(Minghui.org) Ben genç bir Falun Dafa uygulayıcısıyım ve 2017 yılında uygulama yapmaya başladım. Yıllar içinde, başkalarını düşünmenin aslında kendini düşünmek olduğunu anladım. Bazı deneyimlerimi sizinle paylaşmak istiyorum.

Başkalarını Düşünerek Seçim Yapmak

Annemle birlikte Falun Dafa uygulayarak büyüdüm ve Dafa'nın iyi olduğunu biliyordum. Kendimi Dafa'nın ilkelerine göre yönetmeye çalıştım, ancak resmi olarak uygulama yapmaya başlamamıştım.

Lisansüstü okula başvurduğumda, birçok öğrenci doktora danışmanı Profesör Wang'ın yanında çalışmak için başvurdu. Sadece dört aday mülakat aşamasına geçti, ancak sadece bir tane boş pozisyon vardı. İlk sınavda dördüncü oldum. Profesör Wang ile önceden iletişime geçtiğimde, en yüksek puan alan öğrenciyi kabul etmeye karar verdiği söylendi.

Şansımın az olduğunu görünce, müsait pozisyonları olup olmadığını görmek için diğer profesörlerle iletişime geçtim. Sadece bir doktora danışmanı bana pozisyon vermeye istekliydi, ancak o yıl öğrenci almayı planlamadığını ve başka bir danışman aramamı istedi.

Profesör Wang ile tekrar iletişime geçtim ve çok memnun oldu. Ancak bana iki seçenek sundu: biri onun yanında çalışmak; diğeri ise acilen bir öğrenciye ihtiyacı olan ancak resmi olarak öğrenci alımı için yeterlilikleri olmayan bir yüksek lisans danışmanının yanında çalışmak.

Çoğu öğrenci daha fazla prestij, daha fazla kaynak ve doktora yolunda ilerleme olasılığı sunan bir doktora danışmanını seçerdi. Ama bu danışmanın gerçekten bir öğrenciye ihtiyacı olduğunu fark ettim, bu yüzden onun yanında çalışmayı seçtim.

Daha sonraki olaylar bu seçimin ne kadar doğru olduğunu kanıtladı. Tek öğrencisi olduğum için tüm enerjisini bana yardım etmeye adadı. Yüksek lisans çalışmalarım sırasında yayınladığım makaleler, doktora derecesiyle mezun olmam için gereken şartları karşıladı. O ve karısı bana kendi çocukları gibi davrandılar ve her türlü şekilde benimle ilgilendiler. Sonunda aile gibi olduk. Daha sonra Profesör Wang'ın doktora programına "ismen" geçiş yaptım, ancak asıl danışmanımla çalışmaya devam ettim. Doktora eğitimimi sorunsuz bir şekilde tamamladım. Bu arada, Profesör Wang'ın yanında ilk sırada yer alan öğrenci, danışmanının çok meşgul olması ve birçok öğrencisi olması nedeniyle zorluk çekti. Rehberlikten yoksun kalan bu öğrenci, sonunda deney tasarımları konusunda yardım almak için benim danışmanıma geldi; yüksek lisansını zar zor tamamlamıştı ve doktora yapmaya cesaret edemedi.

Geriye dönüp baktığımda, önce danışmanımı düşünmenin sonuçta bana fayda sağladığını fark ettim.

İş Ararken Başkalarını da Düşünmek

Mezun olduktan sonra başka bir seçimle karşı karşıya kaldım. Bir seçenek, az öğrencisi ve zayıf okul kültürü olan ikinci sınıf bir okul bölgesindeki sıradan bir ortaokulda öğretmenlik yapmaktı. Diğeri ise, güçlü bir akademik atmosfere ve uluslararası programa sahip, üst düzey bir okul bölgesindeki yüksek kaliteli bir lisede öğretmenlik yapmaktı.

Çoğu insan için seçim belliydi. Ancak uzun süre düşündükten sonra, ortaokulda öğretmenlik yapmayı seçtim. Neden mi? Müdür, okulu geliştirmeye can atıyordu ve doktora seviyesindeki bir öğretmeni işe almayı çok istiyordu.

Çoğu okul üç yıllık sözleşmeler imzalar ve birçok yeni öğretmen pozisyonlarını geçici bir basamak olarak görür. Ancak bu ortaokul, öğretmenleri uzun vadeli olarak bağlayan on yıllık bir sözleşme teklif ediyordu.

