(Minghui.org) Falun Dafa uygulamaya Mayıs 1996’da başladım. Bir iş arkadaşım bana Zhuan Falun’u tanıttı. O akşam kitabı açtığımda hemen büyülendim. “Daha önce hiç karşılaşmadığım gerçeklerle karşılaşmıştım.” “Tam da aradığım şey buydu.” Üç akşam boyunca kitabı baştan sona okudum ve çok heyecanlıydım. Uzun zamandır özlemini duyduğum, mucizevi ve sanki erişilmez görünen xiulian uygulaması birdenbire bana gelmişti. Onu nasıl kolayca bırakabilirdim?
Shifu’nun egzersizleri grup halinde yapma biçimini oluşturmasına minnettarım. Aksi halde egzersizleri yaparken karşılaştığım zorlukların üstesinden gelmem benim için gerçekten çok zor olurdu. Bacaklarım kalın, kısa ve sert—sanki kütük gibi. Lotus pozisyonunda oturmaya çalıştığımda sol bacağımı ancak 90 dereceye yakın bükebiliyordum; sağ ayağımı da ancak sol dizimin üzerine koyabiliyordum. Diğer uygulayıcıların ayak tabanları yukarı bakarken benimkiler aşağı bakıyordu. Hareketsiz oturabilmek için tüm gücümle öne eğilmek zorundaydım.
Başlangıçta böyle en fazla beş dakika oturabiliyordum. Yarım lotus pozisyonunda oturmayı nihayet başarabilmem bir yılımı aldı. Küçük kız kardeşim tam lotus pozisyonunu denemem için beni teşvik etti. Ona inanmaz gözlerle baktım: tam lotus mu? Bu tamamen imkansız görünüyordu. Kız kardeşim beni cesaretlendirdi; tam lotusta otururken eskiden acıdan gözyaşlarının sürekli aktığını, ama yine de yüzünde bir gülümseme taşıdığını söyledi. İki havluyu birbirine bağlayıp ip gibi yaptım ve sol ayağımı bütün gücümle yukarı çektim.
Ne zaman ilerleme kaydetsem Shifu beni teşvik ederdi. Rüyalarımda leğen büyüklüğünde iki ışıl ışıl çiçek gördüm; ilkokulda seçkin öğrenciler sınıfına kabul edilmiştim. Tam lotus pozisyonunda oturabildiğimde, rüyamda bir kabul mektubu aldım: üniversiteye kabul edilmiştim! Rüyamda artık nihayet rahatlayabileceğimi düşündüm. Ama sonra sınıf binasını bulamadım ve kendimi demir bir çitle çevrili, kirli bir kulübeye kapatılmış halde buldum. Shifu, içtenlikle xiulian uygulamak isteyen her uygulayıcıyla ilgilenir; onları ileri doğru gayret etmeye ve daha da çalışkan olmaya teşvik eder!
Fa’yı çalışıp egzersizleri yaparken, farkına bile varmadan kalp hastalığı, ince bağırsakta kronik iltihap, kötü kokulu kulak akıntıları, sürekli baş ağrısı, topuk dikeni, tüm vücutta romatizma, meme hiperplazisi ve kasık çatlakları gibi inatçı hastalıklardan kurtuldum. Endişeli yüz ifadem kayboldu; kendimi yenilenmiş hissettim. O harika günlerde, her sabah saat üçte kalkar, grup egzersizleri için uygulama alanını temizlerdim. Akşamları ise hızlıca yemek yapar ve yer, yeri siler, yataklarımı serer ve diğer uygulayıcıların Fa’yı çalışmak için gelmesini beklerdim. Yatakların üzerinde oturan, masum, neşeli ve sevimli genç uygulayıcıları görmek bana tarifsiz bir sevinç verirdi!
Shifu, uygulayıcılara başkalarını düşünmeyi öğretir. Bir gün bir fabrikada geçici iş yapıyordum; kaynaklanmış bir metal parçayı vinçle kaldırmaya hazırlanıyordum. Parçayı çelik bir kabloyla bağladım ve kabloyu vinç kancasına geçirmeye çalıştım. Kablo çok kısaydı ve kancaya takmak zordu. Sürücü vinci indirirken, yaklaşık yaklaşık 68 kilo ağırlığındaki kanca elim üzerine çarptı. O kadar canım yandı ki çömeldim, tekrar ayağa kalktım, defalarca böyle yaptım; ama hiç ses çıkarmadan acıya katlandım. İş arkadaşlarım etrafıma toplandı ve elimin ne kadar şiştiğini gördüler. Sürücü çok korktu, ama ben hemen, “İyiyim,” dedim. Patronun sürücüyü sevmediğini biliyordum; kaza duyulursa başı belaya girecekti.
