(Minghui.org) 1997 yılında Falun Dafa’yı uygulamaya başladım ve on yıllardır inişler ve çıkışlarla dolu bir hayat sürdüm. Dafa’nın güzelliğini ve olağanüstü doğasını kanıtlamak ve aynı zamanda Shifu ile Dafa’ya yöneltilen iftira niteliğindeki suçlamalara karşı çıkmak amacıyla bazı deneyimlerimi paylaşmak istiyorum.
Annemin Sağlık Sıkıntıları
Kız kardeşim 2009 yılında ikinci kez zorla çalışma kampına gönderildi. Hayatı zorluklarla dolu olan annem, dayanamayıp çöktü. Ne yemek yiyebiliyor ne de uyuyabiliyordu ve komaya girdi. Onu acil servise götürmesi için ambulans çağırdık. Hastane o kadar kalabalıktı ki koridorlar bile dolup taşmıştı. Annemi koridora yatırmak zorunda kaldık. Ancak bir hasta taburcu olduktan sonra nihayet büyük bir koğuşta bir yatak bulabildik.
Birkaç erkek annemi yatağa kaldırmamıza yardım ederken, pantolonunu ıslattığını fark ettim. İkimiz de uzun yıllardır Falun Dafa uyguladığımız için nadiren hastaneye gitmiştik, bu yüzden bu durum çok stresliydi.
O ilk gece neredeyse hiç uyuyamadım. Annemin damar yoluna bağlanmasını izledim ve düzenli olarak durumuna baktım. Sabah saat 4 civarında uyandı, ama hâlâ kafası karışıktı ve yüksek sesle konuşmaya başladı. Ona sessiz olmasını söyledim, çünkü hastanedeydi ve herkes uyuyordu. Bunu hemen unuttu, bu yüzden ona nerede olduğunu sürekli hatırlatmak zorunda kaldım. Şafak söktüğünde onu hazırladım ve kahvaltı almak için dışarı koştum. Bir lokma yedikten sonra başını çevirdi ve bunun yerine ona belirli bir erişte çorbası almamda ısrar etti.
Erişte çorbası için gerekli olan erişte hamurlarını aramak üzere tekrar dışarı çıkmak zorunda kaldım, ama bulamadım. Tavuk çorbası satan bir satıcı, “Sana biraz erişte haşlayayım mı?” dedi. Ona erişteyi götürdüm, ama o hâlâ kızgındı ve tatmak bile istemedi. Çorbada sadece o belirli erişte hamurlarının olmasını istiyordu.
Ne yapabilirdim ki? Birden aklıma wontonlar geldi. Wonton hamurları hamur tabakalarından yapılmıyor muydu? Satın alabileceğim bir yer buldum, ama orası tıklım tıklımdı. Onlara yalvarmak zorunda kaldım, sonunda bana biraz hamur yaptılar. Birkaç kez dışarı çıkmak zorunda kaldıktan sonra yorgun düştüm ve sinirli hissetmeye başladım. Ama sonra bir uygulayıcı olduğumu hatırladım ve dönüş yolunda öfkemi bastırdım, Shifu Li’nin öğretilerini tekrarladım ve xinxingimi korumam gerektiğini kendime hatırlattım. Hastaneye döndüğümde, annem bir yudum aldı ve kaseyi iterek, “Çok tuzlu!” diye bağırdı.
Diğer ailelerde birkaç çocuk sırayla yaşlılarına bakarken, ben tek başımaydım. Gündüz babam geldiğinde, annem için gerekli şeyleri almak için aceleyle dışarı çıkmak zorunda kalıyordum. Bütün gün koşturup duruyordum!
Durumu daha da kötüleştiren şey, 70'li yaşlarındaki bir uygulayıcı olan babamın, apartmanımızın merdivenlerinde ayağı kayarak düşmesi ve ayak bileklerini o kadar kötü burkmasıydı ki, ayakları neredeyse geriye doğru dönmüştü. Babamın doğru düşünceleri çok güçlüydü. Merdivenlere oturdu, dişlerini sıktı ve ayaklarını tekrar yerine oturtmayı başardı. Ardından, benim yükümü hafifletmek için topallayarak hastaneye gitti. Ona evde dinlenmesini, Fa'yı daha fazla çalışmasını tavsiye ettim ve hastanede işleri ben halledeceğimi söyledim. Shifu’nun şefkatli koruması altında babam birkaç gün içinde iyileşti.
