben, 1 Ekim 2000 tarihinde Pekin'deki Tiananmen Meydanı'na gittik. Sabah saat 8:00 civarında bir grup insan ortaya çıktı. Ceketlerini çıkardılar ve sarı tişörtlerini gösterdiler ve "Falun Dafa iyi", “Shifu'muzun itibarını iade edin!" diye haykırdılar. Yoldan geçenler etraflarında toplanıp seslenişlerini dinlemeye başladılar. Ardından otobüslerle silahlı polisler geldi ve o cesur uygulayıcılar, hem çevredeki insanlar hem de polis memurları tarafından kuşatıldı.
Uygulayıcılardan biri, "Gerçek uygulayıcılar, gelin ve yanımızda durun!" diye seslendi. Biz ve diğer uygulayıcılar onlara katıldık; hep birlikte "Falun Dafa iyi" diye haykırdık. Polis bizi sürükleyerek otobüslere bindirdiğinde, bizler bağırmaya ve Fa’yı onaylamaya devam ettik.
Daha sonra iki yıl süreyle zorunlu çalışma kamplarına mahkûm edildik. Birkaç ay sonra bir uygulayıcıyla karşılaştım; bana, "Çiçek açtı" dedi. Hangi çiçekten bahsettiğini tam anlayamamıştım; o ise şöyle dedi: "Zhuan Falun kitabının arka kapağındaki çiçek tomurcuğu açarak büyük bir çiçeğe dönüştü." (Çevirmenin notu: Zhuan Falun'un 1994 tarihli Çince baskısının arka kapağında bir çiçek tomurcuğu resmi bulunur.) Serbest bırakıldıktan sonra kitabıma baktım; gerçekten de o tomurcuk, tamamen açmış bir lotus çiçeğine dönüşmüştü. Bu olayın bilimsel bir açıklaması yoktu ve Falun Dafa'ya olan inancım her zamankinden daha da güçlü bir hale geldi.
Gerçeği Açıklamak İçin Memleketime Dönmek
Akrabalarımızın ve arkadaşlarımızın çoğu, ayrıca Dan'ın öğrencilerinin birçoğu, şu an yaşadığımız yerden oldukça uzakta olan memleketimizde yaşıyordu. Arabamız olmadığı için oraya gidip onlara yaşanan acımasız zulmü anlatmak zordu. Dan, elektrikli bir araba satın almaya karar verdi. Arabayı eve getirdiğinde, kendisi de emekli olmuş eski öğrencilerinden biri ona nasıl araba kullanacağını öğretti. Dan, aracı nasıl kullanacağını birkaç saat içinde kavradı. Daha sonra boş bir alan bularak yedi gün boyunca pratik yaptı ve arabayı kullanmaya iyice alıştı.
Haftada bir kez memleketimize giderdik. Gittiğimiz her seferinde önce düğün hediyesi satan dükkânlara uğrar, herhangi bir ailenin düğünü olup olmadığını sorardık. Eğer aileyi tanıyorsak düğüne katılır ve bir hediye verirdik. Düğün başlamadan önce, tanıdığımız aile üyelerine ve ardından diğer konuklara gerçekleri anlatırdık. Bir masadaki konuklara, neden Çin Komünist Partisi’nden (ÇKP) ve bağlı örgütlerinden ayrılmaları gerektiğini ve bunu nasıl yapabileceklerini açıklardım. Ben konuşmamı bitirdikten sonra Dan, aralarında bu kuruluşlardan ayrılmak isteyen biri olup olmadığını sorardı. Ayrılmayı kabul eden kişiye Dan, üzerinde önceden yazılmış yeni bir isim bulunan bir kâğıt verir ve kâğıda kişinin hangi ÇKP örgütünden ayrılmak istediğini not ederdi. Daha sonra bir sonraki masaya geçer ve düğün başlayana kadar aynı süreci tekrarlardık. Ziyafetten sonra bize gelip soru soran olursa, onları yanıtlardık. Katıldığımız her düğünde 50’den fazla insanın ÇKP’den ayrılmasına yardımcı olabiliyorduk. Eğer gidebileceğimiz bir düğün bulamazsak, kapı kapı dolaşarak insanlarla konuşurduk. Eve dönmeye hazırlandığımız öğleden sonra saat dört civarında, genellikle 50’den fazla insanın ÇKP’den ayrılmasına yardımcı olmuş olurduk.
