(Minghui.org) Tanınmış bir tohum şirketinde çalışan oğlum, 12 Mayıs 2025’te aniden işinden ayrıldı ve eve dönüp evde oturmaya başladı. Sektörün gerilediğini ve geleceğinin olmadığını düşünüyordu; bu yüzden daha iyi, daha yüksek maaşlı ve daha parlak beklentileri olan bir iş bulmak istiyordu.
İş deneyimi sayesinde kısa sürede iyi bir iş bulacağını düşündüm. Fakat beklenmedik şekilde, gerçekten iyi şirketler işe alım yapmıyordu. Bir aydan fazla aradıktan sonra, oldukça iyi sayılabilecek bir şirket tarafından işe alındı. Ancak işe başlamak üzere gittiğinde, o şirketin ürünlerinin de geleceği olmadığını gördü. Bunu dikkatle düşünüp babasıyla da konuştuktan sonra, yeniden ayrılmaya karar verdi.
Oğlum bir kez daha iş bekleme ve arama sürecine girdi. Ayrıca ilk işinden ayrıldığı zamanki gibi yorgun ve stresli haline geri döndü.
Eve ilk geldiğinde iş bulmak için çok kaygılıydı. Ona acele etmemesini söyledim, ama her ay kredilerini ödemek zorunda olduğunu söyledi. Hala borçları olduğunu biliyordum, ama ne kadar olduğunu bilmiyordum; çünkü kocamla ben ona zaten 400.000 yuan’dan fazla borcunu ödemesi için yardım etmiştik. Davranışlarından bir şeylerin pek doğru olmadığını hissettim.
Eskiden sigarayı hiç sevmezdi; fakat bu kez eve döndükten sonra odasında sık sık sigara içmeye başladı. Gecenin ilk yarısında bilgisayar oyunları oynuyor, sonra da sabaha kadar internette biriyle sohbet ederek ayakta kalıyordu. Zamanında yemek yemiyor ve sık sık dışarıdan yemek sipariş ediyordu. Bazen gecenin bir vakti dışarı çıkıyor ve ne zaman döneceği belli olmuyordu.
Bu dönemde, oğlum eve döndükten yaklaşık bir ay sonra, kocam tiroid sorunu nedeniyle ameliyat oldu. Ona bakmam, her gün üç öğün taze etli yemek hazırlamam gerekiyordu. İyileşme sürecinde kocamın duyguları bazen dengesizleşiyordu. Sebepsiz yere öfkeleniyor, herkese memnuniyetsizlik duyuyor ve kimi zaman oldukça mantıksız davranıyordu.
Her gün market alışverişi yapmak ve yemek pişirmekle meşguldüm. Aynı zamanda kocamın duygularıyla ilgilenmek ve oğlum için endişelenmek zorundaydım. Yine de cesaretim kırılmadı; çünkü kalbimde Fa vardı. Gün boyunca neşeli kaldım. Bazen bazı kötü düşünceler ortaya çıkıyordu, hatta bu bana acı veriyordu; fakat Fa’ya göre kendimi hızla yükseltiyor ve onları temizleyip atıyordum.
Ben farkına varmadan oğlum sigarayı bıraktı ve oyunları çok daha az oynamaya başladı. Geceleri dışarı çıktığında bana ne yaptığını söylüyordu. Sonra bana içini açtı: Hala 200.000 yuan’dan fazla borcu vardı. Kısa sürede iş bulup bunu kendi başına ödeyeceğini, bizden yardım almasına gerek kalmayacağını düşünmüştü. Fakat üç ay boyunca iş bulamayınca, hiç birikimimiz kalmamıştı ve borç almak zorunda olmamıza rağmen, bizden yeniden para istemek zorunda kaldı. İçinde ağır bir yük ve suçluluk hissediyordu.
Gülümseyerek, “Oğlum, gelecekte yeniden borca girmezsen her şey yoluna girer,” dedim. Bunu duyunca hemen rahatladı.
Kısa süre sonra bana her şeyin hazır olduğunu ve işi kesinleştirmek için yalnızca bir telefon görüşmesi yapması gerektiğini söyledi. Umutlandım; çalışmaya başladığında borcu ödemenin sorun olmayacağını düşündüm. Fakat beş gün üst üste arayacağını söylediği halde aramadı. Çok kaygılanmaya başladım. Odasında oyun oynadığını, acıkınca dışarı çıkıp yemek yediğini, sonra yine içeri döndüğünü görüyordum. Patlamak üzereymiş gibi hissediyordum. Ona yönelik bütün şikayetlerim yüzeye çıktı, ama bunları söyleyemeyeceğimi biliyordum. Bu durum, içimdeki pek çok saf olmayan düşünceyi açığa çıkardı. Neredeyse yerimde oturamıyor, ona doğrudan sormak istiyordum.
