(Minghui.org) Bu makale, Çin'deki iki uygulayıcı tarafından gönderilen iki deneyimi içermektedir.

1. İçine Bakmayı Öğrenmek

Birkaç gün önce iki uygulayıcı şiddetli bir tartışmaya girdi. Daha sonra yanıma gelerek neler yaşandığını anlattılar. Tartışmanın nedeni bir borcun geri ödenmesiyle ilgiliydi. İki tarafın olayla ilgili anlattıkları birbirinden farklıydı. Uygulayıcılardan biri, tartışmanın bir şakayla başladığını söyledi. Durumun bu noktaya gelmesini uygunsuz bulduğunu ifade etti. Sakinleştikten sonra, kendi davranışının sıradan bir insanınkinden bile daha kötü olduğunu fark etti. Çatışmayı çözmelerine yardımcı olabileceğimi umuyordu. Ancak diğer uygulayıcı, olayı anlatırken öfkeden deliye dönmüştü. Ona göre, bu konuda onlara yardımcı olamazdım; meseleyi diğer kişiyle kendi başına halletmek istiyordu.

Tüm bunlardan haberdar olmam benim için bir tesadüf değildi. Neden bunları duymuştum? Neden özellikle beni bulup konuyu bizzat bana anlatmışlardı? Kendi kendime, "İçime bakmalı ve bunun nedenini bulmalıyım" diye düşündüm.

Öncelikle, içimdeki mücadeleci ruhu fark ettim. Falun Dafa uygulayıcıları olarak bizler Doğruluk, Merhamet ve Hoşgörü ilkelerini temel alarak kendimizi geliştiriyoruz. Çatışmaların ortaya çıkması, henüz yeterli hoşgörü seviyesine ulaşamadığımız anlamına gelir. Çatışmalarla karşılaştığımızda içimize bakmadık. Aile üyelerime karşı sergilediğim davranışları düşündüğümde; onlara karşı bazen sert, sabırsız ve emredici bir üslup kullandığımı görüyorum. Bu, Çin Komünist Partisi'nin (ÇKP) olumsuz etkisiyle bende oluşmuş olan "parti kültürü"ydü. Bundan kurtulmam gerektiğine karar verdim.

Yukarıda bahsedilen, iki uygulayıcı arasındaki çatışmada taraflardan hiçbiri yenilgiyi kabul etmeye yanaşmıyordu. Birbirlerine karşı dik duruyor, geri adım atmayı reddediyor ve her biri kendi görüşünde ısrar ediyordu. Bu durum, bende de bir kin ve kırgınlık duygusunun yer ettiğini fark etmemi sağladı. Aileme, arkadaşlarıma ve iş arkadaşlarıma gerçekleri anlatmaya çalıştığım zamanları hatırladım. Ancak sözlerimi kabul etmediler; hatta bazıları ÇKP'den ayrılmayı reddetti. Hatta kimileri benden uzaklaştı. Onların bu tutumu karşısında büyük hayal kırıklığına uğradım. Dahası, onurumun zedelendiğini hissettim ve bu yüzden aslında onlara tepeden bakar oldum. Bu, kin ve kırgınlığa tutunmak değil midir? Onları, kendileri için neyin iyi olduğunu göremedikleri için suçladım. Bu, bencillik —yani egoizme ve benmerkezciliğe tutunmanın— bir ifadesiydi; başkalarına tepeden bakmak ise kıskançlıktan kaynaklanıyordu.

İki uygulayıcı arasındaki çatışma para konusuna dayanıyordu; bu durum, benim de kişisel çıkar ve kazanç sağlama eğilimimin olduğunu fark etmemi sağladı. Dışarıdan bakıldığında paraya pek önem vermiyor gibi görünsem de, aslında içten içe kişisel kazanç elde etmeye yönelik derin bir eğilimim var. Geçmişte, bir yatırımdan yüksek getiri elde etmeye çalışırken bu eğilimim yüzünden maddi kayıplar yaşamıştım.

Shifu diyor ki:

"Eskiler şöyle derdi: Para bu fiziksel vücudun dışında birşeydir. Herkes bunu bilir fakat herkes onun peşinden koşar."  (Daha İleri Yükselmeler İçin Esaslar l, Erdemli Zenginlik)

Bir uygulayıcı nasıl olur da zenginlik peşinde koşabilir? Kişisel çıkarlara ve kazanca duyulan bağlılıklar, terk etmemiz gereken şeylerdir.

İki uygulayıcının anlattıkları arasındaki tutarsızlık, her birinin haklı olduğunu kanıtlama çabasından kaynaklanmış olabilir; bu yüzden gerçeğin bir kısmını gizlediler. Üstelik uygulayıcılardan biri, bunun bir şaka olduğunu söyledi. Ancak bana doğruyu söylemiyormuş gibi geldi; temel meselelerden kaçınıp sadece önemsiz detayların üzerinde durmaya çalışıyordu.

