(Minghui.org) Temmuz 2025'te bir gün, saat 17.00 civarında şiddetli bir yağmur başladı. Yağmur gece boyunca devam etti. Saat 22.00 sularında eşim, yükselen suların arabamızı sürükleyip götürebileceğinden endişelendi. Bu yüzden arabayı sokağın en yüksek noktasına çekmek istedi ve oğlumuzdan kendisine eşlik etmesini rica etti.
Dışarı çıktıklarında su çoktan bellerine kadar yükselmişti. Oğlumuz üzerinde bir can yeleği taşıyordu. Dönüş yolunda yağmur daha da şiddetlendi ve su seviyesi hızla yükselmeye başladı. Eşimin kardeşinin evinin önünden geçerken eşim oğlumuza, "Hadi amcana bir bakalım!" dedi.
Kapıyı açmaya çalıştılar ancak kapı kıpırdamadı. Ancak tüm güçlerini kullanarak kapıyı itip açabildiler. Odanın içi su doluydu. Kayınbiraderim ve eşi, sırılsıklam olmuş bir halde yatağın üzerinde duruyorlardı. Eşim ve oğlumuz onları bizim eve getirdiler; böylece güvende oldular. Hemen onlara kuru kıyafetler buldum. Onları böylesine perişan bir halde görmek, insan hayatının ne kadar kırılgan olduğunu bir kez daha anlamamı sağladı. Kaynımın ve eşine karşı içimde derin bir şefkat hissettim.
Eskiden onlara karşı bir kırgınlık besliyordum ve bundan kurtulmak istiyordum. Aileye gelin geldiğim günden beri bana yaşattıkları incitici davranışlar yüzünden onlarla hiçbir ilgim olsun istemiyor, hatta yüzlerini bile görmek istemiyordum. Ancak Falun Dafa uygulamaya başladığımdan beri çok daha hoşgörülü biri haline geldim. Bir uygulayıcı olarak kendimi dünyanın en mutlu ve en kutsanmış insanlarından biri sayıyorum. Sıradan insanlarla daha neyin tartışmasına gireyim ki?!
Eskiden, onlara belki de geçmiş bir yaşamdan bir borcum olduğunu hissederdim. Bu borç ödendiğinde ise meselenin kapanacağını düşünürdüm. Ancak buna yalnızca kendi kişisel kayıp ve kazancım açısından bakmış, onları kurtarılması gereken canlı varlıklar olarak görmeyi ihmal etmiştim. Karşılaştığımızda havadan sudan sohbet eder, gerektiğinde birbirimize yardım ederdik; yine de aramızda aşılamaz bir uçurum vardı. Şimdiyse onlara gerçekten şefkat ve iyilikle yaklaşıyordum. Kalbim bir anda aydınlandı; sanki üzerimde bir pencere açılmıştı. Dafa, 30 yıl boyunca biriken kırgınlıkları ve kinleri silip süpürdü; kendimi inanılmaz derecede hafiflemiş hissettim.
Gece yarısından kısa bir süre sonra şiddetli yağmur biraz dindi. Kaynım, "Eyvah, arazimizde kiracı olarak yaşayan yaşlı bir adam var. Ona bakmalıyız; boğulmasına izin veremeyiz," dedi. Eşim bir an bile tereddüt etmeden, "Hemen gidiyorum," diye karşılık verdi.
Su seviyesi hâlâ çok yüksekti. Eşim yaşlı kiracının odasına ulaştığında, onu bir kalorifer peteğine tutunmuş halde buldu; sadece başı suyun üzerindeydi. Adamı sırtına aldı ve bize doğru yola koyuldu. Evimize giden yokuşa vardıklarında yağmur yeniden şiddetlendi. Eşim onu artık taşıyamayacak duruma gelince yere bıraktı ve yolun geri kalanını yürümesine yardım etti.
