(Minghui.org) Bir Dafa uygulayıcısı olarak şunu öğrendim: Bende ya da çevremde olup biten hiçbir şey tesadüf değildir; hepsi xiulian uygulamamla ilişkilidir. Karşılaştığım her şey, kavramlarımı, takıntılarımı ve insan kalbimi bana hatırlatır. Eğer içime bakabilir ve Fa ilkeleriyle uyumlanabilirsem, xiulian yolunda engelleri aşabilir ve gelişebilirim.
Bir Çocuğun Ödevi Yüzünden Kopan Fırtına
Uzun zamandır kocamla çocuğumuzun eğitimi konusunda farklı görüşlere sahibiz; bu da çoğu zaman tartışmamıza yol açtı. Bir yıl yaz tatili bittikten ve okul yeniden başladıktan sonra çocuğumuzun ödevleri tamamlanmamıştı ve öğretmeni tarafından eleştirildi.
Kocam (o da bir uygulayıcı) çok öfkelendi; anne olarak çocuğun derslerini daha yakından takip etmediğim için beni suçladı. Sürekli şikayet edip durdu: “Ödevini neden düzgün kontrol etmedin? Bu senin sorumluluğundu.” Onun durmadan kusur bulması ve tartışma isteği benim kabul edemediğim şeylerdi.
Kendimi zorlayarak duygularımı bastırdım ama kendimi haksızlığa uğramış hissettim. O anda söyleyebildiğim tek şey şuydu: “Bir dahaki sefere daha dikkatli olurum ve daha iyi yaparım. Beni azarlamayı bırak.” Ama o devam etti; ben de sınırıma geliyordum. Hızla, “Bunu burada kesebilir miyiz? Üzerinde çalışacağımı söyledim. Bu konuyu konuşmayı bırakabilir miyiz?” dedim. Yine de tatmin olmadı; söylenmeye devam etti. Ben de uzaklaşmak zorunda kaldım.
Sonrasında, düşünmeye zamanım olduğunda bile kalbimin neden bu kadar ağırlaştığını anlayamadım. İçimde her türden kırgınlık kabardı. Kendimi yapayalnız hissettim; sanki kimse çektiğim zorlukları anlamıyordu. Kocamın duygularımı dikkate almamasına ve zorluk çıktığında benimle konuşup çözmemesine içerledim. Hatalarımı zaten kabul etmiş ve gelişmek istediğimi ifade etmiştim. Ama o yalnızca kendi düşüncesini söyledi; sözlerime kulakları tıkalıydı. Nereden başlayıp kendimi çözmem gerektiğini bilemeden tamamen düğümlenmiş hissediyordum. Utandım—bu, gerçek bir içe bakış değil, saf bir kin ve kırgınlıktı.
Yatmadan önce meditasyon yaptım ve hala bu engeli aşamadığımı düşündüm; onu sadece irademle bastırmıştım. Yalnız kalıp ortam sessizleşince olumsuz düşünceler kabardı. Ne kadar çok düşünürsem o kadar sinirlendim; bunun bana çok haksızlık olduğunu hissettim ve bu ortamda devam etmek bile istemedim. Bu olumsuz düşünceler ortaya çıktığında bu benim istediğim güzel hayat olmadığı için içimden çekip gitmek geldi.
Başkalarından Talepte Bulunma Takıntım
Ama aklıselim tarafım bana şunu söyledi: Çatışmadan kaçamazdım; tam da takıntılara tutunduğum için bu kadar acı çekiyordum. O halde neden acı çekiyordum? Kendime tekrar tekrar sordum: “Bende nasıl bir takıntı var? Gerçekten bulamıyorum; her şey kilitlendi. Ne yapmalıyım?”