İş yüküm ağırdı. Ana dersimi vermenin yanı sıra, ilkokul seviyesindeki sınıflara da ders veriyor ve fiziksel olarak zorlu laboratuvar teknisyeni görevlerini yerine getiriyordum. Birçok kişi, bu düzenlemenin adil olmadığını düşünerek benim için konuştu. Sakin kaldım ve bunu karakterimi geliştirmek için bir fırsat olarak gördüm.

Yıllar içinde okul hızla gelişti, öğrenci sayısı arttı ve işim giderek kolaylaştı. COVID pandemisinden sonra şehrimiz, öğretmenlerin işten ayrılmasını teşvik eden bir mekanizma uygulamaya başladı; bu aslında bir tür küçülme anlamına geliyordu. Öğrenci sayısı az olan okullar, öğretmenleri ayrılmaya teşvik ediyordu.

Uzun süreli bir sözleşmem olduğu ve birçok öğrenciye ders verdiğim için pozisyonum güvendeydi. Hatta müdür yardımcısı bile o zamanki tercihimin şimdi çok akıllıca göründüğünü söyledi. Bütün bunların Shifu tarafından ayarlandığını biliyorum. Önce müdürü ve okulu düşündüğüm için, sonuçta ben de bundan fayda gördüm.

Günlük Hayattan Küçük Örnekler

Bir yıl boyunca akademik koordinatör olarak görev yaptım ve tüm bir sınıfın ders programlarını düzenlemekten sorumluydum. Programlar öğretmenlerin kişisel ilgi alanlarını etkilediği için bu kolay bir iş değildi. Her öğretmenin farklı tercihleri vardı: bazıları sabah erken saatlerde ders istemiyor, bazıları erken ayrılmak zorundaydı, bazıları derslerin bir arada olmasını istiyordu ve bazıları da Pazartesi sabahları veya öğleden sonraki derslerden kaçınıyordu.

Tekrarlanan ayarlamalardan sonra, popüler olmayan zaman dilimlerini kendime atadım. Kendim için uygun olandan ziyade başkalarını memnun etmeye odaklandım. Program kesinleştiğinde ve herkes memnun olduğunda, kendi programımı gözden geçirdim.

Başlangıçta, dört dersi dönüşümlü haftalarda vermenin ilerlemeyi aksatacağından ve laboratuvar hazırlığını zorlaştıracağından endişelendim. Ama derslerimi işaretlediğimde şaşırdım. Dört dersin hepsi mükemmel bir şekilde senkronize olmuştu, her iki haftada bir sorunsuz bir şekilde dönüşümlü olarak işleniyordu - düzenleme, kasıtlı olarak yapmış olsaydım bile daha iyi olamazdı.

Bunu, Falun Dafa uyguladığımı bilen bir meslektaşımla paylaştım. “Söylediğin o kelimeler neydi?" dedi. Ona, “Falun Dafa iyi, Doğruluk-Merhamet-Hoşgörü iyi” dedim. Gülümsedi ve “Ben de deneyeceğim” dedi.

Ofis Taşınması ve Beklenmedik Kutsamalar

Sınıfımız yakın zamanda yeni bir kata taşındı ve bu da ofis değişikliklerini gerektirdi. Başlangıçta, başka bir öğretmen bana tahsis edilen masayı aldı ve ben masasız kaldım. Arkadaşıma benim adıma tartışmamasını söyledim ve her yerde çalışabileceğimi belirttim.

Geçici olarak müzik ve resim öğretmenleriyle aynı ofise yerleştirildim, daha sonra ise numunelerden gelen güçlü kokular ve yetersiz havalandırmayla dolu bir laboratuvar ofisine taşındım. Koşullar rahatsız ediciydi ve meslektaşlarımla iletişim kurmak zordu.

Sonunda, yeniden yer değiştirme talebinde bulundum. Beklenmedik bir şekilde, şimdi çoğunlukla yalnız çalıştığım sessiz bir ofise yerleştirildim. Şifreyle kilitlenen kapısıyla ve hiçbir kesinti olmadan, her gün huzur içinde Fa çalışabiliyorum.

Daha sonra, başlangıçta bulunmam gereken ofisin fare istilasına uğradığını öğrendim. Meslektaşlarım bana, "Orada kalmaman iyi oldu - şimdiki ofisin çok daha iyi" dediler. Shifu’nun özenli düzenlemelerine derinden minnettar oldum ve bir kez daha başkalarını düşünmenin aslında kendini düşünmek olduğunu anladım.

Son Düşünceler

Yıllar boyunca sayısız benzer deneyim yaşandı. Belki de bu, insan dünyasında "önce başkalarını düşünmenin" muhteşem alanının küçük bir tezahürüdür.

Teşekkür ederim, Shifu Li.

Orijinal Çince makale