Dışarı baktığımda adamın çıplak olduğunu, üzerinde sadece yetişkinler için bir hasta bezi bulunduğunu gördüm. Çok acınası görünüyordu. Hemen ona giyecek bir şeyler buldum ve bir yatak hazırladım. O sırada saat gece 2 olmuştu.
Ertesi sabah kaynım ve eşi evlerine döndüler, yaşlı adamı ise benim himayeme bıraktılar. Shifu, kader bağı olan bu kişiyi bana yönlendirdiğini hissettim. Ona Falun Dafa'nın gerçeklerini ve yaşanan zulmü anlattım; ardından zihnine şu sözleri kazımasını rica ettim: "Falun Dafa iyi; Doğruluk, Merhamet ve Hoşgörü iyi." Kendisi, Komünist Gençlik Birliği ve Genç Öncüler örgütlerinden ayrılmayı kabul etti. Daha sonra ona evine kadar eşlik ettim. Bu adamla daha önce hiç karşılaşmamıştım, ancak kurtulması için bu şekilde evime kadar gelmişti. Shifu, kader bağı olan tek bir kişiyi bile geride bırakmıyor.
Yağmur dinmişti. Mısır ektiğimiz tarlamıza gidip herhangi bir hasar olup olmadığını kontrol ettik. Yol boyunca, yolun her iki tarafındaki ekinlerin yer yer devrildiğini ya da sel sularıyla sürüklendiğini gördük. Ancak bizim ekinlerimiz büyük ölçüde zarar görmemişti.
Tarlamızın daha yukarısında, selden çok daha ağır etkilenmiş başka bir tarla daha vardı. Sel suları; büyük küçük fıçılar, kaplar ve benzeri pek çok eşyayı bizim arazimize sürüklemişti. Kendi mısırlarımızdan ise sadece üç-dört metrekarelik bir kısım yere yatmıştı. Eşim bunu görünce hemen avuçlarını birleştirdi ve "Teşekkürler Shifu!" dedi. Bana dönerek, "İyi ki Falun Dafa uyguluyorsun ve Shifu'nun koruması altındasın. Yoksa mısır hasadımız büyük zarar görebilirdi," dedi.
Dönüş yolunda eşim, "Eve vardığımızda tütsü yakmalı ve Shifu'ya teşekkür etmek için O'nun önünde eğilmeliyiz!" dedi. Eve girer girmez, Shifu'nun fotoğrafının asılı olduğu odaya yöneldim ve lambayı yaktım. Eşim tütsüleri bizzat yaktı ve Shifuya tüm kalbiyle teşekkür etmek için dokuz kez eğildi.
Eşim çok iyi kalpli bir insandır. Falun Dafa’nın ilkelerini anlıyor ve benim uygulamayı sürdürmemden her zaman fayda görmüştür. Dışarıdayken birinin Dafa hakkında kötü konuştuğunu duyduğunda, “Falun Dafa’nın nesi yanlış? O, insanları kurtaran muazzam ve yüce bir Fa’dır,” diye sorar. Falun Dafa hakkında kötü konuşulmasına asla tahammül edemez.
20 yıllık uygulama geçmişime dönüp baktığımda utanç duyuyorum. İlk on yıl boyunca bir iş yürüttüm, sonraki on yılda ise iki torunumla ilgilendim. Kendimi gayretle geliştirmek yerine rahatlığa tutundum, zorluklardan çekindim ve vaktimin çoğunu günlük yaşamın önemsiz detaylarıyla harcadım. Özellikle rahatlığa olan düşkünlüğüm, ilerlememi engelledi. Ne kadar çok zaman boşa gitti!
Bundan böyle kaybettiğim zamanı telafi edeceğim; üç işi önceliğim haline getirecek ve canlı varlıkların kurtarılması konusunda çok daha iyi bir çaba göstereceğim.
Telif Hakkı © 2026 Minghui.org'a aittir. Her hakkı saklıdır.
Kategori: Kendini Geliştirme