Bu kadar çok bağlılığımı fark ettiğimde, kalbimin tüm bu yüklerin altında ezildiğini hissettim; nefes almakta zorlanıyordum. Çift lotus pozisyonunda oturdum, gözlerimi kapattım ve sakinleştim. Ardından, bu bağlılıklardan kurtulmak için güçlü doğru düşünceler gönderdim.

2. Fa'yı Ezberlerken Harika Bir Deneyim Yaşadım

Yaklaşık 30 yıldır uygulama yapıyorum ve her zaman Falun Dafa'nın standartlarını kendime rehber edindim. Fa'yı yeterince derinlemesine çalışmadığım ya da egzersizleri sadece yüzeysel bir şekilde yaptığım için, öğrenmiş olmama rağmen Fa'yı tam anlamıyla içselleştirememiştim. Çatışmalarla karşılaştığımda çoğu zaman "bırakmayı" başaramıyordum. Özellikle beklenmedik durumlar ortaya çıktığında, çatışmaların kendi hallerine bırakılıp sürmesine izin veriyordum. Böyle anlarda kendime hakim olmakta zorlanıyor, sonradan ise pişmanlık duyuyordum. Kısa bir süre önce, Fa'yı ezberlemeye yoğun bir şekilde odaklanmaya başladım. Her gün, başka bir uygulayıcıyla birlikte Fa'yı ezberlemek için zaman ayırdım. Bazı özel durumlar haricinde, bu konuda istikrarlı şekilde sürdürdük. İki gün önce, Fa’yı ezberlemenin harika etkisini gözler önüne seren bir olay yaşadım.

Ailem, bulunduğumuz yerde büyük bir süpermarket açtı ve birkaç çalışan işe aldı. Çalışanlardan biri benim bir akrabamdı. Eşim, oldukça pahalı olan bazı sigaraların eksik olduğunu fark etti. Güvenlik kamerası kayıtlarını incelediğinde, sigaraları bu akrabamın aldığını gördü. Bunu öğrendiğimde ilk düşüncem şu oldu: "Neden böyle bir şey yaptı? Ona kötü davranmamıştık ki. Maaşı diğer çalışanlardan 300 yuan daha fazlaydı; üstelik 500 yuan da yıllık ikramiye alıyordu." Onu ofise çağırıp güvenlik kamerası görüntülerini izletmeyi, ardından da şirket kuralları gereği bir aylık maaşını kesip işine son vermeyi planlıyordum. Ancak sonra fikrimi değiştirdim. Kendi kendime, "Ben bir uygulayıcıyım. Bu, sıradan bir insanın meseleyi ele alış biçimi olmaz mıydı?" diye düşündüm.

Şöyle düşündüm: "Eğer hırsızlık yaptığı ortaya çıkarsa, arkadaşlarımızın, akrabalarımızın ve süpermarketteki diğer tüm çalışanların yüzüne bir daha bakamazdı. Zaten istifasını vermişti ve dört gün sonra ayrılacaktı." Oğluma, "Bırak hemen gitsin. Kalan günlerde daha fazla sigara çalmasından endişeleniyorum; sürekli onu gözetim altında tutmamız gerekecek," dedim. Oğlum ise, "Madem bir uygulayıcı olarak ilerlemek istiyorsun, neden konuyu olduğu gibi bırakmıyorsun? Şunun şurasında sadece dört gün kalmış," diye karşılık verdi.

Kendi kendime düşündüm: Oğlum tam anlamıyla bir uygulayıcı olmasa da, sadece Falun Dafa'nın iyi olduğunu bilmesiyle bile meseleye böyle bakabiliyordu. Peki, bir uygulayıcı olan ben nasıl hâlâ bu meseleye takılıp kalabilirdim? Shifu bize "Kaybetmeden kazanç olmaz" ilkesini öğretmemiş miydi? Tamamen serbest bıraktığım o anda, kalbimde özel bir dinginlik hissettim. Artık o akrabaya karşı hiçbir kızgınlık ya da hoşnutsuzluk kalmamıştı. Biliyordum ki, eğer xiulian uygulamama odaklanırsam, Shifu pek çok kötü maddeyi ortadan kaldırmamda bana yardımcı olacaktı.

Bu dört gün boyunca, söz konusu akrabama iyi davranmaya devam ettim ve onu kontrol altında tutmaya çalışmadım. Kalbim, sanki suyla yıkanmışçasına tertemiz hissediyordu. Bu birkaç gün içinde, sanki hiçbir şey olmamış gibi sık sık yanımdan geçip gitti.

Bu kez, Fa temelindeki xiulian uygulamasının mucizesine ve yüceliğine bizzat tanık oldum. Fa ile tanışmadan önce, haklı olduğum durumlarda başkalarına hiçbir şeyi bağışlamayan, hesapçı bir insandım. Beni kökten değiştirmemi sağlayanlar, yüce Shifu ve Dafa’dır.

Buna benzer daha pek çok xiulian süreci yaşadım. Shifu’ya, merhametli kurtarışı ve koruması için derin bir minnettarlık duyuyorum!

Orijinal Çince makale