Kalbimde defalarca Shifu’dan yardım istedim; sorunun nerede olduğu konusunda beni aydınlatmasını diledim. İyi xiulian uygulamak ve Shifu ile birlikte eve dönmek istiyordum. Bir süre sonra “hayatı yaşamak” sözleri zihnime çarptı ve birden her şey aydınlandı. Bu meseleyi gereğinden fazla büyütmüştüm. İnsan evliliği sıradan insanlar için önemlidir; ama bir uygulayıcı olarak ben ona aşırı önem verdiğimde, “ilişkilere bağlılık” takıntım da büyümüştü.
Bunu fark ettiğim anda, başkalarından koşulsuz beklentilerim olduğunu gördüm. Derinde, kocamın benim beklentilerimi karşılamasını, bana karşı düşünceli ve sevgi dolu olmasını istiyordum. Ona koyduğum bu standartları karşılamadığında huzursuz oluyordum.
Bu durum, bu dünyada güzel bir yaşama özlemimi de yansıtıyordu: Bir uygulayıcı olarak kocamın eşi olarak bana değer vermesi gerektiğine, birbirimizi desteklememiz gerektiğine ve örnek bir çift olmamız gerektiğine inanıyordum. Ona bir beklenti daha, bir beklenti daha yüklüyor; sürekli dışarı bakıyordum. Sırf o da uygulayıcı diye onu çok yüksek standartlarla ölçüyordum.
Shifu bize her zaman kendimizi geliştirmemizi ve içimize bakmamızı öğretti. Bu takıntıları tespit edince düşüncelerim daha berraklaştı. Ayrıca şunu da fark ettim: Gerilemelerle karşılaştığımda başkalarını suçlama eğilimim vardı; alışkanlıkla ağzımdan suçlayıcı sözler çıkıyordu. Ailemle konuşurken daha da kontrolsüz davranıyordum ve bunu önemsemiyordum bile. Gerçekten içime bakmadan bunu bilemezdim; içime bakınca ise irkildim. Meğerse günlük hayatımda nezaketsizmişim.
Geriye dönüp baktığımda, bir durumla karşılaştığımda hemen içime bakabilseydim her şey farklı olurdu. Örneğin kocamın sert azarlar gibi konuşma tonunu duyduğumda, “Ben de başkalarını rahatsız edecek şekilde böyle bir tonla suçluyor muyum?” diye düşünmeliydim. Bunu yapabilseydim, olumsuz faktörler tarafından kontrol edilmez; rahatsızlıkların peşinden sürüklenmez; takıntılara saplanıp “eski güçlerin” tuzağına düşmezdim.
İletişim Engelini Aşmak
Sıradaki adım, çatışmadan korkma ve iletişimden kaçınma eğilimimle yüzleşmek. Zihniyetimi ayarladığımda artık kocamın benimle sert bir tonla konuşmasından korkmayacağım. İçtenlikle onunla konuşmayı ve onu desteklemeyi umuyorum; böylece ikimiz de birlikte gelişebilir ve sorunları xiulian yoluyla çözebiliriz.
Aile ortamını uyumlu hale getirmek için kocamla iletişim kurmam gerektiğini anlıyorum. Uzun süredir onunla açıkça konuşmaktan kaçınmam büyük bir sorun olmuş. Çatışmalar veya problemler çıktığında bile kalbimizi açmıyoruz. Ben bu sorundan sürekli kaçtım; “Ben kendimi geliştirirsem her şey çözülür,” diye düşündüm.
Ama bu sefer, böyle devam edemeyeceğini fark ettim. Xiulian uygulamasında biz tek bir bedendeyiz. Ailemizin en büyüğünden en küçüğüne herkes bir uygulayıcı. Sorunlar çıktığında kalbimizi açamıyorsak, xiulian uygulama ortamımızda büyük bir kusur var demektir.
Bu yüzden cesaretimi topladım ve hala öfkeyle dolu olan kocamın yanına gittim. Kalbim sadece onun olumsuzluktan çıkmasına yardım etmek istiyordu. Kocama şöyle dedim: “Konuşabilir miyiz? Az önce fark ettim ki en büyük problemimiz gerçek iletişimin olmaması.