Birkaç gün sonra annemin semptomları azaldı, bu da diğer hastalarla sohbet etmek için biraz zaman bulabileceğim anlamına geliyordu. O gece, aynı koğuşta yatan yaşlı bir kadın yanlışlıkla bir termos kırdı. Bir paspas alıp temizlemesine yardım ettim. Çok duygulandı ve bana saygılı (sadık) olduğum için övgüde bulundu, özellikle annemin kulağına fısıldadığım için beni kıskandığını söyledi. Aslında ona Hong Yin'den şiirler okuyordum.
Annemin yatağı doğu-batı yönündeydi ve kuzey-güney yönünde dizilmiş bir dizi yatağın yanındaydı. Bu yüzden o koğuşlardaki hastalar pencerelerden birbirlerini görebiliyorlardı. Annemin yatağı pencerenin hemen yanındaydı ve güneye bakan koğuşta yatan yaşlı bir kadın sık sık bizim tarafa bakıyordu. Onu ziyarete gelen bir akrabası beni tanıyordu, ben de selam vermek için yanına gittim. Yaşlı kadın akrabasına beni överek, “Arkadaşın ne kadar da saygılı!” dedi.
O günlerde anneme bakmakla meşguldüm ve neden bu kadar övüldüğümü anlamamıştım. Şefkatli bakımımdan mıydı? Onun için özel olarak bir şeyler almaya gitmemden mi? Yoksa şikayet etmeden çok çalıştığımı gördüğü için miydi? Özel bir şey yaptığımı düşünmüyordum. Ama sık sık xinxing’imi koruyamadığım ve anneme karşılık verdiğim için pişmanlık duyuyordum. Sık sık kendime şöyle hatırlatıyordum: “Bir dahaki sefere daha iyi ol. Ben Shifu’nun öğrencisiyim.” Ancak Shifu’nun rehberliğini takip ederek elimden gelenin en iyisini yapabilirdim.
Annemin sağlık sorunları nedeniyle, pandemi sırasında anneme tedavi uygulayan doktor Lin’i aradım. Telefonda bana, “Ne sadık bir kız evlat! Annen hâlâ hayatta mı?” dedi. Annemin en son onun hastanesine gitmesinin üzerinden 10 yıldan fazla zaman geçmişti. O kadar çok hasta varken, bizi hâlâ hatırlıyordu. Benim hakkımda bu kadar övgü dolu sözler söyleyeceğini hiç beklemiyordum.
Doktor Lin’de derin bir izlenim bırakan bir başka olay da, annem için ilaç almak üzere onu ziyarete gittiğim zamandı. Çok sayıda hasta vardı ve kuyruk çok uzundu. Arkada sessizce bekledim. Lin, kırsal kesimden gelen yaşlı bir kadına uzun bir test listesi verdi. Endişeli görünen kadın, “Okuma yazma bilmiyorum. Çocuklarım uzakta çalışıyor ve ben tek başımayım. Tüm bu testleri nerede yaptıracağımı bilmiyorum.” dedi.
Lin sabırsızca karşılık verdi: “Git etrafa sor. Bekleyen o kadar çok insan var ki. Sana gösterecek vaktim yok.” Kadın bir şeyler açıklamaya çalıştı, ama arkasında bekleyenler sabırsızlanmaya başladı ve acele etmesi için ona bağırmaya başladılar.
Karşılaştığımız hiçbir şey tesadüf değildir. Shifu, her koşulda iyi insanlar olmamızı ister. Kırsal kesimden gelen yaşlı bir kadının hastanede yolunu bulmasının ne kadar zor olacağını biliyordum, bu yüzden yanına gidip, “Size yolu göstereyim” dedim. Hemen herkes konuşmayı kesti ve hayranlıkla bana bakmaya başladı. En yüksek sesle bağıran kişi güldü ve “Hala kötü insanlardan çok iyi insanlar var!” diye haykırdı.
Kadına etrafı gezdirdikten sonra, randevu saatimin çoktan geçtiğini fark ettim. Doktorun muayene odasına döndüğümüzde, Lin bana, “Neredeydin? Kim sana randevunu kaçırmanı söyledi?” diye azarladı. Ben durumu açıkladıktan sonra, gülümsedi, kadının test sonuçlarına bir göz attı ve yatış işlemlerini başlattı.
Yaşlı kadın şaşkın bir şekilde şöyle dedi: “Evde halletmem gereken çok iş var ve bunu yapmaya hazır değilim.” Köyünden birinin hastanede çalıştığını söyledi ve onu bulmama yardım etmemi istedi. Lin bu kişiyi tanıyordu ve bana, “Ne kadar da iyisiniz!” dedi.