Shifu diyor ki: “...uygulayıcılar diğer kişileri düşünmek zorunda...” (Kanada Fa Konferansında Fa'yı Öğretme)
Bir iş kazası nedeniyle izin almamaya karar verdim; çünkü bu, amirin haberdar olmasına yol açacaktı. Kendimi zorlayarak kaynak maskesini aldım ve kaynak yapmaya devam ettim. Gerçekten çok acıyordu. Başparmağımla işaret parmağım arasındaki elimde bir çökük iz kaldı; bu iz ancak birkaç yıl sonra kayboldu. Shifu, korumanız için teşekkür ederim.
Bir defasında büyük ve ağır bir demir çerçeve kaynatıyordum. Arka tarafının kaynaklı olup olmadığını kontrol etmek istedim; bir iş arkadaşımdan kaldırmama yardım etmesini istedim. O yoruldu ve aniden bıraktı. Çerçeve sağ ayağımın üzerine indi. Dayanılmaz bir acı hissettim, ellerim havada çırpınıyordu. İş arkadaşlarım koşa koşa gelip çerçeveyi kaldırdılar ve ben ayağımı çekip çıkardım. İş arkadaşım sürekli, “Beni suçlama! Beni suçlama!” diyordu. Ben hemen, “Seni suçlamadım!” dedim. Müdür bağırdı: “Araba bulun! Araba bulun!” Ben aceleyle, “Arabaya gerek yok. Hastaneye gitmeme gerek yok!” dedim.
Bir taburenin üzerine oturdum, ayakkabılarımı ve çoraplarımı çıkardım. Herkes etrafıma toplandı, parmaklarımı oynatmamı istediler; fakat hiç oynatamıyordum. Hastaneye gitmeyeceğimi görünce müdür bir iş arkadaşına beni eve götürmesini söyledi ve bana da “Evde dinlen. İyileşmen kaç gün sürerse sürsün o kadar günlerin ücreti ödenecek,” dedi.
Eve vardığımda, Shifu’nun portresine saygı sunduğum odada oturdum ve hemen ayağımı sıcak bir hava dalgası sardı. İş arkadaşıma, “Bak, buraya oturur oturmaz ayağımı sıcaklık sardı,” dedim. İş arkadaşım bir şey söylemedi. Ertesi gün iş arkadaşım bana bir paket ilaç getirdi. Ben, “Teşekkür ederim. İlaca ihtiyacım yok. Sen saklayabilirsin,” dedim.
Ayak parmaklarım normalin iki üç katı kadar şişmişti. Evde kaldım; Fa’yı çalıştım ve egzersizleri yaptım; dört gün içinde iyileştim. Bir gün daha dinlenip ev işlerini halletmek istedim, ama sonra düşündüm: Ben, doğrulukla xiulian uygulayan bir Dafa uygulayıcısıyım; iyileştiysem işe dönmeliyim ve kimse iyi olduğumu bilmese bile evde yatıp dinlenmeye devam etmemeliyim.
İşe geri döndüm ve bu bütün fabrikada büyük yankı uyandırdı: “İyileşti mi? Falun Dafa gerçekten mucizevi!” Birkaç iş arkadaşım etrafıma toplandı ve dedi ki: “O koca çerçevenin bir ucunu üçümüz bile kaldıramıyorduk. Çok ağır. Sen dört günde mi iyileştin?” Ayağımı oynattım: “Bak, iyileşmedi mi?”
Dafa’nın gereklerini çalışkanlıkla takip ettiğimizde, Shifu bizim için her şeyi yapabilir. Bundan sonra üç işi iyi bir şekilde yapmaya gayret etmeli ve Shifu ile birlikte eve dönmeliyim!
Telif Hakkı © 2026 Minghui.org'a aittir. Her hakkı saklıdır.