Üç kez trafik kazası geçirdik ve her seferinde, gerçekleri anlattığımız sırada yardım almayı başardık. Bir keresinde, eski bir öğrencimizin evine giderken aracımızın arka tekerlekleri ve şasisi bir köprüye sıkıştı; ön tekerlek ise havada asılı kaldı. O sırada oradan bir bisikletli geçti. Duruma baktıktan sonra, “Yardım edemem; aracı kaldırmak için epey bir insan lazım” dedi. Tam o sırada köprünün altında çalışan birkaç kişiyi fark etti ve “Gidip onlardan yardım isteyeyim” dedi. Hemen ona yüz yuan uzattım; böylece bir nezaket göstergesi olarak onlara bir karton sigara alabilirdi.
Kısa bir süre sonra bisikletli, yanında on kişi ve bir karton sigarayla geri döndü. Arabayı kaldırıp köprüden kurtardılar. Her birine bir paket sigara verildi. Onlar dinlenip sigaralarını içerken, ben de kendilerine gerçekleri anlattım. Dan, onların Çin Komünist Partisi (ÇKP) örgütlerinden ayrılmalarına yardımcı oldu. Eski bir öğrencinin evine ulaştık ve ona ve ailesine gerçekleri anlattık. Oradan ayrılırken birkaç kişinin arabamıza baktığını fark ettik. Onlarla konuştuk ve ondan fazla kişinin ÇKP’den ayrılmasına vesile olduk.
Başka bir seferinde, bir köprüye keskin bir dönüş yaparken ön tekerleklerden biri köprü zemininden kaydı. Araç dengesini kaybetti ve kolaylıkla aşağı düşebilirdi. Dikkatlice araçtan indik. Yoldan geçenler, bizim ve arabanın durumunu kontrol etmek için etrafımızda toplandılar. Dan, yakınlardaki bir kasabadan yardım bulmak üzere ayrıldı. Ben ise orada kalarak çevredekilere gerçekleri anlattım. O gün on altı kişi ÇKP’den ayrıldı. Shifu bizi korudu; böylece güvende kaldık ve gerçekleri anlatmaya devam edebildik.
Bir keresinde kestirme bir yol kullanmak istedik ve ana köprü yerine duba bir köprüden geçmeye karar verdik. Köprüye varmadan önce, üzerinde bakım çalışması yapıldığını belirten bir tabela gördük. Başka bir yola sapmak zorunda kaldık ve bir setin (yol kenarındaki toprak dolgunun) üzerinden ilerlemeye başladık. Ana köprüye ulaşamadan yol aşırı kayganlaştı ve sol tekerlek setin kenarından aşağı kaydı. Araç yan yattı ancak devrilmedi. Dan, arabamızı kurtarmak için yardım getirecek bir araç bulmaya gitti. O sırada üç tekerlekli bir araçla oradan geçen bir çift durup yardım teklif etti. Adam, “Araba her an devrilebilir, çok tehlikeli. Yanımda bir halat var; bir ucunu karşı taraftaki bir ağaca bağlayabilirim. Böylece arabanızı sabitleriz” dedi. Çifte gerçekleri anlattım. Dan bir araç bulup getirdi ve aracımızı ana yola çektiler. Daha sonra o araçtaki iki kişiye de gerçekleri anlattım ve teşekkür etmek için onlara elli yuan verdim. Mutlu bir şekilde ayrıldılar. Bu olay sayesinde dört kişinin daha ÇKP’den ayrılmasına yardımcı olabildim.