Köyden arkadaşını bulmasına yardım etmek için giderken, ona Dafa’dan bahsettim ve “Falun Dafa iyi, Doğruluk-Merhamet-Hoşgörü iyi” şeklindeki uğurlu sözleri nasıl söyleyeceğini öğrettim. O dinlerken, “Bu insanlara iyi olmayı öğretiyor!” dedi. Çocuklarını gönderip bana teşekkür etmek istediğini söyleyerek defalarca ev adresimi sordu. Ona, “Bana teşekkür etmene gerek yok. Bunu yapmamızı isteyen Shifu Li’dir. Dafa’yı uygulayan insanlar hep iyi insanlardır!” dedim.
Babamın vefatından sonra, zayıf düşen annem Alzheimer hastalığının belirtilerini göstermeye başladı. Zihinsel olarak karışık, şüpheci, düşmanca ve sanrılı hale geldi. Bazen sabah uyanır, yüksek sesle ağlar ve en incitici hakaretleri savururdu. Bu, yüreğimi parçalayan bir dönemdi.
Her xinxing sınavında, uygulama seviyemizi yükseltebilmemiz için ortadan kaldırmamız gereken bir şey olduğunu fark ettim. İyi kalplilik, huzur ve hoşgörü geliştirmeye ihtiyacımız var. Bugünlerde annemin ruh hali dengeli ve masum bir çocuk gibi görünüyor.
Bizim için çalışan her bakıcı, kız kardeşim ve beni bu kadar özverili olduğumuz için övdü. İçlerinden biri bir keresinde bana şöyle demişti: “Eskiden kendimi çok saygılı bir evlat sanırdım. Ama şimdi sizin ailenizi gördükten sonra, sizin benden daha iyi olduğunuzu anladım!”
Son bakıcı ise şöyle haykırdı: “Ailenizin özverisini tüm kalbimle takdir ediyorum!”
Shifu Annemi Koruyor
Annem şu anda 90 yaşına yaklaşıyor. Akrabalarımız ve dostlarımız onun sağlık durumunu çok iyi biliyorlar. Tatillerde onu ziyarete geldiklerinde, bu kadar uzun yaşamasının sebebinin çocuklarının ona çok iyi bakması olduğu konusunda hep aynı fikirde oluyorlar. Ama aslında bizim sırrımız, sık sık “Falun Dafa iyi, Doğruluk-Merhamet-Hoşgörü iyi” şeklindeki uğurlu sözleri tekrarlamamızdır. Sadece muhteşem Buda yasası böylesine olağanüstü bir güce sahiptir!
Geçen sonbaharda yemek pişirme vakti geldiğinde, ablam anneme yatakta kalmasını söyledi ve mutfağa koştu. Davlumbaz çalışıyordu, bu yüzden hiçbir şey duymadı. Geri döndüğünde, annemin yataktan düştüğünü görünce dehşete kapıldı. Dili morarmış ve dışarı çıkmıştı, yüzü solgundu ve cansız görünüyordu.
Panik içinde ablam annemi kucağına aldı ve çaresizce, “Falun Dafa iyi, Doğruluk-Merhamet-Hoşgörü iyi. Shifu, annemi kurtar!” diye bağırdı. Bunu ikinci kez söylediğinde, annem boğuk bir inilti çıkardı, dili geri çekildi ve kendine geldi.
2026 Çin Yeni Yılı sırasında, annemi kanepede yalnız bırakarak kız kardeşimi mutfakta benimle bir şey konuşmak üzere çağırdım. Konuşurken yüksek bir gümbürtü duydum. Şaşkınlıkla oturma odasına koştum ve tahmin ettiğim gibi annem yüzüstü yerde yatıyordu. Hemen uğurlu sözleri haykırdım.
Onu kaldırdığımda kaşında bir yara olduğunu fark ettim. Hiç ses çıkarmıyordu ve gözleri kapalıydı. Çok endişelendim. Yarasını tedavi ettikten sonra, Shifu’nun portresinin önünde diz çöküp annemi kurtarması için ona yalvardım. Sonraki iki gün boyunca annemi dikkatle gözlemledim ve olağandışı bir şey görmeyince çok rahatladım.
Annemi her hareket ettirdiğimizde önlemler alıyoruz. Ama şimdi bile, onun korkunç düşüşüyle ilgili içimde hâlâ bir korku var. Annem neredeyse 90 yaşındaydı ve yere başı önde çarptı. Shifu’nun koruması olmasaydı, sonuçları hayal bile edilemezdi.
Teşekkürler Shifu!
[Uygulayıcılar arasındaki rasyonel paylaşım, genellikle sadece o andaki uygulama durumumuza ait anlayışımızdır. Amacımız, birbirimize iyi niyetle fikir vermek ve beraberce gelişim sağlamaktır.]
Telif Hakkı © 2026 Minghui.org'a aittir. Her hakkı saklıdır.
Kategori: Anlayışlar ve Deneyimler