Tam o anda Shifu’nun öğretileri aklıma geldi: “...anlaşmazlıklarda kendinizi bir adım geriye çekebilirseniz, her şeyi bambaşka bir ışık altında göreceksiniz...” (Zhuan Falun, Dokuzuncu Ders). Hemen şöyle düşündüm: “Doğru ya da yanlış olması fark etmez, önce bir adım geri atmalı ve sakinleşmeliyim.” Oğlumu telefon görüşmesini yapması için zorlamamalıydım. Ama yine de iyilikle nasıl davranmam gerektiğinden emin değildim. Sonra aklıma Çinli askeri general Han Xin hakkındaki bir hikaye geldi. Hikayedeki kadın, karşılığında hiçbir şey beklemeden ona yardım etmişti—cevap bu değil miydi?
Çok mutlu oldum. Az önce yaşadığım kafa karışıklığı ve mücadele kayboldu. Tam o sırada oğlum da odasından çıktı. Gülümseyerek ona ne yemek istediğini sordum. “Anne, ne yaparsan onu yerim,” dedi. Hemen yemek yapmaya gittim.
Ben yemek pişirirken oğlum odasına geri döndü ve iki telefon görüşmesi yaptı; görüşmeler ayarladı. Her şey yolunda gitti ve işi aldı. Yaklaşık iki gün sonra resmen çalışmaya başladı.
Daha sonra kontrol ettim ve 12 Mayıs’tan telefon görüşmesini yaptığı günden bir gün öncesine kadar tam 100 gün geçtiğini gördüm. Bu 100 gün boyunca yaşadıklarımı dikkatle düşündüm ve şu anlayışlara vardım:
Birincisi, bu 100 gün boyunca, özellikle oğlumun durmaksızın ortaya koyduğu davranışlar aracılığıyla, sanki bir ayna bütün takıntılarımı hiçbir şeyi kaçırmadan açıkça yansıtıyordu. Shifu’nun bana verdiği mekanizmaların—özellikle de otomatik düzeltme mekanizmasının—devreye girmiş gibi olduğunu hissettim. Oğlumun çeşitli davranışları sayesinde, buna karşılık gelen takıntılarımı hemen belirleyebiliyordum. Ardından Fa zihnimde beliriyordu. Daha güçlü takıntılar için Fa’yı daha çok kez ezberden tekrar ediyordum. Daha hafif olanlarda ise kendimi hızla düzeltebiliyordum. Yüzeye çıkanlar çoğunlukla şöhret, çıkar ve duygusallık takıntılarıydı. Yüzeyde ne kadar keskin ya da güçlü görünürlerse görünsünler, Fa ile ölçtüğüm sürece ayakta kalamıyorlardı.
İkincisi, oğlumun borcu konusunda, eski güçlerin aileme ve bana yönelik mali zulmünü tamamen reddettim. Başka bir açıdan bakıldığında, oğlumun davranışları—borç para almak, oyun oynamak, dışarıdan yemek sipariş etmek, internetten alışveriş yapmak—yalıtılmış olaylar değildir; toplumdaki daha geniş değişimleri yansıtır. Bunlar aynı zamanda benim kendi küçük evrenimin ne ölçüde sapmış olduğunu da tamamen açığa çıkardı. Aynı zamanda bu, Shifu’nun en kötü yanlarımı yüzeye çıkarmasıydı; böylece Fa içinde yükselebilir ve uyumlu bütünlük ilkesini anlayabilirdim.
Üçüncüsü, bu 100 gün bir sınav gibiydi—kapsamlı ve derinlemesine bir sınav; beni her seviyeden test ediyor, hiçbir şeyi atlamıyordu. Sınavın amacı yalnızca tek bir şeydi: Shifu ve Fa’ya gerçekten yüzde yüz inanıyor muyum? Aslında her gün ve her an bir sınavdır. Yalnızca bu kez final sınavı gibi hissettirdi ve sonucu çok önemliydi.
Sonuç
Bu son zamanlarda, birçok insanın artık tanrısal olana inanmadığı ve ahlaki standartların gerilediği bu kaotik dünyada, insanları gerçek kökenlerine geri götüren, her şeyi kapsayan ve kusursuz biçimde uyumlu olan Falun Dafa’yı merhametle aktardığı için Shifu’ya derinden minnettarım. O bize sonsuzlukta bir kez karşılaşılabilecek Dafa’ya uyumlanma ve gerçek benliklerimize geri dönme fırsatını verdi. Shifu’nun sınırsız lütfunun karşılığını ödememin hiçbir yolunun olmadığını biliyorum; aynı zamanda Shifu’nun bizim ve tüm canlı varlıklar için hala muazzam sıkıntılara katlandığını da biliyorum. Yapabileceğim şey, kendimi iyi geliştirmeyi ve Dafa’yı korumayı en öncelikli mesele olarak görmek, düzenli biçimde doğru düşünceler göndermek için sabit zamanlar ayırmak ve aynı zamanda Fa’yı doğrulayan diğer işleri de iyi yapmaktır. Shifu ile buluşma zamanı yaklaşırken, bu son ve kritik dönemde sağlam adımlarla iyi yürüyeceğim.
Yukarıdakiler, yakın dönemdeki kişisel anlayışımdır. Uygunsuz herhangi bir şey varsa, lütfen merhametle belirtiniz.
Telif Hakkı © 2026 Minghui.org'a aittir. Her hakkı saklıdır.
Kategori: Uygulama Yolculuğu