Temel sorunu çözmek için konuşmamız gerekiyor. Bir sorunla karşılaşınca birlikte çözmeliyiz. Soruna karşı birlikte durmalıyız; birbirimize karşı değil.”
Aynı zamanda onu önemsediğim ve duygularını anladığım için şunu da söyledim: “Neden moralinin bozuk olduğunu bilmiyorum; belki de ifade etmediğin içindir. Eğer bunu konuşup açığa çıkarabilir, kafandaki olumsuz düşünceleri dile getirebilirsen, o olumsuzluk artık seni kontrol edemez.”
Kocama bir örnek de verdim. Katıldığım gerçeği paylaşma platformunda, bazı uygulayıcıların takıntılarını açıkça ifade edip cesurca ortaya koyduklarını duydum. Bunu yapmak, o takıntıları çok daha küçük hale getiriyor. Uygulayıcıların “itibar kaygısını” bir kenara bırakıp bu kadar çevrimiçi dinleyicinin önünde eksiklerini dürüstçe dile getirebilmelerine içtenlikle hayranım. Bu tür bir açıklık gerçekten takdire değer.
Kocamın iletişim konusundaki zorluğunu da anladığımı ifade ettim; onun yetişme biçimi ve aile ortamı buna uygun değildi; bu da annesi ve babasıyla olan ilişkisinin gergin olmasına yol açmıştı. Ama ona, işe kendimizden başlamamız gerektiğini; bu iletişim engelini birlikte aşmamız gerektiğini söyledim.
Birbirimizle rahat iletişim kurabilirsek, onun annesi ve babasıyla olan ilişkimiz de doğal olarak düzelir. Onların da zamanla bizden etkileneceğine inanıyorum; herkes yavaş yavaş iletişim kurma cesaretini bulacak ve aile uyumumuz sadece yüzeyden değil, gerçekten içten bir uyum içinde olacak. Ben sadece kocamın gerçek duygularını duymak ve zorluklarını anlamak istiyorum.
Sonunda kocam açıldı ve gerçek duygularını paylaştı. Konuşması bittiğinde yüz ifadesinin gevşediğini ve kaşlarının çatıklığının kaybolduğunu gördüm. Onun adına gerçekten sevindim ve şöyle dedim: “Bunu söyleyebilmen çok güzel. Biz inatçılık ve olumsuzluğa ihtiyaç duymuyoruz. O sen değilsin. Onun seni kontrol etmesine izin verme.”
Bu konuşmada çok fazla şey söylememiş olsa da iç düşüncelerini ifade edebilmesi büyük bir atılım gibi geldi. Ertesi gün bambaşka bir insan gibiydi: ruh hali daha hafifti, konuşma tonu daha yumuşaktı ve daha sabırlı olmuştu. Konuşmamızın önemli bir fark yarattığını biliyordum.
Şunu anladım ki ailem benim xiulian uygulama ortamımdır. Onun kıymetini bilmeliyim, ancak yüzeysel uyumla yetinmemeliyim. Günlük hayatta söz ve davranışlarıma daha yakından dikkat etmeli, sadece bir uygulayıcıya yakışanı söylemeliyim. Geliştirilmesi gereken alanları içtenlikle konuşmalı ve ailemin genel iyiliği için sorumluluk almalıyım.
Teşekkürler, Shifu! Teşekkürler, uygulayıcı arkadaşlar!
[Uygulayıcılar arasındaki rasyonel paylaşım, genellikle sadece o andaki uygulama durumumuza ait anlayışımızdır. Amacımız, birbirimize iyi niyetle fikir vermek ve beraberce gelişim sağlamaktır.]
Telif Hakkı © 2026 Minghui.org'a aittir. Her hakkı saklıdır.
Kategori: Anlayışlar ve Deneyimler