Shifu, zor durumdayken insanları kurtarabilmemiz için Dan’ı ve beni korudu. COVID pandemisi sırasında şehir karantinaya alınana dek arabamızı kullanmaya devam ettik. Beş yıl içinde 20.000 kilometre yol katettik ve yaklaşık 10.000 kişinin ÇKP’den (Çin Komünist Partisi) ayrılmasına yardımcı olduk. Eşim, bu arabanın “harika bir Fa aracı” olduğunu söyledi ve artık kullanmıyor olsak bile onu bir hatıra olarak saklayacağımızı belirtti.
Korku Takıntısının Ortadan Kaldırılması
2000 yılında zorunlu çalışma kamplarında mahkûm edildiğimizden emekli maaşlarımız askıya alındı. Buna itiraz ettik ve yetkililerden, maaşlarımızın kesilmesinin yasal dayanağını açıklamalarını talep ettik. Bilgi vermek yerine; polis memurları, Yurtiçi Güvenlik Birimi personeli ve Siyasi ve Hukuki İşler Komisyonu üyeleri bizi tehdit ettiler. Bir gün, iki uygulayıcı evimize geldi. Onlar geldikten kısa bir süre sonra kapı zili çaldı. Dışarıda beş kişi duruyordu; içlerinden biri kendisini ve yanındaki yetkiliyi, “Ben Yurtiçi Güvenlik Birimi’ndenim, o ise karakoldan. Size bir şey sormak istiyoruz” diyerek tanıttı. Onları içeri davet ettim ve diğer iki uygulayıcıya, “Bugün mantı yapmayacağız” dedim. Bu, “Bugün Fa çalışmayacağız” anlamına gelen bir şifreli sözdü.
Memurlardan biri, “Eyalet yetkililerinden neyi açıklamalarını talep ettiniz? Bize, Falun Dafa uygulayıcılarını kontrol altında tutmamız talimatı verildi. Başka bir birimden emir gelseydi dosyayı geri gönderirdik, ancak emir eyalet yönetiminden geldiği için bir şeyler yapmak zorundayız” dedi. Dan, memurun dürüstçe konuştuğunu anladı ve şöyle yanıt verdi: “Hükümetten bilgi açıklamasını istemek, devlet tarafından vatandaşlara tanınmış bir haktır. Şimdi ise hükümet, yasal bilgileri açıklamayı reddetmekle kalmadı, bir de sizi bizi tehdit etmeniz için görevlendirdi. Bu gerçekten üzücü ve trajik bir durum.”
Biz konuşurken, gelenlerden üçü evimizin içinde etrafa bakınıyordu. İçlerinden biri, “Pencere kenarındaki [Falun Dafa] broşürleri nereden geldi?” diye sordu.
“Birkaç gün önce mezar ziyareti için memleketime gittiğimde, birisi bunları bana verdi. Bunları henüz görmemiştiniz, ne zamanlama ama. Her birinize birer tane vereyim” dedim ve broşürleri ceplerine koydum.
“Siz benim evlatlarım gibisiniz, bu yüzden size bu hikâyeyi anlatıyorum” diye devam ettim. “Şehrimizdeki Yurtiçi Güvenlik Birimi’nin başındaki kişi, eşimin eski bir öğrencisiydi. Uygulayıcıları tutukladığı için terfi ettirilip müdür yardımcısı yapıldı. Beni de tutuklatarak iki yıllığına zorunlu çalışma kampına gönderdi. Eşim doğrudan onun karşısına çıkmadı ve kendisi de bir Falun Dafa uygulayıcısı olan bir arkadaşından onunla konuşmasını rica etti. O kişi, uygulayıcılara zulmetmeye son vereceğine söz verdi ancak gizlice zulme devam etti. Altı ay sonra kendisine karaciğer kanseri teşhisi kondu ve ameliyattan birkaç ay sonra da hayatını kaybetti.”
Onlara, uygulayıcılara zulmedenlerin başına gelen bir başka karmik cezalandırma örneğinden bahsettim: “Eşimin eski öğrencilerinden biri, şehirdeki Siyasi ve Hukuki İşler Komisyonu sekreteriydi. Eşim, onun yakınları aracılığıyla kendisine bir mektup göndererek uygulayıcılara zulmetmeyi bırakmasını rica etti. O ise şu yanıtı verdi: ‘Öğretmenimin sözleri benim için çok değerli; ancak ben bir askerim ve emirleri yerine getirmek zorundayım.’ Daha sonra gırtlak kanseri olduğu ortaya çıktı ve geçirdiği ameliyatın ardından konuşma yetisini kaybetti. Bir yıl içinde de yaşamını yitirdi.”
Onlara şunları söyledim: “Eşim, öğrencilerinin düştüğü bu kötü durumlara çok üzülmüştü. Uygulama yapmayan insanlar, Falun Dafa’nın ne kadar derin bir öğreti olduğundan habersizler. Shifu Li, dünyadaki insanları uyarmak için şöyle bir şiir yazdı:
‘İyi ve kötü aynı şekilde geri ödenir -
cennetsel yasa nettir.
Tanrılar ve Budalar cennet boyunca
insanların ne yaptığını izliyor.
Dafa uygulayıcılarına zulmetmek,
en ağır günahtır.
Şimdi ödeyecekler –
bu oluyor, öyle değil mi?'
(‘Bu Oluyor, Öyle Değil Mi’, Hong Yin IV)
“Kültür Devrimi sırasında başkalarına zulmedenler korkunç akıbetlere uğradılar; muhtemelen bunu bilmiyorsunuzdur. Siz de benzer kötülükler yapmayın.”
Giderlerken, birinin Falun Dafa kitabını yanında götürdüğünü fark ettim. Dışarı kadar peşlerinden koştum ve “Onu geri verin!” diye seslendim. Dan, sorumlulardan birini yakaladı ve “O kitap benim hayatım, paha biçilemez!” dedi. Sorumlu kişi ona kitabı bize geri vermesini emretti. Ardından onlara el sallayarak veda ettik.
Korkum yok çünkü ben, Shifu’ya ve Fa’ya inanıyorum. İster broşür dağıtmak olsun, ister Falun Dafa’yı karalayan afişleri kaldırmak; insanların kurtarılmasına yardımcı olduğu sürece yapmam gerekeni yapıyorum. Her gün 20’den fazla kişiye gerçeği açıklıyorum. Üç işi yapmaya odaklanıyorum. Shifu’nun koruması ve rehberliği altında, gayretli bir şekilde uygulama yapmaya devam edeceğim.
Son Söz
1996 yılında Falun Dafa uygulamaya başladığımda, hızla ilerleme kaydettim. Dünya görüşüm değişti; artık Çin Komünist Partisi’nin (ÇKP) ideolojisiyle zihnim yıkanmıyordu. Evrenin yasasını öğrendiğim için iyi bir insan olmaya karar verdim. Bu harika uygulamayı daha fazla insanın öğrenmesini sağlamak adına; ailemden ve arkadaşlarımdan sokaktaki insanlara, hatta hükümet yetkililerine kadar herkese anlattım. Böylece 100’den fazla kişi uygulayıcı oldu. 1999 yılında zulüm başladığında, Shifu “Tamamlanmaya Doğru” (Daha İleri Yükselmeler İçin Esaslar II) adlı yazısını yayımladı. Bu, temel takıntılarımı ortadan kaldırma ve tamamlanmaya doğru ilerleme kararlılığımı güçlendirdi.
Fa’yı onaylama ve gerçekleri açıklama sürecinde hapsedildim ve cezalandırıldım; bu durum, Shifu'nun “Shifu-Uygulayıcı Bağı” adlı şiirinde söylediklerini daha iyi anlamamı sağladı:
“Uygulayıcılar, yeterli doğru düşüncelere sahip olduğunda
Shifu, akıntıyı tersine çevirme gücüne sahip olur.”
Shifu ve Dafa, bu zorlu ama bir o kadar değerli xiulian uygulama yolculuğumda bana rehberlik ettiler.
(Minghui.org’da yayımlanan 23. Çin Fa Konferansı için seçilmiş makale)
Telif Hakkı © 2026 Minghui.org'a aittir. Her hakkı saklıdır.
